Ο χειρότερος εχθρός του καμένου φυσικού δάσους είναι

 Η Ελλάδα ζει και θα συνεχίσει να ζει για πολύ στις στάχτες των πυρκαγιών.

 Χιλιάδες στρέμματα καμένης παραγωγικής γης και καμένου δασικού περιβάλλοντος, με τη χλωρίδα και την πανίδα κατεστραμμένες, καμένα σπίτια και περιουσίες είναι ο μέχρι τώρα απολογισμός των πυρκαγιών.

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, η εκάστοτε αντιπολίτευση αποδίδει τις καταστροφές στην κρατική ανικανότητα των κρατικών μηχανισμών να δράσουν τόσο προληπτικά, όσο και κατασταλτικά. Για να πούμε την αλήθεια, ποτέ το ελληνικό κράτος υπήρξε αποτελεσματικό στην πρόληψη, στον έγκαιρο δηλαδή καθαρισμό των δασών από την καύσιμη ύλη, στην εκτέλεση των αναγκαίων έργων αντιπυρικής προστασίας και στην κατάλληλη προετοιμασία των πυροσβεστικών μέσων? Ποτέ… Ανύπαρκτοι. Να πούμε του στραβού το δίκιο, ποτέ το κράτος δεν υπήρξε παρόν στις καταστροφές? ας μην γελιόμαστε… Χρόνια και με όλες τις κυβερνήσεις, ένα χάος ….

Αποτέλεσμα ούτε και στην πυρόσβεση, τον έγκαιρο έλεγχο και τον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρκαγιών, αφού η δικαιολογία τους πάντα είναι η οικονομική στενότητα του κράτους, κάνει άλλοτε να λείπουν οι δασοπυροσβέστες, άλλοτε τα επίγεια και άλλοτε τα εναέρια μέσα. Αφού σπάνια η περιβαλλοντική προστασία υπήρξε σημαντική προτεραιότητα ούτε η δασική προστασία από τους δασοφύλακες .. ανύπαρκτες χρόνια τώρα.

Γι’ αυτό και οι εκάστοτε κυβερνήσεις ρίχνουν τις ευθύνες στον άνεμο, στον καύσωνα ή στην κλιματική κρίση.

 Όμως η κλιματική κρίση, με τις ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες και τους επίμονα ισχυρούς ανέμους, παρέχει τις κατάλληλες συνθήκες για τις δασικές πυρκαγιές. Η έκταση της καταστροφής και το μέγεθος των απωλειών εξαρτώνται από τις ανθρωπογενείς συνθήκες ανάπτυξης και από την καλή ή την κακή διαχείριση των πυρκαγιών.

 Στο Μάτι, για παράδειγμα, η επέκταση της φωτιάς δεν μπορούσε να περιοριστεί γιατί έπνεαν πολύ ισχυροί άνεμοι που την μετέδωσαν γρήγορα σε εκτεταμένες περιοχές. Εκείνο που θα μπορούσε όμως να έχει περιοριστεί είναι τα ανθρώπινα θύματα, αν η πυκνοκατοικημένη περιοχή δεν είχε αναπτυχθεί χωρίς σχέδιο και δεν ήταν αυθαίρετα δομημένη, χωρίς έργα αντιπυρικής προστασίας και κυρίως χωρίς δρόμους και διεξόδους διαφυγής.

 Στην Βαρυμπόμπη, το Τατόι κλπ οι πολύ χαμηλής έντασης άνεμοι, όπως διαβεβαίωσε η ΕΜΥ και το Εθνικό Αστεροσκοπείο διαψεύδοντας τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, δεν ευθύνονται για την εξάπλωση της φωτιάς. Προφανώς υπήρξαν πολλαπλές και ταυτόχρονες εστίες, κάποιες λόγω αυταναφλέξεων εξ αιτίας του καύσωνα και κάποιες και λόγω εμπρησμών.

