Όλοι κάποια στιγμή έχουμε αναρωτηθεί τι είναι η ζωή, ποιος ο σκοπός του ανθρώπου και τα λοιπά. Ο καθένας μπορεί να δώσει τον δικό του ορισμό και από την πλευρά του θα έχει δίκιο.
«Η ζωή δεν είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, αλλά μια πραγματικότητα που πρέπει να βιώσουμε». Ο σκοπός στη ζωή δεν είναι να βρεις τον εαυτό σου, ο σκοπός στη ζωή είναι να τον δημιουργήσεις σωστά.
«Η ζωή είναι εξέλιξη. Αν σταματήσουμε να εξελισσόμαστε φυσικά και πνευματικά, τότε είμαστε νεκροί». Η ζωή είναι ένα δώρο, μην το σπαταλάς.
Η ζωή δεν είναι θέμα στόχων, αλλά στιγμών, είναι σαν το τρενάκι στο λούνα πάρκ. Έχει τα πάνω και τα κάτω της, εσύ όμως θα αποφασίσεις αν θα ουρλιάζεις ή θα απολαύσεις τη διαδρομή. Κάθε μέρα είναι γεμάτη μικρές στιγμές που μπορούν να γίνουν αφετηρία για αλλαγή. Δεν είναι οι μεγάλες, θεαματικές νίκες που καθορίζουν την πορεία ενός ανθρώπου, αλλά οι φαινομενικά ασήμαντες κατακτήσεις της καθημερινότητας. Εκείνες που, αν και περνούν απαρατήρητες, διαμορφώνουν σιγά-σιγά μια διαφορετική ζωή.
Ζωή είναι το καινούριο, το ωραίο, το όμορφο. Ένα λουλούδι που ανθίζει, ένα πουλί που πετάει, ένα παιδί που κλαίει ή που γελάει. Ζωή είναι η κίνηση, η χαρά αλλά και ο πόνος, τα εναλλασσόμενα συναισθήματα.
Ζωή είναι ένας κύκλος με αρχή και τέλος. Μετά τη ζωή ο θάνατος. Η ζωή είναι τα πάντα ο θάνατος τίποτα. Η ζωή είναι φωνές. Ο θάνατος σιωπή. Η ζωή είναι χρώματα, φώς, αέρας, αρώματα, αγάπη. Ο θάνατος σκοτάδι, άπνοια. Είμαστε τυχεροί που ζούμε, αναπνέουμε, αισθανόμαστε τώρα μπορούμε. Όλοι έχουν την ευκαιρία να ζουν την κοινωνική πραγματικότητα. Η κοινωνική πραγματικότητα είναι μια και μοναδική , η ερμηνεία της είναι διαφορετική. Βλέπουμε τα πράγματα όπως θέλουμε να τα δούμε και όχι όπως πραγματικά είναι. Να αγαπάς τη ζωή σου αλλά και Αυτούς που στη χάρισαν. Και εκείνους που την κάνουν καλύτερη. Ζήσε τις μικρές στιγμές, τα απλά πράγματα, το τώρα, το χτες έφυγε πια, ενώ το αύριο μπορεί να μην έρθει. Ζήσε τη ζωή σου χωρίς να την εξευτελίζεις με μικροπρέπειες ούτε να αναλώνεσαι σε πράγματα ανούσια. Ζήσε τη ζωή σου όπως εσύ θες και κρίνεις, γιατί η ζωή είναι δώρο! Και αν κάποτε τη χάσεις, θα ξέρεις ότι την έζησες όπως ήθελες εσύ, και όχι όπως ήθελαν οι άλλοι! Η ζωή είναι δική σου και είναι πολύ μικρή για είναι θλιβερή! Μπες μέσα στο αυτοκίνητο σου, κάνε μια βόλτα χωρίς προορισμό, ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική σου. Ζήσε τις στιγμές, εξάλλου ζωή είναι το άθροισμα τους. Ο προορισμός άγνωστος, το ταξίδι της ζωής επικίνδυνο και αβέβαιο. Το αν η ζωή θα κυλήσει ομαλά και χωρίς αντιξοότητες εξαρτάται από το πόσο καλός οδηγός είναι άνθρωπος, γιατί η ίδια η ζωή είναι ένα αυτοκίνητο με οδηγό τον άνθρωπο, εξαρτάται από το πόσο καλά ξέρει να πατάει φρένο ή γκάζι τη στιγμή που χρειάζεται. Γίνε μέλισσα και πάρε γύρη μόνο από τα καλά λουλούδια για να φτιάξεις μέλι. Ρούφηξε το μεδούλι της ζωής.
