Το κέρας της Αμάλθειας.

Οι περισσότεροι το έχουμε ακούσει πολλές φορές ως έκφραση. 
Ξέρουμε όμως τι σημαίνει;

Κατά τη μυθολογία, η Αμάλθεια είναι σύμφωνα με το μύθο η τροφός του Δία τα χρόνια που αυτός μεγάλωνε κρυμμένος σε ένα σπήλαιο στην Κρήτη για να προστατευτεί από τον πατέρα του.

Η μητέρα του Ρέα τον έκρυψε στο Ιδαίο Άντρο, μια σπηλιά στον Ψηλορείτη, για να τον γλιτώσει από τον πατέρα του τον Κρόνο. Ο Κρόνος, βλέπετε, είχε την κακή συνήθεια να τρώει τα παιδιά του, φοβούμενος μήπως χάσει την εξουσία του.

Από το κέρας δηλαδή το (κέρατο) της Αμάλθειας ο Δίας λάμβανε γάλα και μέλι. Βοήθησαν στην περιπετειώδη γέννηση και ανατροφή του Δία η κατσίκα, Αμάλθεια που του έδινε το γάλα της, μαζί με τη Μέλισσα και τους μυθικούς Κουρήτες. Τι είναι οι Κουρήτες; Οι Κουρήτες ήταν πέντε αδέρφια που είναι ο

-Ηρακλής. Πρόκειται για απλή συνωνυμία με τον γνωστό ημίθεο Ηρακλή, γιο του Δία

-Παιωναίος

-Επιμίδης

-Ιάσιος

-Ίδας.

Ο μύθος λέει ότι δεν γεννήθηκαν, αλλά φύτρωσαν από τη γη όταν την έβρεξαν τα πρώτα δάκρυα του Δία σαν μωρό. 

Το γεγονός αυτό συμβολίζει το ότι ήταν γηγενείς. Γι’ αυτό η παράδοση μιλάει για τους Κουρήτες ως πρώτους κάτοικους της Κρήτης και εικάζεται, χωρίς ασφαλή ετυμολογική εξήγηση όμως, ότι το όνομα Κρήτη και Κρήτες προέρχεται από τη λέξη Κουρήτες (Κ – ου –ρήτες)

Μια μέρα, όπως η Αμάλθεια έπαιζε με το μικρό Δία, αυτός κατά λάθος της έσπασε το κέρατο. Για να μη στεναχωριέται η Αμάλθεια και ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, ο Δίας έκανε το σπασμένο κέρατο να είναι πάντα γεμάτο με ότι ήθελε ο κάτοχός του. Ως εκ τούτου, το «κέρας της Αμάλθειας» κατέληξε να σημαίνει την αφθονία και την ευημερία. Αυτό έμεινε γνωστό στην ιστορία σαν το «κέρατο της Αμάλθειας», ένα αιώνιο σύμβολο αφθονίας.

Το κέρατο της Αμάλθειας και ο Ηρακλής

Αυτό έμεινε γνωστό στην ιστορία σαν το «κέρατο της Αμάλθειας», ένα αιώνιο σύμβολο αφθονίας.

Συνεχόμενος μύθος είναι το κέρατο της Αμάλθειας και ο Ηρακλής

Σε μεταγενέστερο μύθο ο ήρωας Ηρακλής, γιός του Δία, έχει στην κατοχή του το κέρατο της Αμάλθειας. Ο Ηρακλής μονομάχησε με τον κερασφόρο Αχελώο για την καρδιά της Δηιάνειρας, που έγινε γυναίκα του αργότερα.

Στην διάρκεια της πάλης ο Ηρακλής έσπασε το κέρατο του Αχελώου, που αναγνώρισε την ήττα του και εγκατέλειψε την διεκδίκηση της Δηιάνειρας.

Ο Ηρακλής, μεγαλόψυχος και ευγενικός με τους εχθρούς του, συγχώρεσε τον ηττημένο Αχελώο και του επέστρεψε το κέρατο της Αμάλθειας, αλλά και το δικό του κέρατο που έσπασε στη μάχη.