Το κίνητρο για τους εμπρηστές υπήρξε. Το έδωσε η κυβερνητική πρωτοβουλία για «αξιοποίηση» του Τατοίου, που όπως έκανε γνωστό άρθρο του Φεβρουαρίου του 2021 σε γνωστή ιστοσελίδα,

https://www.in.gr/2021/02/09/economy/oikonomikes-eidiseis/magnitis-tatoi-gia-ependyseis-sxedio-anaplasis/

προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών «επενδυτών» για την οικοπεδοποίηση της ευρύτερης περιοχής της Βαρυμπόμπης. Η κυβέρνηση έβαλε μπροστά το σχέδιο «αξιοποίησης» του Τατοίου, χωρίς όμως να προστατέψει την περιοχή από τις πυρκαγιές. Άλλωστε, το μόνο εμπόδιο που έβλεπαν οι επίδοξοι «επενδυτές» σύμφωνα με το άρθρο, ήταν τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που περιόριζαν την καθαρή υπό «αξιοποίηση» γη… Δεν είναι έτσι?

Μόνο σύμπτωση δεν είναι λοιπόν…  Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι οι καταστροφές ήταν αποτέλεσμα μόνο εμπρησμών. 

Προφανώς οι εμπρηστές εκμεταλλεύονται την κλιματική κρίση και περιμένουν τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες για να δράσουν, ώστε η καταστροφή να είναι γενικευμένη και ολοσχερής.

Το έδαφος, άλλωστε, για την καταστροφική δράση των εμπρηστών το δίνει ο γνωστός και σαν περιβαλλοντοκτόνος νόμος Χατζηδάκη, με τον οποίον επιτρέπεται πλέον η ιδιωτικοποίηση δημόσιων εκτάσεων, ακόμη και αν είναι σπάνιας οικολογικής αξίας και προστατευόμενες από ευρωπαϊκές συνθήκες.

Ας μην το ξεχνάμε και αυτό …

Κατ’ αρχήν είναι γνωστό ότι η εξαφάνιση των δασικών οικοσυστημάτων καταστρέφει τη χλωρίδα και την πανίδα, με εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες  για τη διατήρηση των ειδών και την οικολογική ισορροπία. Και επιπλέον έχει και αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις και στο κλίμα, καθώς αυξάνει η θερμοκρασία, μειώνονται οι βροχοπτώσεις και ενισχύεται το φαινόμενο του θερμοκηπίου, με συνέπεια τη συχνότερη εμφάνιση των ακραίων φαινομένων της ξηρασίας και των πλημμυρών στις ευρύτερες των καμένων περιοχές.

Κι ακόμη, η ραγδαία επιδείνωση του μικροκλίματος στις καμένες περιοχές οδηγεί στη γρήγορη διάβρωση των εδαφών και στην ερημοποίησή τους, με συνέπεια την ξηρασία και τη λειψυδρία. Καθώς ακόμη και στο ενδεχόμενο βροχοπτώσεων, το νερό απορρέει γρήγορα χωρίς να προλαβαίνει να διηθείται και να αποθηκεύεται στους φυσικούς υπόγειους υδροφορείς.

Η υποχρεωτική αναδάσωση συνεπώς και η γενική απαγόρευση της όποιας «αξιοποίησης» των καμένων, το κυριότερο, μια ολοκληρωμένη «πράσινη» εκστρατεία περιβαλλοντικής αποκατάστασης των καμένων περιοχών θα προστατέψει στο εξής τον φυσικό πλούτο της χώρας, γιατί θα αναστείλει τα καταστροφικά σχέδια των εμπρηστών.

Και βέβαια, θα συμβάλει ευεργετικά στην οικονομική ανάπτυξη τόσο των συγκεκριμένων περιοχών, οι οποίες χωρίς τον φυσικό πλούτο θα οδηγηθούν σε μαρασμό, όσο όμως και της χώρας γενικότερα.

Ο πρώτος δάσκαλος που μας τσίγκλησε για να ασχοληθούμε με αυτό το θέμα ήταν Νίκος Μάργαρης, νομίζω ο πρώτος Καθηγητής Οικολογίας σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο που όμως δεν θέλαν να τον ακούσουν. Από αυτόν ξεκίνησαν κάποτε τα συνθήματα “Προστατέψτε το καμένο δάσος”, “όχι στις δενδροφυτεύσεις των φυσικών δασών” και πολλά άλλα που όμως στους πολιτικούς δεν άρεσαν καθόλου. Θυμάμαι τις εκδρομές στη φύση για να μελετήσουμε, ακριβώς, αυτό το περιβάλλον στη χώρα μας. Δυστυχώς έφυγε νωρίς ενώ τα τελευταία χρόνια της καριέρας του και της ζωής του ήταν ο Διευθυντής του National Geographic στην Ελλάδα.

