Το φως στην ζωή μας

Το φως στην ζωή μας ... Είναι το δικό μας χαμόγελο.

Σε κάθε σπίτι μέσα υπάρχει φως .. 

Το δικό σου φως που είναι απλά το χαμόγελο σου…
Βασιλεύει εκεί η ζεστασιά του ήλιου και ζει ένας ζεστός αξιαγάπητος άνθρωπος .. «Εσύ»
Απίθανο αλλά αληθινό .. 

Γιατί το σκέπτεσαι πολύ? 

Μην το σκέφτεσαι λοιπόν, μην κατσουφιάζεις, μην περιμένεις να ακούσεις ένα ανέκδοτο ή ένα αστείο να γελάσεις. Αλλά ούτε να ντρέπεσαι .. Μην αγριεύεις γιατί απλά ασχημαίνεις κάνεις ρυτίδες στο πρόσωπο. Στην Ζωή δεν χρειάζεται να έχουμε το τέλειο

χαμόγελο για να γελάμε.. Μην μου αγριεύεται.... χαχαχα, ούτε να σφίγγετε το γέλιο σας... Είναι λυπηρό.
Όλοι μας τραβάμε τα ζόρια μας , τον δικό μας Γολγοθά.. αλλά δεν υπάρχει το ωραιότερο φως στην ζωή του ανθρώπου από το ωραίο αληθινό χαμόγελο.
Να ξυπνάς το πρωί και να γεμίζει το δωμάτιο με ηλιαχτίδες από το χρυσαφένιο χαμόγελο σου.. Να γυρίζεις κουρασμένος σπίτι σου ή νευριασμένος και να σε περιμένει το τρεμάμενο φως του κεριού που το στολίζει το χαμόγελο.. Να ξαπλώνεις το 

βράδυ και το φως του φεγγαριού να στολίζει το μαξιλάρι σου με το ωραιότερο χαμόγελο σου..
Αυτό είναι το Φως της ζωής , το φως της μέρας αλλά και το φως της νύκτας.
Καλησπέρα και στείλτε το ωραιότερο χαμόγελο σας στην ζωή … 

Απλά και αυτή θα σας ανταμείψει όχι σύντομα γιατί έχει πολλά χαμόγελα στην ουρά… Αλλά να είσαι σίγουρος σύντομα θα έρθει και το δικό σου αληθινό χαμόγελο της ζωής…

«Χρόνια πολλά μαμά σε λατρεύω», γιατί απλά Μάνα είναι μόνο μία.

Η σημαντικότερη γυναίκα της ζωής μας μέσα από τα δικά μου μάτια. 

Σήμερα και το λιγότερο που μπορώ να κάνω για τις δικές μας μανουλίτσες είναι να γράψω λίγα λόγια για να τιμήσω και να εκφράσω μέσω του συγκεκριμένου γραπτού μου μερικά συναισθήματά μου, για το μεγάλο έργο τους στην ζωή μας. 

Οι μαμάδες μας, λοιπόν, είναι οι πρώτες και σημαντικότερες γυναίκες της ζωής μας. Είναι αυτές που μας κουβαλούσαν επί 9 ολόκληρους μήνες και που όσα χρόνια κι αν περάσουν πάντοτε θα βάζουν εμάς πάνω από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Οι μαμάδες μας, λοιπόν, είναι τα πρότυπά μας. Είναι οι γυναίκες που μας εμπνέουν κάθε μέρα και θα συνεχίσουν για πάντα στην ζωή μας.

Για μένα η μητέρα είναι ο φύλακας άγγελος, τα θεμέλια του σπιτιού, το Α – Ω 

για μια οικογένεια. Μπορεί ο άνδρας να είναι η κολόνα του σπιτιού μας και ο αφανής ήρωας στην οικογένεια, αλλά, η γυναίκα είναι αυτή που χαρίζει την ευτυχία, την γαλήνη, την σωστή οικογενειακή αρμονία στο πέρασμα του χρόνου και στην σχέση οικογένεια και παιδιά.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο, «Πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα, υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα».

Η μητέρα έχει το σκληρότερο ρόλο της ζωής, την γαλούχηση των παιδιών αλλά και την διατήρηση της οικογένειας σε μια αρμονική σχέση.

Μητέρα, εσύ με έμαθες να είμαι πάντα ευγενική και να βλέπω μόνο το καλό από τους ανθρώπους, να έχω πίστη στον εαυτό μου, να βάζω στόχους, να βρίσκω τις ισορροπίες μου, να μη φοβάμαι να τολμήσω και πάνω απ' όλα, μου έμαθες πώς να αγαπώ.