Η αιγίδα, η ασπίδα από το δέρμα της Αμάλθειας

Όταν ο Δίας μεγάλωσε και διεκδίκησε την εξουσία από τον πατέρα του Κρόνο αυτό δεν έγινε αναίμακτα. Έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Τιτάνες, που μαζί με τον Κρόνο κυβερνούσαν το σύμπαν. Σύμφωνα με τον μύθο, η Τιτανομαχία καταλήγει στην εκθρόνιση του Κρόνου και την επικράτηση του Δία και των αδελφών του, των θεών του Ολύμπου.

Σε αυτή τη μάχη ο Δίας χρειαζόταν μία κατάλληλη ασπίδα (κατ’ άλλους πανοπλία), άτρωτη και φοβερή στην όψη. Αυτή την ασπίδα την κατασκεύασε ο Ήφαιστος με τη δορά (δέρμα) της Αμάλθειας που ήταν αδιαπέραστη από τα βέλη, και πάνω της προσάρτησε το κεφάλι της Γοργόνας ή Μέδουσας, που όποιος την αντίκριζε γινόταν πέτρα.

Μετά τη σπουδαία μάχη που του έδωσε την απόλυτη εξουσία, ο Δίας έδωσε την πανοπλία του, ή αλλιώς αιγίδα, στην κόρη του Αθηνά, θεά της σοφίας.

Τώρα τι σχέση έχει ο Άγιος Νικόλαος με το κέρας της Αμάλθειας; Δεν το καταλαβαίνω…

Σύμφωνα με τους δημιουργούς του, παριστάνει το κέρας της Αμάλθειας. Ασχέτως, ωστόσο, με τις προθέσεις των δημιουργών του, οι περισσότεροι επισκέπτες αναγνωρίζουν στο σχήμα του γλυπτού ένα πλοκάμι. Για την ακρίβεια, ένα αναδυόμενο πλοκάμι με φόντο τη θάλασσα.

Αλλά, ας αφήσουμε τη μυθολογία κατά μέρος. Άλλωστε, όπως είπαμε, το γλυπτό στην ακτή του Αγίου Νικολάου θυμίζει περισσότερο πλοκάμι παρά κέρας. Και δεν είναι μόνο το σχήμα του που δημιουργεί την εντύπωση αυτή, αλλά και η θέση του δίπλα στη θάλασσα, σε μία πόλη που, χαρακτηριστικά, φέρει το όνομα του προστάτη αγίου των θαλασσινών.

Τέλος πάντων για μένα προσωπικά αυτό μου θυμίζει κέρατο, αλλά όχι της Αμάλθειας, αλλά του ανδρικού πληθυσμού του τόπου. Είναι αυτό που λέμε το σήμα κατατεθέν, μέχρι η θάλασσα το ξέρει χαχαχα.

Τελικά ευνόησε ο Δίας τον Άγιο Νικόλαο και έκανε το σπασμένο κέρατο να είναι πάντα γεμάτο με ότι ήθελε ο κάτοχός του.

Γλάρος

Κάθε μέρα στο ίδιο παράθυρο με την ίδια θέα, απέραντο γαλάζιο σαν μεγάλος χλοοτάπητας να περικυκλώνεται από γκριζοπράσινα βουνά, λες και νωχελικά ξαπλώνει η θάλασσα στην αγκαλιά τους.

Γλάροι πετούν πάνω στους αφρούς του κύματος και κράζουν κάθε πρωί με το πέρασμα της τράτας. Η αλήθεια είναι ότι τον ήχο που κάνουν οι γλάροι δεν το λες και τραγούδι. 

Αλλά για εμένα αυτό το κράξιμο ακουγόταν πάντα σαν μια καταπληκτική μελωδία. 

Βρίσκω μεγάλη παρηγοριά στην παρουσία των γλάρων που συνόδευαν τις τράτες πρωί και βράδυ. Νόμιζα ότι με συνδέουν κατά κάποιον τρόπο με την ζωή. Τεράστιες προσπάθειες κάνουν στα νερά, βουτάνε βαθειά και πάλι στον ουρανό. Ένα μαγικό θέαμα , ενός άγριου πουλιού σαρκοφάγου, που τρώει ότι σάρκα βρει στο πέρασμα του. 