Με αυτά που έχω μάθει είναι ότι, αυτή είναι η φύση του Μεσογειακού οικοσυστήματος με κυρίαρχο είδος το πεύκο που έχει χρόνο ζωής περίπου 80-100 χρόνια ανάλογα με την περιοχή. όταν το πευκοδάσος γεράσει είναι πολύ εύφλεκτο ενώ στον κύριο κορμό του και στα μεγάλα κλαδιά έχουν σχηματιστεί κουφάλες (ο λόγος που σπάγανε τα κλαδιά από το βάρος του χιονιού, τον φετινό χειμώνα).

Όταν το πεύκο καίγεται το καλοκαίρι, στις κουκουνάρες υπάρχουν εκατομμύρια ώριμα σπέρματα που προστατεύονται από τη φωτιά και στη συνέχεια εκσφενδονίζονται και με τις πρώτες βροχές φυτρώνουν. Ένα πευκοδάσος, αν το προστατεύσουμε, θα ξαναδημιουργηθεί σε 15-20 χρόνια. Το έλατο είναι διαφορετικό γιατί τα σπέρματά του ωριμάζουν τον Οκτώβρη. Πάλι όμως και το ελατοδάσος θα ξαναδημιουργηθεί σε περίπου 30 χρόνια.

Ο χειρότερος εχθρός του καμένου φυσικού δάσους είναι οι “πανιγυριτζήδηκες” δενδροφυτεύσεις. Επομένως προστασία του καμένου δάσους από βόσκηση, περιπάτους σε αυτό και η απαγόρευση οχημάτων μηχανές και εκτός δρόμου αυτοκίνητα, επειδή τα νεαρά φυτά είναι μικροσκοπικά και μόνο ένα έμπειρο μάτι μπορεί να τα δει. Αφήστε τα δάση να ξαναγίνουν να χαρούν τα παιδιά μας την πράσινη Γη. 

 

Πετώντας από τον έναν κόσμο σε έναν άλλο

 Πετώντας πηγαίνουμε από τον έναν κόσμο σε έναν άλλο, και χωρίς να νοιαζόμαστε που πηγαίνουμε, αφού ζούσαμε μονάχα από στιγμή σε στιγμή.

Μπορείς να φανταστείς πόσες ζωές θα πρέπει να ζήσαμε, ώσπου να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχουν περισσότερα πράγματα στη ζωή από το φαγητό, τους καβγάδες, την ζήλια, τον φθόνο, την παρεξήγηση , τον θυμό ή την ανάληψη εξουσίας μέσα στο Σμήνος;

Χίλιες ζωές, δέκα χιλιάδες... Κι ύστερα, άλλες εκατό μέχρι ν’ αρχίσουμε να μαθαίνουμε πως υπάρχει κάτι που λέγεται τελειότητα, κι άλλες εκατό ακόμα για να συλλάβουμε την ιδέα ότι σκοπός μας στη ζωή είναι να βρούμε αυτή την τελειότητα και να την εκδηλώσουμε.

Φυσικά, ο ίδιος κανόνας εξακολουθεί να ισχύει και τώρα ακόμα , επιλέγουμε τον επόμενο κόσμο μας με βάση τα όσα μαθαίνουμε σ’ αυτόν εδώ. Αν δεν μάθουμε τίποτα, ο επόμενος κόσμος θα είναι ίδιος με αυτόν και θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τους ίδιους περιορισμούς και τα ίδια δυσβάσταχτα βάρη.