Εσύ μητέρα πάλευες βρέξει, χιονίσει αν ο πατέρας μπορούσε να καλύψει τα έξοδα του σπιτιού ή όχι για να μην αισθανθώ τίποτα, να τα έχω όλα με τις οικονομίες σου και την καλή διαχείριση σου. 

Εσύ μητέρα ήσουν δίπλα μου σε κάθε αρρώστια και έπαιρνες τα παιδιά σου αγκαλιά στον πυρετό, στην κάθε αδιαθεσία μας. Έχανες τον ύπνο σου για να είσαι δίπλα μου στο πρώτο δοντάκι, μου κρατούσες το χέρι μου στα πρώτα βήματα μου να μην πέσω. Εσύ , Εσύ και πάλι Εσύ.

Θυμάμαι μικρή, η μητέρα μου παρά τις ατέλειωτες ώρες εργασίας που είχε, ποτέ δεν κουραζότανε, ποτέ δεν ήταν μουτρωμένη, ποτέ δεν φώναζε άδικα και χωρίς λόγο, ποτέ δεν θυμάμαι να

υποδεχόταν αργά το βράδυ τον πατέρα μου που ερχόταν κουρασμένος από το εργοστάσιο, κατσούφα και με χίλιους καβγάδες.   

Εκείνη η ώρα ήταν ώρα χαράς, τα παιδιά της διαβασμένα , λουσμένα, το τραπέζι έτοιμο να φάμε όλοι μαζί το βραδινό μας σαν οικογένεια.  Θυμάμαι αυτές τις στιγμές να γεμίζει το σπίτι από αγάπη, από μικρές παιχνιδιάρικες στιγμές όλοι μαζί σαν οικογένεια.

Γιαγιάδες, παππούδες , μητέρα, πατέρα και παιδιά, Ένα…

Τι ωραίες στιγμές;

Πόσο κουράστηκες μητέρα να κατορθώσεις την κούραση σου να την κάνεις στιγμές χαράς; 

Πάντα είχες χρόνο να δουλέψεις στο εργοστάσιο, να μας διαβάζεις, να μας πας στις βόλτες μας, να μας μαγειρεύεις, να μας κάνεις γλυκά, να μας έχει πάντα περιποιημένοι, καθαρούς, να μας ζωγραφίζεις φασουλήδες σε ένα κομμάτι χαρτί και να χαίρεσαι απλά με το γέλιο μας.

Ήμουνα δύσκολο παιδί, από μωρό και εσύ πάντα φρόντιζες να με ανέχεσαι στην ιδιοτροπία μου. 

Το βασικότερο απ όλα ήμουν τυχερή που είχα μία μητέρα που ποτέ δεν χρησιμοποίησε το μεγαλύτερο όπλο της, τα παιδιά της.

Πόσο λυπηρό είναι αυτός ο ιερός ρόλος της μάνας να μεταμορφώνεται σε ίαινα και να μεταχειρίζεται τα ίδια τα παιδιά της σαν ασπίδα της, για να καλύψει τον εγωισμό της.. Μέχρι και αυτό φρόντισες να μου το μάθεις. 

Το μεγαλύτερο ελάττωμα μιας μάνας, μου το έμαθες, να μην το κάνω ποτέ. Μου έμαθες να ξεχωρίζω τον εγωισμό μου και ποτέ, μα ποτέ, να μην μεταχειριστώ τα παιδιά μου σε διαμάχες με τον σύντροφο μου, να μην ζητάω ασπίδα σωτηρίας μαθαίνοντας στα παιδιά μου την κακία εναντίων όποιων προβλημάτων έχει η οικογένεια, να μην τσακώνομαι μπροστά στα παιδιά μου, να μην ζουν βίαιες στιγμές σε οικογενειακές κακές στιγμές, αλλά και το βασικότερο όταν χώρισα, να είμαι κυρία και να μην ξεφτιλίζω πρώτα το εαυτό μου και μετά την υπόλοιπη οικογένεια. Να μπορώ να ξεχωρίσω ότι το πρόβλημα είναι δικό μου και όχι των παιδιών μου.

Αχ μανούλα πόσο ευλογημένη λέξη, πόσο ευλογημένη αγκαλιά είναι, πόσο όμορφα και ευλογημένη είμαι που σ έχω στην ζωή μου, αλλά πάνω απ όλα έφτιαξες τα καλύτερα παιδιά χωρίς εσύ να ζητήσεις ούτε ένα αντάλλαγμα, ούτε μία απαίτηση, παρά μόνο δίνεις και δίνεις μέχρι τώρα και την ζωή σου.     