Όσες φορές το ακούω μου θυμίζει την χαμένη νιότη μου και τα όνειρα μου που έγιναν καπνός χαμένα στο να τρέχεις να προλάβεις στο λιγοστό χρόνο της μέρας και κατ' επέκταση της ανθρώπινης ζωής στον αδυσώπητα γοργό ρυθμό της ανάμεσα στο κυνήγι για το μεροκάματο στη μάθηση και στην αγωνία να γνωρίσω τους ανθρώπους με το καθάριο βλέμμα, που σε κερδίζουν αμέσως με το χαμόγελο τους, που δεν κρύβουν τα συναισθήματα τους. Ανθρώπους που υποφέρουν με τον πόνο του άλλου, σαν να είναι δικός τους, ανθρώπους πληγωμένους, ανθρώπους φτωχούς αλλά που ξέρουν να ζουν καλύτερα από βασιλιάδες, ανθρώπους που αγωνίζονται και δεν το βάζουν κάτω και παλεύουν για την αγάπη, την φιλία, την οικογένεια για την ζωή, ανθρώπους που δοξολογούν τον Δημιουργό χωρίς να παραπονιούνται χωρίς να μοιρολατρούν, να απολαύσω κάθε δευτερόλεπτο της, ζώντας έντονα την κάθε στιγμή. 

Αυτό μου θυμίζει ο γλάρος πετώντας ψιλά στο ουρανό, αλλά ταυτόχρονα η αλμύρα στα μάτια του ποτέ δεν παύει να υπάρχει , όλο και πιο πολύ χώνεται στα νερά της θάλασσας, λες και αυτός να ψάχνει τους δικούς του ανθρώπους.

Αυτούς τους ανθρώπους αναζητώ ακόμα και σήμερα στο διάβα της ζωής μου γιατί οι πιο ωραίοι άνθρωποι υπάρχουν δίπλα μας, γιατί πιστεύω στον άνθρωπο στο μοναδικό τον ανιδιοτελή, στους ήρωες που δεν φορούν μπέρτα αλλά θα τούς συναντήσεις στην διπλανή σου πόρτα, τους ανθρώπους της προσφοράς, της αγάπης ,τους ξέρετε και τους ξέρουμε, τους θαυμάζουμε αλλά δεν τους στηρίζουμε, τους ήρωες που θέλουν και μπορούν να αλλάξουν την κοινωνία μας, που θα δώσουν ελπίδα στο νέο και στο ηλικιωμένο την χαμένη του αξιοπρέπεια. 

Κάνοντας ένα απολογισμό δεν λυπάμαι για την χαμένη νιότη μου ούτε για τα χαμένα μου όνειρα, μόνο για ένα λυπάμαι γιατί τόσα πολλά πράγματα είναι που πρέπει ακόμα να γίνουν και ο χρόνος δεν φτάνει για να αλλάξει αυτό τον μάταιο κόσμο, όπως δεν θα αλλάξει ποτέ και τις συνήθειες των γλάρων να πετούν στον ουρανό και να βουτάν μέσα στα κύματα.  

 

Η αίσθηση της «Ζωής» είναι η «Ευτυχία»

Σήμερα είναι μια καινούργια ημέρα του Μάη , γεμάτη χρώματα και φως.

Η ζωή με έμαθε ότι…
Αν τα όνειρα θα είχαν χρώμα, τότε θα διάλεγα το πράσινο σαν την ελπίδα, η ελπίδα για την πραγματοποίησης τους.

Αν η ψυχή θα είχε χρώμα, τότε θα ήταν μπλε όπως ο ουρανός, επειδή ο ουρανός και η ψυχή είναι απέραντα.

Εάν ο πόνος είχε ένα χρώμα θα ήταν μαύρο σαν το σκοτάδι, το σκοτάδι που έρχεται σε στιγμές απελπισίας.

Αν η ευτυχία θα είχε ένα χρώμα τότε θα ήταν κίτρινο όπως ο ήλιος, γιατί η χαρά όπως ο ήλιος μας φωτίζουν με το φως τους.

Μερικά πράγματα θα είναι πάντα ισχυρότερα από το χρόνο και την απόσταση, βαθύτερα από τη γλώσσα και τα έθιμα. 

Ακολούθησε τα όνειρα σου και μάθε να είσαι ο εαυτός σου και έτσι θα μοιραστείς και με άλλους τη μαγεία της ανακάλυψης.

Πέτα ψηλά με φτερά που φτιάχνεις μόνος σου. 