Μακρύτερα βλέπει ο γλάρος που πετάει ψηλότερα.
Στον τόπο απ’ τον οποίο ήρθες, οι γλάροι το μόνο που ξέρουν είναι να στήνουν τα πόδια τους στην άμμο, να κράζουν και να μαλώνουν μεταξύ τους.
Απέχουν χίλια μίλια απ’ τον παράδεισο κι εσύ λες ότι θέλεις να τους κάνεις να τον δουν από κει που βρίσκονται…

Ο καθένας από εμάς δεν είναι άλλο από μια χωρίς όρια ιδέα της ελευθερίας και οι πτήσεις ακριβείας δεν είναι παρά ένα βήμα που μας οδηγεί στο να εκφράσουμε την πραγματική μας φύση. Πρέπει να παραμερίζουμε οτιδήποτε μας περιορίζει ανεξάρτητα από το αν είναι τελετουργία, προκατάληψη. Η ελευθερία είναι η ίδια η φύση της ύπαρξής μας.

Πέτα, σημαίνει αφέσου, δείξε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αοράτου.
Σημαίνει πως πρέπει να αφήσουμε τον ουρανό να μας υψώσει κοντά του, να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις και τις δοκιμασίες. Κι όταν φτάσουμε επιτέλους στον προορισμό μας, θα ανακαλύψουμε ότι βρισκόμασταν εκεί συνέχεια. Επί αιώνες, οι ιδέες αυτές έβρισκαν καταφύγιο σε καρδιές, καθρεφτίζονταν σε όνειρα και ελπίδες, σε κείμενα, στη μουσική, σε πίνακες ζωγραφικής και ζωές που εκατομμύρια άνθρωποι έχουν διαλέξει να ζήσουν.
Ο χρόνος δεν αποτελεί όριο, κι ότι όποτε κι αν το θελήσουμε μπορούμε να ανυψωθούμε στον άνεμο με τις δικές μας φτερούγες και να πετάξουμε.

 Οδυσσέας Ελύτης " Ο γλάρος "

Στο κύμα πάει να κοιμηθεί
δεν έχει τι να φοβηθεί
Μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει
γλάρος είναι και πηγαίνει

Από πόλεμο δεν ξέρει
ούτε τι θα πει μαχαίρι
Ο Θεός του ’δωκε φύκια
και χρωματιστά χαλίκια

Αχ αλί κι αλίμονό μας
μες στον κόσμο το δικό μας
Δε μυρίζουνε τα φύκια
δε γυαλίζουν τα χαλίκια

Χίλιοι δυο παραφυλάνε
σε κοιτάν και δε μιλάνε
Είσαι σήμερα μονάρχης
κι ώσαμ’ αύριο δεν υπάρχεις...

Ανιδιοτελείς φιλίες

 «Οι φίλοι μάς γνωρίζουν στις καλές μέρες, στις κακές μέρες, εμείς γνωρίζουμε τους φίλους μας».

 Στη ζωή μας συνάπτουμε πολλές φιλίες, άλλες είναι εφήμερες και κρατούν ελάχιστα και άλλες διαρκούν και δυναμώνουν μέσα στο χρόνο. Υπάρχουν κάποια συστατικά που αποδεικνύουν πως κάποιες φιλίες είναι όντως πραγματικές και γνήσιες.
Μια αληθινή φιλία χαρακτηρίζεται από πραγματική αγάπη.
Σε αυτό το είδος φιλίας δεν κυριαρχεί το συμφέρον, δεν στοχεύεις στην εκμετάλλευση του άλλου αλλά συμπορεύεσαι μαζί με το φίλο σου και αλληλοϋποστηρίζεστε και στις χαρές και στις λύπες. 

 Στην αληθινή φιλία κυριαρχεί η ειλικρίνεια. Οι αληθινοί φίλοι μας επισημαίνουν τα λάθη μας και μας βοηθούν να διορθωθούμε και να γίνουμε καλύτεροι. Όπου έχουμε άδικο, φροντίζουν να μας το κοινοποιούν και δεν μας λένε ωραία λόγια απλά για να νιώσουμε καλά.
Πέρα του ότι κυριαρχεί ο διάλογος και δεν μιλάει μόνο ο ένας, σημαντικό είναι ότι μέσα από αυτή τη σχέση δεν προσποιείσαι, δείχνεις τον πραγματικό σου εαυτό, χωρίς να φοβάσαι ότι θα σε κατακρίνουν. Ξεδιπλώνεις τα συναισθήματά σου και αποκαλύπτεις την προσωπικότητά σου. Σε γεμίζει και σε ανακουφίζεις το να μιλάς με τους φίλους σου και δίνεις σε αυτή τη σχέση, χωρίς να σκέφτεσαι ή να προσποιείσαι. 

