Αγάπη και γαλήνη

Στη συνείδηση του κάθε ανθρώπου οι γιορτές είναι συνδεδεμένες με

συναισθήματα χαράς, αγάπης, ζεστασιάς, οικογενειακής θαλπωρής, σπιτικές μυρωδιές, φαγητό με τους συγγενείς και ξεκούραση. Για τους περισσότερους ανθρώπους, οι πιο ζεστές και όμορφες παιδικές αναμνήσεις πηγάζουν από αυτές ακριβώς τις ημέρες.
Πώς αντιλαμβάνονται όμως τις ημέρες αυτές τα άτομα που πρόσφατα έχουν βιώσει κάποια απώλεια, ζουν μόνοι τους, δουλεύουν χωρίς να σταματήσουν τις ημέρες αυτές ή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούν στις αυξημένες υποχρεώσεις των 

ημερών αυτών;
Ελπίζω το αστέρι της Βηθλεέμ να φέρει σε όλους αυτούς την Ελπίδα στην καρδιά τους και με την γέννηση του Θεανθρώπου να τους πλημυρίσει με Αγάπη και γαλήνη..

Η σκήτη της Θεοπρομήτορος της Αγίας Άννας. (Αύριο γιορτάζει)

Χρόνια πολλά σε όλες τις Αννούλες του Χειμωνιά ... Να ζήσετε και πάντα χαρούμενες. 

Χρόνια πολλά μαμά…
Να μας φυλάει και να μας έχει όλους καλά.
Το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος.
Η Σκήτη της Αγίας Άννης βρίσκεται κοντά στη Μονή Αγίου Παύλου και κατοικείται από Έλληνες μοναχούς, οι οποίοι ακολουθούν τον ιδιόρρυθμο βίο. Το κυριακό χτίστηκε το 1752 και τοιχογραφήθηκε λίγο αργότερα. Κατά την παράδοση, τα υλικά για την ανοικοδόμηση του ναού μετέφεραν οι ίδιοι οι μοναχοί, χωρίς να χρησιμοποιήσουν ζώο ή άλλο μεταφορικό μέσο, σε ένδειξη ιδιαίτερης τιμής στην Αγία Άννας.
Στο Κυριακό της Σκήτης της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος φυλάσσεται, σαν πολύτιμος θησαυρός, τμήμα του αριστερού ποδιού της Αγίας. Για το ιερό αυτό λείψανο υπάρχουν οι εξής πληροφορίες:

«Κάποιος ιερέας, εφοδιασμένος με έγγραφο του Οικουμενικού Πατριάρχη, σε ένα από τα ταξίδια του επισκέφτηκε την πόλη Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) της Αρμενίας. Στον ναό των Αγίων Μαρτύρων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου υπήρχαν πολλά λείψανα αγίων, μεταξύ των οποίων και το πόδι της Αγίας Άννας. Προκειμένου να μην περιέλθει το λείψανο αυτό σε χέρια αλλοδόξων το αγόρασε, παίρνοντας πιστοποιητικό από τους Μητροπολίτες Καισαρείας της Καππαδοκίας Επιφάνιο και Χαλδείας Σίλβεστρο.

 Μερικά χρόνια αργότερα δύο Άραβες αρχιερείς, του Πατριαρχείου της Αντιοχείας, περιόδευαν στο Άγιο Όρος για ελεημοσύνη, έχοντας το λείψανο της Αγίας Άννας και το αντίστοιχο πιστοποιητικό γνησιότητας, τα οποία είχαν αγοράσει από τον εν λόγω ιερέα. Φτάνοντας στην Σκήτη της Προβάτας συνάντησαν τον πνευματικό Ματθαίο τον Λέσβιο, που ήταν εξομολόγος του βοεβόδα Κατακουζηνού. Ο Γέροντας Ματθαίος έχοντας οικονομική άνεση, αγόρασε από τους Άραβες Αρχιερείς το λείψανο του αριστερού ποδιού της Αγίας Άννας μαζί με το πιστοποιητικό της γνησιότητάς του.
Όταν ο Διονύσιος Γ΄ο Βάρδαλης επεξέτεινε το Κυριακό της Σκήτης το 1666, οι αδελφοί της Σκήτης αποφάσισαν να αποκτήσουν το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας. Έστειλαν αντιπροσωπεία στο κελί του Αγίου Γεωργίου στην Προβάτα, όπου εγκαταβίωνε ο πνευματικός Ματθαίος ο Λέσβιος. Την αντιπροσωπεία την αποτελούσαν ο πνευματικός Γερμανός και ο πνευματικός Διονύσιος από την Μικρά Αγία Άννα, Λέσβιοι και αυτοί.
Ο Γέροντας Ματθαίος αρνήθηκε στην αρχή να τους δώσει τον πολύτιμο αυτό θησαυρό. Μετά όμως δεκαπέντε μέρες, χωρίς άλλη ενόχληση από τους πατέρες της Σκήτης, πιθανόν μετά από κάποιο θαυμαστό σημείο που είδε, πήγε στην Αγία Άννα και κατέθεσε στο «Κυριακό» το ιερό λείψανο, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα και επιτελεί πλήθος θαυμάτων.