Πάρε υλικά που αντέχουν στο χρόνο, στο κρύο, στη ζέστη, στο νερό. Δεν πωλούνται κάπου ετοιμοπαράδοτα. Θα τα αναζητήσεις στις κακουχίες, για να βγεις από αυτές. Αυτά είναι τα πιο ανθεκτικά και θα σε κρατήσουν στην ζωή.

Πάνω απ' όλα αυτό που μου έχει μάθει η ζωή είναι να εμπιστεύομαι μόνο τον εαυτό μου, σε ότι είμαι και σε ότι κάνω και όχι αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είμαι.

Με έμαθαν μικρή απλά πράγματα αλλά γεμάτα ουσία. Να παίρνω την ζωή σαν παραμύθι, γιατί έτσι έμαθα από παραμύθια την ζωή.

Μου έλεγαν,

«Το να κάνεις ένα φίλο είναι ευλογία...
Το να έχεις ένα φίλο είναι δώρο...
Το να κρατήσεις ένα φίλο είναι αρετή...
Το να είναι κάποιος φίλος σου είναι τιμή...

Οποίος δεν είναι ευτυχής για την  ευτυχία των άλλων, ποτέ δεν θα είναι καν με τον εαυτό του ευτυχής.

Για το λόγο αυτό μπορεί μόνο να μάθει να καλύψει τη θλίψη του.»

Εγώ έμαθα ότι η αίσθηση της «Ζωής» είναι η «Ευτυχία», γεννηθήκαμε να είμαστε ευτυχισμένοι και δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να συλλέγουμε για τον εαυτό μας ακόμα και μέσα από τους άλλους. Είναι κρίμα να αναλώνουμε και να σπέρνουμε διχόνοια και μίσος.. αντίθετα βλέποντας την χαρά από την ζωή την ζούμε μαζί τους.

Μπορείς να αγοράσεις ένα ρολόι, αλλά όχι το χρόνο.

Μπορείς να αγοράσεις ένα βιβλίο, αλλά όχι τη γνώση.

Μπορείς να αγοράσεις μια θέση, αλλά όχι το σεβασμό.

Μπορείς να αγοράσεις έναν γιατρό, αλλά όχι την υγεία.
Μπορείς να αγοράσεις τη ψυχή, αλλά όχι τη ζωή...

Μόνο δύο είδη ανθρώπων δεν εξαφανίζονται ποτέ από την μνήμη της ζωής μας. Εκείνοι που μας έδωσαν το χέρι στις δύσκολες στιγμές, και αυτοί που μας άφησαν μόνο όταν τους χρειαζόμασταν.

Γιατί λοιπόν να μην είστε εσείς το χέρι της ζωής?

Διατηρείτε πάντα στην καρδιά σας τα χρώματα του ουράνιου τόξου, την ομορφιά του τριαντάφυλλου, το άρωμα του ελέους, το κλαδί της υπεραξίας, τους σπόρους της ζωής που έχουν σπαρθεί και αρδεύονται με το νερό της ελπίδας, την ευαισθησία, την αθωότητα ενός παιδιού, την καθαρότητα της λίμνης, την απεραντοσύνη του ουρανού.

Θυμηθείτε ότι η ευτυχία υπάρχει και είναι εκεί, στην καρδιά σας.

Να θυμάστε και κάτι άλλο που διάβασα σαν παραμύθι

«Μια μέρα το δάκρυ είπε στο χαμόγελο:

-Σε ζηλεύω γιατί είσαι πάντα χαρούμενος 

και το χαμόγελο του απάντησε:

-Κάνεις μεγάλο λάθος, διότι πολλές φορές, Εγώ είμαι η μάσκα του πόνου σου.»

Φανταστείτε τον εαυτό σας ή την ζωή σας σαν ένα «Laptop»…

-Στη ζωή σου κάνε .... "Refresh"

-Στα λάθη σου κάνε ...."Delete"

-Στο παρελθόν σου κάνε ..."Clear history"

-Αν αισθάνεσαι ότι δεν πας καλά με τη ζωή σου  πάτησε ..."Format"

-Πάντα στη ζωή σου άνοιξε ..."New folder"

-Αν έχεις χάσει την αλήθεια πάτησε ..."Search"

-Αν βρεις στον εαυτό σου ότι έχεις κάνει μεγάλη επιτυχία ....."Save as"

-Πάντα τις ιδέες σου βαλτές σε μια σειρά ..."Defragment"

κάθε εμπόδιο που αντιμετωπίζεις, μην απελπίζεσαι, απλά πάτα

"Ctrl + Alt + Delete"

Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι, λίγη γαλήνη και υγεία.