Τελικά τι είναι η ζωή; Η ζωή είναι μια λέξη με τρία γράμματα, που ο καθένας τη γράφει όπως θέλει και με το δικό του γραφικό χαρακτήρα. Άλλος της δίνει αξία, τη γράφει με κεφαλαία, άλλος με μικρά, άλλος σταθερά και ευανάγνωστα, άλλος τρεμάμενα, φοβισμένα. Εσύ αποφασίζεις πώς θα γράψεις τη ζωή σου και αν δε μπορείς να τη γράψεις ζωγράφισε την, δώσε της χρώμα και βάλε την ξεχωριστή πινελιά στον πίνακα της κοινωνίας. Ζωή είναι το τώρα, το σήμερα, οι στιγμές… μην αναζητάμε λοιπόν τι είναι ζωή, γιατί έτσι χάνουμε την ουσία της. Στις αναζητήσεις μας για μια καλύτερη ζωή, πολλές φορές ξεχνάμε να ζούμε!
Η καλοσύνη προς κάποιον άγνωστο: Ένα χαμόγελο, μια χειρονομία ευγένειας, μια κουβέντα που δεν είχε λόγο να ειπωθεί αλλά ειπώθηκε. Η καλοσύνη έχει τη δύναμη να αλλάζει τη διάθεση όχι μόνο εκείνου που τη δέχεται, αλλά και εκείνου που τη δίνει. Όταν ο ρυθμός της ζωής επιταχύνεται, μια στιγμή σύνδεσης με έναν συνάνθρωπο είναι πολύτιμη. Η καλλιέργεια της ευγένειας ως στάση ζωής μπορεί να ενισχύσει τις κοινωνικές σχέσεις και να προσφέρει βαθιά ικανοποίηση.
Η προστασία των ορίων: Το “όχι” που ειπώθηκε χωρίς ενοχή, η απόφαση να μην αναλάβει κανείς περισσότερα από όσα μπορεί, η επιλογή να βάλει τέλος σε μια συζήτηση που δεν τον εξυπηρετεί. Τα όρια δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια πράξη αυτοσεβασμού. Και κάθε φορά που προστατεύονται, ενισχύεται η αίσθηση ελέγχου της ζωής. Τα όρια λειτουργούν ως φίλτρο που επιτρέπει μόνο όσα συμβάλλουν στην ευημερία ενός ατόμου.
Η αναγνώριση μιας στιγμής χαράς: Ο ήλιος που δύει, η γεύση ενός αγαπημένου φαγητού, μια τυχαία συνάντηση με έναν φίλο. Κάθε μέρα προσφέρει στιγμές χαράς, αλλά η προσοχή συχνά τις αφήνει να περάσουν ανεκμετάλλευτες. Η αναγνώριση και η εκτίμησή τους είναι ίσως η μεγαλύτερη νίκη, γιατί τελικά, η ζωή φτιάχνεται από αυτές τις μικρές, φωτεινές στιγμές. Η ευγνωμοσύνη και η επίγνωση αυτών των στιγμών μπορούν να μεταμορφώσουν την καθημερινότητα και να προσδώσουν περισσότερο νόημα στη ζωή.
Κάθε μία από αυτές τις μικρές καθημερινές νίκες δεν αλλάζει τη ζωή από τη μια μέρα στην άλλη. Όμως, καθώς συσσωρεύονται, δημιουργούν ένα διαφορετικό παρόν, το οποίο γίνεται ένα διαφορετικό μέλλον. Όπως έλεγε ο Αριστοτέλης: “Είμαστε αυτό που κάνουμε επανειλημμένα. Η αριστεία, λοιπόν, δεν είναι πράξη, αλλά συνήθεια.”
Δόξασες ποτέ Τον Θεό για το δώρο του που σου χάρισε; Γιατί η
Ζωή είναι ο ήλιος που ανατέλλει το πρωί
… ο γλάρος που πετάει αμέριμνος
… το αθώο χαμόγελο ενός μικρού παιδιού.
... η αγάπη στον συνάνθρωπό σου που σε χρειάζεται
Είναι όλα εκείνα που δίνουν αξία στις στιγμές και χαρά στις αισθήσεις σου. Γι αυτό ζήσε, βρες λόγους για να ζεις και ζήσε όσο πιο απλά μπορείς, γιατί η ευτυχία της ζωής βρίσκεται στα απλά , στα μικρά, στα ασήμαντα, βρίσκεται στις λεπτομέρειες… Γέλα, αγάπα και τραγούδα.
Αυτό είναι ζωή!