Σ' ευχαριστώ που είσαι πάντα δίπλα μου, ακόμη κι όταν νευριάζω και σου μουτρώνω, ακριβώς όπως έκανα όταν ήμουν ακόμη πιτσιρίκι και με ανέχεσαι.

Να μου ζήσεις μανούλα σαν τα ψιλά βουνά γιατί επέλεξε ο Θεός να μου δώσει το Θεϊκό δώρο του, την καλύτερη μανούλα όλου του κόσμου.

   

Η Γιορτή της Μητέρας

Κάθε χρόνο, η Γιορτή της Μητέρας γιορτάζεται σε όλον τον κόσμο με σκοπό να τιμηθεί ο άνθρωπος που μας έφερε στον κόσμο. Στην Ελλάδα γιορτάζεται πάντα τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Η Αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στην "γιορτή της μητέρας". Ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. 

Μία νεότερη εκδοχή ήταν η αποκαλούμενη "Mothering Sunday", που μας μεταφέρει στην Αγγλία του 1600. Αυτή η μέρα γιορταζόταν την 4η Κυριακή της Σαρακοστής προς τιμή όλων των μητέρων της Αγγλίας. Κατά την διάρκεια αυτής της μέρας, οι υπηρέτες που έμεναν στα σπίτια των αφεντικών τους έπαιρναν μία μέρα άδεια για να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να περάσουν την ημέρα με τις μητέρες τους.
Καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η γιορτή  μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την εκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά ή οι σοκολάτες προσφέρονταν στη Γιορτή της μητέρας.

Η δεύτερη Κυριακή του Μάη που καθιερώθηκε σαν εθνική γιορτή της μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια της Ana Jarvis. Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της Μητέρας.
Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπως και δικούς τους λόγους για να γιορτάζουν μια τέτοια μέρα, η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει επικρατήσει διεθνώς. Έτσι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα γιορτάζει την γιορτή της μητέρας την δεύτερη Κυριακή του Μάη.

Η Γιορτή της μητέρας βέβαια έχει χάσει, όπως και όλες οι γιορτές, τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Βλέπετε πρώτοι οι Αμερικάνοι, χωρίς να υστερούμε οι υπόλοιποι, ανακάλυψαν ότι παρ' όλο που η γιορτή αυτή καθιερώθηκε για να γιορτάζεται η μητέρα σαν έννοια, ήταν παρόλα αυτά μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να δείξει κανείς την αγάπη του για την δική του μητέρα. Γρήγορα το εμπόριο και διαφήμιση ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν γρήγορα ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε σήμερα η γιορτή της μητέρας να είναι η πιο εμπορική γιορτή για λουλούδια, γλάστρες και εποχιακά φυτά

διεθνώς εκτός από τα Χριστούγεννα. Ξεχάσανε την πραγματική γιορτή της μητέρας..

Τι θέλει μια μητέρα? Απλά τα παιδιά της γύρο της να την πάρουν μια αγκαλιά , ένα σ αγαπώ και πάνω απ όλα να αισθανθεί αυτή την όμορφη ζεστή ημέρα με γέρο της όλη την οικογένειά της αγαπημένους να γελάνε, να την φιλάνε κλπ.. Να είστε σίγουρη είναι καλύτερο από χίλιες γλάστρες εποχής ή από εκατό καλύτερα εστιατόρια ..

Γνωρίζετε για την χλώρίδα και Πανίδα του Ολύμπου?

Στον Όλυμπο φυτρώνει αποκλειστικά ένα μικρό μοβ λουλούδι, που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο…

Το όνομα του είναι γιάνκεα (Jankaea heldreichii) είναι φυτό τοπικό, ενδημικό του Ολύμπου και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο πληθυσμός του είναι σε πολύ καλή κατάσταση διατήρησης, γεγονός που οφείλεται κυρίως στην προστασία και χωρίς επεμβάσεις διαχείριση των ενδιαιτημάτων του.

Προτιμά τα βράχια, τα σκιερά μέρη και την υγρασία και αποτελεί ένα από τα βασικά είδη της χλωρίδας που υπάρχει στην περιοχή.

Μαζί με άλλα φυτά και λουλούδια συνθέτουν αυτή τη μοναδική ομορφιά του βουνού και αποτελούν αποκλειστικά είδη του τόπου μας.