Η ουσία αυτής της σχέσης όμως είναι ότι αποδέχεσαι τον άλλον με τα ελαττώματά του και συγχωρούμε ο ένας τον άλλον.
Τα συναισθήματα της ζήλιας και του φθόνου δεν έχουν θέση σε αυτή τη σχέση. Χαίρεσαι πραγματικά με την ευτυχία του φίλου σου και λυπάσαι όταν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.

Η φιλία είναι το πιο πολύτιμο αγαθό, μας κάνει καλύτερους και μας μαθαίνει να μοιραζόμαστε στη ζωή μας, μας διδάσκει όχι μόνο να παίρνουμε αλλά και να δίνουμε. Είναι καλό λοιπόν να διαλέγουμε τους φίλους μας και να ταιριάζουμε πραγματικά με αυτούς γιατί μέσα από αυτούς θα διαμορφωθούμε και θα αναδείξουμε την προσωπικότητά μας.

 Δεν είναι τυχαίο το ρητό:
«Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι!».
Μέσα στη φιλία κυριαρχεί η εμπιστοσύνη και η ειλικρίνεια.
Ο Αριστοτέλης είχε ορίσει τη φιλία ως «μία ψυχή στην οποία κατοικούν δύο σώματα», αλλά τι είναι αυτό που διαχωρίζει τις παντοτινές φιλίες από τις πιο περιστασιακές; Πολλές φορές πιέζουν να αποδεχτούμε τον εαυτό μας με αποτέλεσμα κάνουμε το λάθος να κρίνουμε πολύ σκληρά και αρνητικά τον εαυτό μας. Όταν έρχεται εκείνη η ώρα, οι φίλοι μας είναι εκείνοι που μας είναι έτοιμοι να μας «ανεβάσουν» όταν είμαστε πεσμένοι. Οι άνθρωποι νιώθουν καλύτερα όταν έχουν κοντά τους ανθρώπους που τους στηρίζουν και τους ενθαρρύνουν. Είτε νιώθετε άσχημα από δουλειά που δεν πήγε όπως θα θέλατε, είτε δεν σας αρέσει αυτό που βλέπετε στον καθρέφτη, είτε υπάρχει αρρώστια οι κοντινοί σας φίλοι θα ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή σας και θα σας «αναγκάσουν» με τον τρόπο τους να νιώσετε καλύτερα αλλά και πιο δυνατοί.

Όλοι κάνουμε λάθη, και όταν φτάνει εκείνη η στιγμή οι αληθινοί φίλοι είναι αυτοί που πρώτοι θα το εντοπίσουν και με καλοπροαίρετο τρόπο θα μας το πουν. Μαζί με τα θετικά που κάνουμε, είναι έτοιμοι να μιλήσουν και για τα αρνητικά αλλά να μας στηρίξουν και στα δύο.
Σε μία επιφανειακή σχέση, κανείς δεν πρόκειται να ασχοληθεί με αυτά που κάνετε λάθος, αλλά ο πραγματικός φίλος θα σας πει πάντοτε αυτό που έχει στο μυαλό του χωρίς περιστροφές.

Το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να προσφέρει ο φίλος είναι η προσοχή του και η παρουσία του. Ο αληθινός φίλος είναι εκείνος που θα βρεθεί κοντά σας όταν τον έχετε ανάγκη και θα βάλει το κινητό του στο αθόρυβο προκειμένου να ακούσει απερίσπαστος το πρόβλημά σας. Πόσες φορές έχετε προσπαθήσει να ανοίξετε σε συζήτηση με κάποιον και εκείνος καταφέρνει να γυρνάει πάντοτε το θέμα πίσω στον εαυτό του; Οι συζητήσεις με τους αληθινούς σας φίλους δεν είναι ποτέ μονόπλευρες. Ο ανοιχτός διάλογος με κάποιον δημιουργεί και πιο ισχυρό δεσμό μαζί του. Το μυστικό για μία ισορροπημένη συζήτηση είναι να δίνετε πάντοτε προσοχή σε αυτό που λέει το άτομο που βρίσκεται απέναντί σας και αν αναγνωρίζετε τα συναισθήματά του.