Βίος της Αγίας.

Η Αγία Άννα, η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία.
Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Bηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Bηθλεέμ, την Ελισάβετ. Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία.
Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς. Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά. Διότι ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε ότι «οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιο ἀπελεύσονται». Οι δίκαιοι, δηλαδή, θα μεταβούν για να απολαύσουν ζωή αιώνια.

Περικαλλή ναό προς τιμήν της αγίας Άννας, έκτισε στην Κωνσταντινούπολη περί το 550 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Λείψανο της Αγίας υπάρχει στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας, στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννης Κατερίνης, καθώς και αλλού. 

Η σύλληψη της Αγίας Άννας γιορτάζεται στις 9 Δεκεμβρίου και η κοίμησή της στις 25 Ιουλίου.

Έφτασε και η ώρα, στόλισα και εγώ το δενδράκι μου

Έφτασε και η ώρα, στόλισα και εγώ το δενδράκι μου, απλό γεμάτο αγάπη, ευχές και όνειρα για ένα όμορφο αύριο.

Χριστούγεννα χωρίς δένδρο είναι σαν να κλίνεις το σπιτικό σου από την αγάπη και το φως. Μικρά έθιμα , αλλά γεμίζουν το σπίτι με χαμόγελα και αγάπη. Από μικρή θυμάμαι αυτές τις ωραίες στιγμές που στολίζαμε όλη μαζί το μικρό δενδράκι και περιμέναμε όλη νύχτα τον ερχομό του άγιου Βασίλη να μας αφήσει τα δώρα παραμονή της πρωτοχρονιάς.

Τι θα άλλαζε τώρα? Τίποτα

Και σήμερα με την ίδια λαχτάρα στόλισα το δένδρο και θα περιμένω και πάλι τον άγιο Βασίλη να έρθει στο σπιτικό μου και πάλι .. να του τρατάρω γάλα ζεστό και μικρά λαχταριστά τραγανά μπισκότα. Ένα έθιμο που μεγάλωσαν χιλιάδες γενιές με αυτό.

Το έθιμο στην Ελλάδα έχει ξενική προέλευση και το εισήγαγαν οι Βαυαροί. Για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα ανάκτορα του Όθωνα το 1833 και μετά στην Αθήνα. Από το Β’ παγκόσμιο πόλεμο και μετά το δέντρο με στις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια.

Πρόδρομός του, το χριστόξυλο ή δωδεκαμερίτης ή σκαρκάνζαλος, ένα χοντρό ξύλο από αχλαδιά ή αγριοκερασιά. Τα αγκαθωτά δέντρα, κατά τη λαϊκή αντίληψη, απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, στις στις καλικάντζαρους. 

Οι πρόγονοί στις τοποθετούσαν το χριστόξυλο στο τζάκι του σπιτιού την παραμονή των Χριστουγέννων. Η στάχτη των ξύλων προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό. Το χριστόξυλο αντικαταστάθηκε από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, το οποίο από τη Γερμανία εξαπλώθηκε και ρίζωσε και στις ευρωπαϊκές χώρες, για να ταξιδέψει στη συνέχεια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Σ’ ένα Συριακό κείμενο που υπάρχει σε χειρόγραφο στο Βρετανικό Μουσείο. Το κείμενο αναφέρεται σε έναν ναό που έχτισε το 1512 ο Αναστάσιος ο Ά στα βόρεια στις Συρίας και στον οποίο υπήρχαν δύο μεγάλα ορειχάλκινα δέντρα. Σύμφωνα με μια παράδοση, το στόλισμα του δέντρου καθιερώθηκε από τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος, περπατώντας τη νύχτα στα δάση και βλέποντας τα χειμωνιάτικα αστέρια να λάμπουν μέσα στα κλαδιά, συνέλαβε την ιδέα στις τοποθέτησης στις φωτεινού δέντρου στο σπίτι του, που θα απεικόνιζε τον έναστρο ουρανό απ’ όπου ο Χριστός ήρθε στον κόσμο.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ Ιερόθεος καταθέτει μια ενδιαφέρουσα άποψη στο βιβλίο του «Δεσποτικές Εορτές»:

«Έχω την υποψία ότι η συνήθεια να στολίζουμε δένδρο κατά την διάρκεια των Χριστουγέννων δεν είναι απλά ένα έθιμο που μας ήλθε από την Δύση και το οποίο πρέπει να αντικαταστήσουμε από άλλα έθιμα πιο ορθόδοξα. Δεν έχω, βέβαια, ενδιατρίψει γύρω από την ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δένδρου και από που προήλθε, αλλά νομίζω ότι συνδέεται με την εορτή των Χριστουγέννων και το αληθινό της νόημα.

Κατ’ αρχάς δεν είναι άσχετο με την προφητεία του Προφήτου Ησαΐου: «εξελεύσεται ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί, και άνθος εκ της ρίζης αναβήσεται». Αυτή την προφητεία είχε υπ’ όψη του ο ιερός Κοσμάς ο ποιητής, όταν έγραφε: «Ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί, και άνθος εξ αυτής Χριστέ εκ της Παρθένου ανεβλάστησας…». Ρίζα είναι ο Ιεσσαί, ο πατήρ του Δαυίδ, ράβδος είναι ο βασιλεύς Δαυίδ, άνθος που βγήκε από την ρίζα και την ράβδο είναι η Θεοτόκος. Και ο καρπός που προήλθε από το άνθος της Παναγίας είναι ο Χριστός. Αυτό το παρουσιάζει θαυμάσια η ιερά αγιογραφία.

Έτσι, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο μπορεί να μας θυμίζει το γενεαλογικό δένδρο του Χριστού ως ανθρώπου, την αγάπη του Θεού, αλλά και τις διαδοχικές καθάρσεις των Προπατόρων του Χριστού. Στην κορυφή δε είναι το άστρο που είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός.

Έπειτα, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο μας θυμίζει τόσο το ξύλο της γνώσεως, όσο και το ξύλο της ζωής, κυρίως όμως το δεύτερο. Υπογραμμίζει εμφανώς την αλήθεια ότι ο Χριστός είναι το ξύλο της ζωής και ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε, ούτε να εκπληρώσουμε τον σκοπό της υπάρξεώς μας, αν δεν γευθούμε αυτό το ξύλο, «τό παρεκτικόν ζωής».

Το δέντρο αγαπήθηκε πολύ και η χρήση του γενικεύτηκε σε σπίτια, καταστήματα, υπηρεσίες κλπ. το υποδέχονται στην καλύτερη γωνιά τους.

Άσχετα με την προέλευση του εθίμου, γεγονός είναι πως τα πράσινα και αειθαλή δέντρα, έλατα ή πεύκα, έχουν την έννοια του συμβόλου της αιωνιότητας της ζωής.

Το γκι: θεωρείται καλότυχο φυτό. Πιστεύεται ότι φύτρωσε όταν ο Χριστός περπάτησε στη γη. Η παράδοση λέει πως τα αγκαθωτά φύλα και οι κόκκινοι καρποί του συμβολίζουν τα μαρτύρια του Χριστού. Ο λαός το λέει και Αγκάθι του Χριστού.

Οι άνθρωποι κάποτε πίστευαν ότι το γκι και το πουρνάρι έχουν την ικανότητα να συγκεντρώνουν κοντά τους τα καλά πνεύματα και να απομακρύνουν με τα αγκάθια τους τα κακά.