Στην  ανατολική πλευρά  της Κεντρικής  Ελλάδας, κοντά  στην  Λεπτοκαρυά , στο νομό Πιερίας,  βρίσκεται το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, ο Όλυμπος, η μυθική κατοικία  των αρχαίων θεών.

Στους  ορεινούς  όγκους , τα οροπέδια  και τα φαράγγια  του  φιλοξενεί 

1.700   φυτικά είδη, πολλά από τα οποία  είναι σπάνια και   26  είναι  ενδημικά . Επίσης, υπάρχει μια  πλούσια πανίδα με πολλά είδη θηλαστικών , ερπετών, αμφίβιων και εντόμων.

Θα πρέπει, επίσης,  να επισημανθεί η   σπουδαιότητα του Ολύμπου όσων

αφορά  την Γεωλογική του ιδιομορφία.

Έτσι, ο  Όλυμπος αποτελεί ένα  ιδιαίτερο  φυσικό  περιβάλλον υψηλής

αισθητικής  αξίας και ορειβατικού ενδιαφέροντος.

Το 1981 κηρύχθηκε από την UNESCO   ως «Απόθεμα  της Βιόσφαιρας»

Ο δρυμός αρχίζει από  υψόμετρο  600μ. και φτάνει ως την κορυφή Πάνθεο ή Μύτικας  (2.918,8μ.).

Άλλες  κορυφές είναι το Σκολιό (2911 μ.) , ο Θρόνος του Δία ή Στεφάνι (2909 μ. ), ο Αγ. Αντώνιος  (2.817 μ.), ο Προφήτης Ηλίας (2788 μ.) κ.λ.π.

Η  φυτοκάλυψη, από τα χαμηλότερα προς τα ψηλότερα, αποτελείται από

λιγοστούς θαμνώνες  με είδη της μεσογειακής μακκίας (πουρνάρια, κουμαριές, κέδρα, ρούδια κ.λ.π.) μαζί με συστάδες ή άτομα  φυλλοβόλων  και κωνοφόρων δέντρων (πουρνάρι, αριά, κουμαριές, φιλίκια, ρείκια,  ρούδια, γαύροι, σφεντάμια, φτελιές, κέδρα και τα είδη πεύκου (Pinus sp.) και ελάτης (Abies borissi regis.)

Στα ρέματα αναπτύσσονται  πλατάνια , ιτιές, σκλήθρα και άλλα παραποτάμια είδη . 

Λίγο ψηλότερα υπάρχουν δάση από δρύς (Quercus  pubescens, q.conferta). 

Τις  ψηλότερες και δροσερότερες περιοχές  καλύπτουν δύο είδη οξυάς (Fagus

Moesiaca και Fagus silvatica) και τις πιο ξηρές  και ηλιόλουστες το μαύρο πεύκο (Pinus nigra).

Το άλλο είδους πεύκου του Ολύμπου το ρόμπολο  (Pinus heldreichii) δημιουργεί μεγάλα δάση που φτάνουν ως τα υποαλπικά λιβάδια. 

Εντυπωσιακή είναι και εδώ η παρουσία του κόκκινου κρίνου (Lilium clalcedonicum). Στην υποαλπική περιοχή, τα χλοερά λιβάδια στα οποία κυριαρχούν είδη όπως η Viola heterophylla, Festuca sp., 

Alopecurus sp., Carex sp., Saxifraga sp., Sedum sp.,Arenaria Viola sp., Linaria sp.,Geranium sp., κ.λ.π., εναλλάσσονται με εκτάσεις φρυγάνων και ημιθάμνων από είδη των γενών Astragalus, Berberis, Daphne, Buxus, Jupernicus κ.α. 

Από τα 23 και πλέον ενδημικά είδη, όπως η Potentilla deorum, Genista  sakellariadis, Campanula oreadum, Cerastium theophrastii κ.α., ξεχωριστή επιστημονική σημασία έχει το είδος Jankea heldreichii, που αποτελεί  λείψανο της 

παγετωνικής  περιόδου.

Επίσης, η πανίδα του δρυμού  είναι αρκετά πλούσια. 

Η ποικιλότητα  βιοτόπων  σε  διαφορετικά υψόμετρα προσφέρει ιδανικές συνθήκες για πολλά είδη θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων και μικρών σαρκοφάγων, φυτοφάγων, αρπακτικών κ.λ.π. Ένα μικρό κοπάδι από αγριόγιδα (Rupicapra rupicapra) ζει στις βραχώδεις περιοχές του δρυμού.