Γιατί η ζωή είναι το πιο πολύτιμο δώρο που έχουμε κάθε μέρα.

Αν θα μπορούσα να κάνω μια ευχή και να ήξερα ότι θα γίνει…
Δεν θα ζητούσα ούτε χρήματα, και ούτε πλούτη...
Δεν θα ζητούσα αγάπη, γιατί την αγάπη μπορείς να τη κερδίσεις.
Δεν θα ζητούσα να είμαι ευτυχισμένη για πάντα.....
Γιατί δεν αναγνωρίζεις την ευτυχία, αν δεν δοκιμάζεις πρώτα τις λύπες ...

Αυτό που ονομάζουμε «Ζωή» είναι σαν ένα τρένο με πολλά βαγόνια. Μερικές φορές βρισκόμαστε σε ένα, και μερικές φορές σ' ένα άλλο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, περνάμε από το ένα στο άλλο. Εσύ διαλέγεις το βαγόνι που θέλεις να ταξιδέψεις.

«Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι χωρίς διακοπές, από τη γέννηση μας, μέχρι το θάνατο.» Το τοπίο αλλάζει, οι άνθρωποι αλλάζουν και οι ανάγκες εξελίσσονται, αλλά το τρένο συνεχίζει τον προορισμό του… Η ζωή είναι το τρένο αλλά όχι ο Σιδηροδρομικός σταθμός.

Καλό μήνα φίλοι μου, ήρθε ο Μάιος με τα τριαντάφυλλα.

Καλό και ευλογημένο μήνα να έχουμε όλοι μας. 

Ήρθε ο Μάιος και μπήκαμε για τα καλά στην άνοιξη, την εποχή των λουλουδιών.

Ενώ κάθε λουλούδι έχει να σου πει μια ιστορία, και ένα συμβολισμό τόσο απλό , που από γενιά σε γενιά τα μεταφέρουμε και τα κρατάμε χαραγμένα μέσα μας.

Έτσι λοιπόν και εγώ έμαθα να αγαπώ και να φροντίζω τα λουλούδια μου. Θυμάμαι από μικρό παιδί ιστορίες και τραγουδάκια από την γιαγιά μου. Σαν παραμύθι προσπαθούσε να με κάνει να τα αγαπήσω και να τα φροντίζω σε κάθε γωνιά που είχαμε λουλούδια, αλλά και να τα φροντίζω με πολύ αγάπη.

Θυμάμαι την τριανταφυλλιά μας που καθότανε να μαζεύει με το ψαλίδι τα τριαντάφυλλα για να μας φτιάξη γλυκό. Όμως έπρεπε να με μάθει να τα αγαπώ, να μην τα κόβω άτσαλα, γιατί απλά πονάνε. 

Όλα τα λουλούδια πονάνε και δεν πρέπει να τα μαδάμε. Χρησιμοποιούσε για χρόνια μεταφέροντας μου μηνύματα, ιστορίες, τραγουδάκια, λόγια πολλά ότι τα τριαντάφυλλα έχουν ένα συμβολισμό στην ζωή μας. Ανεξάρτητα από το χρώμα τους, τη μοναδική ομορφιά τους και το απαλό άρωμα τους μεταφέρουν ένα εγγυημένο μήνυμα απόλαυσης στον αποδέκτη τους.

Εάν ψάχνετε έναν τρόπο για να προσθέσετε μια μικρή πινελιά σιωπής στο μήνυμα της αγάπης σας, υπάρχουν χιλιάδες έννοιες που συνδέονται με τα διάφορα χρώματα του τριαντάφυλλου.

Το ξέρετε ότι τα λουλούδια ανάλογα με το χρώμα τους, συμβολίζουν και κάτι;

Τα κόκκινα Τριαντάφυλλα: Δεν υπάρχει τίποτα μυστικό για το κόκκινο τριαντάφυλλο είναι ο συμβολισμό της αγάπης. Το απόλυτο σύμβολο της ρομαντικής αγάπης και του απόλυτου πάθους, το κόκκινο τριαντάφυλλο επίσης, αποπνέει σεβασμό και δημιουργικό πνεύμα. Εκπροσωπώντας την αληθινή αγάπη που είναι δυνατότερη από τα αγκάθια του, το κόκκινο τριαντάφυλλο είναι γνωστό παγκοσμίως ως το λουλούδι τον εραστών.