Στις μέρες μας το γκι χρησιμοποιείται πολύ ως διακοσμητικό. Οι μικρές κόκκινες μπαλίτσες ανάμεσα στα πράσινα φύλλα του δίνουν ένα διακριτικό χρώμα στη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Μου αρέσει ιδιαίτερα αυτό το φυτό και το προτιμώ στο χώρο μου…

Το πουρνάρι: Η παράδοση αναφέρει ότι οι βοσκοί άναψαν κλαδιά πουρναριού για να φωτίσουν το δρόμο τους προς τη φάτνη που γεννήθηκε ο Χριστός…

 Αγριοκρεμμύδα: θεωρείται τυχερό φυτό και πιστεύεται ότι φέρνει καλοτυχία στο σπίτι. Και τούτο διότι αν και ξεριζώνεται από τη γη δεν ξεραίνεται, αλλά διατηρεί τη ζωντάνια και βγάζει νέα φύλλα. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι φέρνοντάς την στο σπίτι τους θα έπαιρναν δύναμη , ζωντάνια και τύχη.

Γι’ αυτό και σήμερα αρκετοί προμηθεύονται την αγριοκρεμμύδα, μπότσικα ή κουτσούνα και τη βάζουν στο σπίτι τους την πρωτοχρονιά για υγεία και καλοτυχία. Συνήθως τη στολίζουν με μια κόκκινη, γιορτινή κορδέλα για να είναι και στοιχείο διακοσμητικό.

Ρόδι: χρησιμοποιείται με συμβολική σημασία στις χαρές και στις λύπες των ανθρώπων. Την Πρωτοχρονιά υπάρχει το έθιμο να σπάζουν ρόδι στην πόρτα του σπιτιού για γούρι. Πιστεύεται ότι έτσι θα έρθει καλοτυχία και ευημερία στην οικογένεια.

Χαρακτηριστική είναι η φράση:
«Σαν το λιθάρι γεροί, και σαν το ρόδι γεμάτοι!»
Το ρόδι εξακολουθεί να έχει ξεχωριστή θέση στη γιορτινή διακόσμηση και στο γιορτινό τραπέζι μας.

Αλεξανδρινό: είναι το κλασσικό φυτό των Χριστουγέννων. Η παρουσία του είναι έντονη και η λάμψη του εντυπωσιακή! Τα φλογερά κόκκινα φύλλα του δίνουν μια ζεστή νότα στη διακόσμηση του σπιτιού.

Το «χριστολούλουδο» εκτός από την ωραία εικόνα, με τα αστερόμορφα φύλλα του παραπέμπει στο αστέρι της Βηθλεέμ… Εξάλλου με την εμφάνισή του στα ανθοπωλεία και στις λαϊκές αγορές προαναγγέλλει τον ερχομό των Χριστουγέννων!

Από τη διακόσμηση δε λείπουν και τα γούρια τα οποία πιστεύεται ότι θα μας φέρουν καλοτυχία τη νέα χρονιά!
Παραδοσιακά πέταλα και ρόδια, σπιτάκια, αστέρια, καρδιές, κλειδιά, κανέλες, αγγελάκια… Εδώ η παράδοση όχι απλά διατηρείται αλλά υπερ-εμπλουτίζεται!

Ομολογώ πως δεν τα καταφέρνω και τόσο καλά να δημιουργώ όλα αυτά, αλλά Θαυμάζω τις χρυσοχέρες γυναίκες που τα δημιουργούν. 

Τα Χριστούγεννα είναι μια ξεχωριστή στιγμή που πάντα με κάνει να νιώθω νοσταλγικά. Θυμάμαι τις υπέροχες διακοπές το χειμώνα, όταν ήμουν παιδί. Στο σχολείο συνηθίζαμε για την προετοιμασία όλων των ειδών από θεάματα,  τραγουδούσαμε τα κάλαντα και διακοσμούσαμε όλες τις τάξεις μας με όλα τα είδη των φανταχτερών στολιδιών.

Τα Χριστουγεννιάτικα Δέντρα ήταν πάντα το κεντρικό κομμάτι του κάθε χώρου που μας έκανε να αισθανόμαστε πιο κοντά στο πνεύμα αυτών των όμορφων διακοπών.

Άσχετα από το αν πιστεύουμε ή όχι στις μυθικές δυνατότητες όλων αυτών που προανέφερα, το σίγουρο είναι ότι η ωραία διακόσμηση του χώρου μας δημιουργεί θετική διάθεση. Και μόνο γι’ αυτό αξίζει να ασχοληθούμε. Εξάλλου, ακόμα και η υπερβολή αυτές τις μέρες δικαιολογείται! Καλές γιορτές φίλοι μου. 