Τα λευκά Τριαντάφυλλα: Εκπροσωπώντας την ταπεινότητα, την αγνότητα και την αθωότητα, το λευκό τριαντάφυλλο, που συχνά αναφέρεται ως το νυφικό τριαντάφυλλο, σχετίζεται με την αγνή αγάπη. Επίσης, συμβολίζει την αλήθεια και την ευλάβεια, στέλνει ένα μήνυμα πίστης σαν να μας λέει ότι ''εγώ θα είμαι άξιος σου". Τα λευκά λουλούδια γενικά συνδέονται με την κομψότητα, την αγνότητα, την αθωότητα, την χαρά και την παιδικότητα.

Τα κίτρινα Τριαντάφυλλα: Ενώ το κίτρινο τριαντάφυλλο συμβόλιζε τη ζήλια. Αντίθετα σήμερα αντιπροσωπεύει τη φιλία, τη χαρά και την φροντίδα. Ένα μπουκέτο από αυτά τα ηλιόλουστα άνθη αποπνέει ζεστασιά, φωτεινότητα και στοργή.

Τα ροζ Τριαντάφυλλα: Συμβολίζουν την ευγένεια, τη θηλυκότητα, την κομψότητα και τη φινέτσα. Το ροζ τριαντάφυλλο επίσης, έχει επιπλέον σημασίες ανάλογα με την απόχρωση του. Ένα έντονο ροζ αποπνέει τη βαθιά ευγνωμοσύνη και την εκτίμησή, ενώ η παλ αποχρώσεις θυμίζουν χάρη και ευγένεια, θαυμασμό και ευτυχία.

Τα πορτοκαλί Τριαντάφυλλα: Με το ζεστό, ζωντανό χρώμα τους, τα πορτοκαλί τριαντάφυλλα συμβολίζουν τον ενθουσιασμό και την επιθυμία. Αν θέλετε με ένα τρόπο να εκφράσετε τον θαυμασμό σας και την έλξη που νιώθετε, ή και τον ενθουσιασμό σας, τότε στείλτε ένα μπουκέτο γεμάτο με αυτά τα φλογερά άνθη. 

Λιλά και μώβ Τριαντάφυλλα: Πιστεύεται ότι έχουν σχεδόν μυστικιστικό χαρακτήρα, με συμβολισμό που συνδέεται με γοητεία και επιθυμία. Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι ένα λιλά ή ένα μωβ τριαντάφυλλο στέλνει ένα μήνυμα κεραυνοβόλου έρωτα.

Τα μπλέ Τριαντάφυλλα: Είναι το χρώμα που ενισχύει την συναισθηματική ηρεμία, τη γαλήνη, την ευχαρίστηση και την ανάκτηση δυνάμεων.

Τα φούξια Τριαντάφυλλα: Είναι το χρώμα που εκφράζει την τόλμη, την φιλοδοξία, την αυτογνωσία, τα ελεγχόμενα πάθη και συναισθήματα.  

Χρώματα, χρώματα τα πάντα εκφράζονται στην ζωή μας με χρώμα. Θυμάμαι και κάτι τελευταίο που μου το έλεγε κάθε μέρα το πρωί πριν πάω στο σχολείο. « είπες καλημέρα στα λουλούδια?» και εγώ σαν μικρός σπόρος την κοίταζα με απορία ..

- Που να πω καλημέρα γιαγιά?

- Στα λουλούδια…

- Μα ... θα με ακούσουν γιαγιά?

- Αμέ.. αλλά και θα γυρίσουν να σε δουν για να σου πουν και αυτά την δική τους καλημέρα…

Τότε σαν μικρό, το πήρα παιχνιδάκι και σαν μικρό παπαγαλάκι το έλεγα σε κάθε λουλούδι, σε κάθε γλάστρα.

Τώρα όμως το κατάλαβα και έμαθα « ότι και ακούνε, και αισθάνονται, και πονάνε για αυτούς που τα φροντίζουν και τα αγαπάνε.»