Χριστουγεννιάτικα έθιμα:

Χριστούγεννα, μέρες γιορτής και χαράς, που έχουν όμως και ένα ειδικό
μήνυμα. Το χαρμόσυνο άγγελμα της γέννησης του Χριστού γιορτάζεται με ξεχωριστό τρόπο σε όλες τις γωνιές του κόσμου, ενώ κάθε χώρα προσφέρει τα δικά της ήθη και έθιμα, που δίνουν χρώμα στις μέρες της γιορτής, από τη Σουηδία μέχρι τη μακρινή Κίνα. 
Στην Ιταλία:

Η περίοδος των Χριστουγέννων διαρκεί από τις 8 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου που είναι και η μέρα των Θεοφανείων. Στις 25 Δεκεμβρίου μετά το παραδοσιακό γεύμα, τα παιδιά απαγγέλουν ποιήματα και ανταμείβονται χρηματικά. Κατά την Ιταλική παράδοση, παραμονή Θεοφανείων η καλή μάγισσα Μπεφάνα, πετάει πάνω από τα σπίτια με την μαγική της σκούπα και αφήνει χριστουγεννιάτικα δώρα στα «καλά» παιδιά, ενώ αντίθετα στα «άτακτα» αφήνει ένα σακί με κάρβουνο.
Στην Γαλλία:
Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι εργάσιμη ημέρα. Ο Pere Noel, ο δικός τους δηλαδή Άγιος Βασίλης, δίνει τα δώρα του, το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου. Ιδιαίτερη βαρύτητα οι Γάλλοι, δίνουν στο εορταστικό τραπέζι τόσο των Χριστουγέννων όσο και της Πρωτοχρονιάς, το οποίο και γεμίζουν με διάφορα φαγητά και γλυκά. Τα αλεξανδρινά λουλούδια, τα αποκαλούν «αστέρια των Χριστουγέννων» και τα επιλέγουν τόσο για να στολίσουν το σπίτι τους, όσο και για δώρο σε αγαπημένα πρόσωπα. 

Στην Αυστρία:
Η περίοδος των Χριστουγέννων, ξεκινά από την 1η Δεκεμβρίου. Εκεί τα δώρα τα μοιράζει στα παιδιά ο Άγιος Νικόλαος, στις 6 Δεκεμβρίου. Οι Αυστριακοί τοποθετούν και αυτοί στο χριστουγεννιάτικο στεφάνι τους, κεριά τα οποία και ανάβουν ένα – ένα κάθε Κυριακή μέχρι να φτάσει η 24η Δεκεμβρίου. Τα παιδιά, τραγουδούν τα κάλαντα μεταμφιεσμένα σε μάγους, ενώ τα χρήματα που συγκεντρώνουν απ’ αυτά τα δίνουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Εκτός από τον Άγιο Βασίλη, κυκλοφορεί και ο κακός του αδελφός, ο Κράμπους, που μοιάζει με δαίμονα και κυνηγάει τα "κακά" παιδιά.
Στην Σουηδία:
Εχουν το έθιμο της «Λουτσία» – σύμβολο δηλαδή του φωτός. Στις 13 Δεκεμβρίου, το πρωί, το μεγαλύτερο κορίτσι της οικογένειας, ντυμένο στα λευκά πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι και μοιράζει ζεστό καφέ με κουλουράκια. Στο κεφάλι φορά στεφάνι με αναμμένα κεριά ενώ τραγουδά κάλαντα, βασισμένα στον ρυθμό του ναπολιτάνικου τραγουδιού «Σάντα Λουτσία».
Στην Μεγάλη Βρετανία:
Τα παιδιά γράφουν γράμμα στον “Father Christmas”, όπου του δίνουν ευχές και του ζητούν το δώρο τους. Ρίχνουν το γράμμα μέσα στο τζάκι, ώστε ο καπνός να το πάρει μαζί του και από την καμινάδα να το οδηγήσει στον Βόρειο Πόλο. Ένα έθιμο που έχουν σε μερικές περιοχές της Μεγάλης Βρετανίας ακόμα και σήμερα είναι την παραμονή των Χριστουγέννων, να πηγαίνουν σε κήπους με μηλιές και να πυροβολούν τα κλαδιά, προκειμένου να διώξουν τα «κακά» πνεύματα. 

Στην Ιρλανδία:
Χαρακτηριστικό είναι ότι αντί για μπότες, κρεμούν στο τζάκι μεγάλες τσάντες για να αφήσει μέσα ο Άγιος Βασίλης τα δώρα του. Αφήνουν ένα ποτήρι μπύρα Guinness και ένα κομμάτι κρεατόπιτα στην εξώπορτα του σπιτιού τους, για να τα βρει ο Άγιος Βασίλης όταν θα τους επισκεφτεί.
Στην Ελβετία: 

Τα παιδιά περιμένουν την 6η Δεκεμβρίου, τον Άγιο Νικόλαο να τους φέρει δώρα και γλυκά. Την τελευταία Πέμπτη, πριν τα Χριστούγεννα, τα παιδιά παρελαύνουν τραγουδώντας τα κάλαντα, ενώ στα χέρια τους κρατούν τεύτλα με κεριά και πηγαίνουν στο σχολείο τους όπου τους περιμένουν ψωμιά και ζεστά λουκάνικα. Στην Ελβετία επίσης, υπάρχει ένα περίεργο έθιμο κατά το οποίο την παραμονή των Χριστουγέννων οι ανύπαντροι άνδρες του χωριού, φοράνε μαύρα κοστούμια και ψηλά μαύρα καπέλα και κάνουν παρέλαση στους δρόμους. Ο ψηλότερος από αυτούς φοράει μία μακριά γενειάδα και μπαίνει μπροστά, κρατώντας στο χέρι του ένα μακρύ ξύλο που στην άκρη του έχει κρεμασμένα κουρέλια γεμάτα κάπνες

Στην Γερμανία:
Είναι ιδιαίτερα σημαντική η περίοδος των Χριστουγέννων. Οι Γερμανοί δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο στόλισμα του σπιτιού με πολύχρωμα φωτάκια και χριστουγεννιάτικες φιγούρες, ενώ συνηθίζουν να στολίζουν στο εξωτερικό του σπιτιού φυσικό έλατο. Ένα από τα κύρια έθιμά τους, είναι το λεγόμενο “Adventskranz”. Σύμφωνα με το έθιμο αυτό τοποθετούν ένα κηροπήγιο με τέσσερις θέσεις, που συμβολίζουν τις τέσσερις τελευταίες εβδομάδες του έτους. Και κάθε Κυριακή που τελειώνει η εβδομάδα, ανάβουν και το αντίστοιχο κερί. Έτσι υπολογίζουν αντίστροφα τις μέρες που απομένουν για τον ερχομό του νέου έτους. Ακόμα ένα έθιμό τους είναι και το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο, το λεγόμενο “Adventskalender”. Αυτό είναι ένα ημερολόγιο με 24 θέσεις «κλεισμένα πορτάκια» που συμβολίζουν τις ημέρες μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα λοιπόν ανοίγουν και ένα πορτάκι περιμένοντας την έκπληξη που κρύβει. Αυτή μπορεί να είναι ένα μικρό δωράκι, ένα σοκολατάκι, ένα γλυκό κ.α.
Στην Ιαπωνία:
Εχουν αφομοιώσει πολλά από τα έθιμα των Δυτικών χωρών για τις μέρες των Χριστουγέννων. Αυτό γιατί μόνο το 1% του συνολικού πληθυσμού της Ιαπωνίας είναι χριστιανοί. Έτσι έμαθαν και εκείνοι να τρώνε γαλοπούλα και να στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Στην Ιαπωνία όμως, τα δώρα στα παιδιά τα φέρνει ο «Hoteiosho». Ο Hoteiosho, είναι μια αρχαία θεότητα του ιαπωνικού πάνθεον με την ιδιαιτερότητα να έχει μάτια και πίσω στο κεφάλι του και έτσι παρακολουθεί και ξέρει ποια παιδιά ήταν φρόνιμα και ποια όχι στην διάρκεια της χρονιάς.

Στην Χαβάη:
Ο δικός του Άγιος Βασίλης, δεν έρχεται με έλκηθρο πάνω στα χιόνια αλλά με κανό. Εκεί αφού φάνε, σολομό και χοιρινό, γλεντούν με γιουκαλίλι τραγουδώντας χριστουγεννιάτικες μελωδίες τροποποιημένες όμως με χαβανέζικο ρυθμό.
Στην Ρωσία:
Εχουν το χριστουγεννιάτικο έθιμο, να ντύνουν μία νεαρή κοπέλα στα λευκά για να παραστήσει την Παναγία. Στις 6 Ιανουαρίου, πολλές περιοχές της Ρωσίας με ορθόδοξους χριστιανούς, βασισμένοι στο Ιουλιανό ημερολόγιο, γιορτάζουν την παραμονή των Χριστουγέννων, γνωστή και ως «Σοτσέλνικ». Την παραμονή των Χριστουγέννων οι πιστοί τηρούν αυστηρή νηστεία και οι ορθόδοξοι χριστιανοί, στολίζουν τα σπίτια τους με κλαδιά ελάτου. Επίσης τηρούν και τις επισκέψεις τους στις εκκλησίες, προκειμένου να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες και να «αγιαστούν».
Στην Αυστραλία:
Καθώς στο νότιο ημισφαίριο ο χειμώνας είναι όταν εμείς έχουμε καλοκαίρι και το αντίστροφο, είναι λογικό τα Χριστούγεννα να γιορτάζονται υπό εντελώς διαφορετικές καιρικές συνθήκες. Ως εκ τούτου, το να απεικονίζεται ο Άγιος Βασίλης ντυμμένος με κόκκινο παλτό και γούνα, καβάλα σε έκληθρο για τα χιόνια, είναι κάτι εντελώς άτοπο. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, με τις νέες κατακτήσεις της τεχνολογίας, το παραδοσιακό του μέσο μεταφοράς δεν είναι άλλο από το... τζετ σκι. Ναι, ο Άγιος Βασίλης καταφθάνει από τη θάλασσα!
Στην Βουλγαρία:
12 διαφορετικά φαγητά περιλαμβάνει το εορταστικό τραπέζι, ένα για κάθε μήνα του χρόνου.
Στην Νορβηγία:
Μύθοι λένε πως την παραμονή των Χριστουγέννων οι κακές μάγισσες ψάχνουν σκούπες για να καβαλήσουν. Για να το αποτρέψουν αυτό, οι Νορβηγοί κρύβουν όλες τις σκούπες του σπιτιού

Στην Ουγγαρία:
Μια χώρα όπου τα Χριστούγεννα είναι η πιο μεγάλη γιορτή. Γι' αυτό το λόγο θα βρει κανείς και τα πιο πολλά και ενδιαφέροντα έθιμα. Κατ' αρχάς ο Άγιος Βασίλης, o Santa Claus τους, έρχεται όχι τη νύχτα της 31ης Δεκεμβρίου, αλλά από τις 6 του μηνός! Τα δώρα τα αφήνει στα παπούτσια των παιδιών, που πρέπει να είναι καθαρά και τοποθετημένα έξω από το σπίτι. Τέλος, στο εορταστικό τραπέζι προτιμούν το ψάρι.
Στην Κένυα:
Τα Χριστούγεννα είναι τελείως διαφορετικά σε σχέση με τις υπόλοιπες Δυτικές χώρες. Αυτό γιατί εκεί τις μέρες των Χριστουγέννων έχουν καλοκαίρι. Έτσι αντί για χριστουγεννιάτικο τραπέζι, ψήνουν στις αυλές των σπιτιών κάνοντας barbeque. Οι εκκλησίες στην Κένυα στολίζονται με πολύχρωμα μπαλόνια.
Στις Φιλιππίνες:

Γύρω στα μέσα Σεπτεμβρίου, μην εκπλαγείτε ακούγοντας τα κάλαντα. Οι εορτασμοί των Χριστουγέννων εδώ κρατούν 3 μήνες, και ξεκινούν νωρίς. Πολύ νωρίς. Στις 4 το πρωί της 16ης Δεκεμβρίου ξεκινούν οι πρωινές λειτουργίες, οι οποίες πραγματοποιούνται εννέα συνεχόμενες μέρες. Η παράδοση λέει πως αν κάποιος παρακολουθήσει και τις εννιά, τότε οι ευχές του θα εκπληρωθούν.
Στον Καναδά:
Λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα πραγματοποιείται η ετήσια παρέλαση των Άγιων Βασίληδων, ή Santa Claus Parade, που θυμίζει αρκετά το concept των ευρωπαϊκών αποκριάτικων καρναβαλιών επικεντρωμένη, βέβαια, στο χριστουγεννιάτικο στοιχείο και με απόλυτο πρωταγωνιστή τον παππού με την κόκκινη στολή και την άσπρη γενειάδα που μοιράζει δώρα στους παρευρισκομένους..