Είναι εύκολο για κάποιον να μας στηρίζει στην επιτυχία, αλλά ο πραγματικός φίλος θα βρεθεί δίπλα μας και στα καλά και στα κακά, το πένθος, τη χαρά, τις αποτυχίες και όλα όσα συμβούν στην πορεία της ζωής μας. Είναι σημαντικό να έχει κανείς δίπλα του κάποιον που να τον γνωρίζει αρκετά καλά και τον εμπιστεύεται τόσο ώστε να του «επιτρέπει» να είναι κοντά του σε όλες τις στιγμές. Οι φίλοι γνωρίζουν πότε τα επίπεδα του στρες στη ζωή μας είναι ιδιαίτερα αυξημένα και είναι έτοιμοι να επέμβουν και να μας βοηθήσουν είτε δίνοντας την πολύτιμη συμβουλή τους είτε απλά για να μας ηρεμήσουν με την παρουσία τους.
Βρίσκονται πάντοτε κοντά για να γιορτάσουν οποιαδήποτε επιτυχία σας, αλλά δεν μας αφήνουν να ξεχάσουμε από που ερχόμαστε, ποιες είναι οι ρίζες μας. Εκείνη τη στιγμή που τα μυαλά μας ετοιμάζονται να πάρουν αέρα, ο αληθινός φίλος θα μας προσγειώσει στην πραγματικότητα και θα μας υπενθυμίσει ποιοι είμαστε. Άλλωστε, μας γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα.

 Ας υποθέσουμε ότι είστε έξω και πίνετε ποτό με τους συναδέλφους σας, όταν βλέπετε μπροστά σας τον σύντροφο της φίλης σας να φλερτάρει με κάποια άλλη. Μπορεί να είναι μία άβολη κατάσταση στην οποία δεν θελήσατε να βρεθείτε αλλά ο πραγματικός φίλος, όσο δύσκολο κι αν του είναι, θα κάνει την κίνηση και θα το πει. Η ειλικρίνεια δεν είναι πάντοτε η πιο εύκολη κίνηση αλλά είναι σημαντική για να χτιστεί μία σχέση.

Οι ζωές τον ανθρώπων εξελίσσονται. Γάμος, δουλειά, παιδιά έρχονται να εμπλουτίσουν την καθημερινότητα και ο χρόνος λιγοστεύει. Η αληθινή φιλία ξεπερνάει τέτοια εμπόδια και δεν αφήνει την έλλειψη χρόνου να την φθείρει. Είναι σημαντικό για τους φίλους να βρίσκουν χρόνο να λένε τα νέα τους, να προγραμματίζουν εξόδους και να έχουν τη σχέση τους ως προτεραιότητα. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη, αλλά εάν η φιλία είναι πραγματικά δυνατή μπορεί να ξεπεράσει δυσκολίες και συγκρούσεις. Το σημαντικό είναι να βρίσκει κανείς το κουράγιο να προσεγγίσει τον άλλον αφού έχει κάνει κάτι λάθος και ταυτόχρονα να μπορεί να κατανοήσει και να συγχωρέσει. Οι φίλοι δεν βρίσκονται μόνο κοντά μας όταν μεγαλώνουμε, αλλά μας κάνουν να θέλουμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Δεν είναι μόνο οι πιο έμπιστοι άνθρωποι μας αλλά και πρότυπα ζωής που βγάζουν τον καλύτερο εαυτό μας και αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μας κάνουν. Οι σχέσεις ανθρώπων είναι όμορφες και αγνές όταν υπάρχει σεβασμός και αυτό χαρακτηρίζει το μεγαλείο μεταξύ δύο ψυχών.

Η πραγματική φιλία δεν γνωρίζει κακόβουλες συμπεριφορές ζήλιας, ούτε διαβάλλει συνανθρώπους, είτε να κοροϊδέψει, να εκμεταλλευτεί, να κατηγορήσει, να πληγώσει,  ακόμα και να χαρίσει την χαριστική βολή της αχαριστίας. Πολλές φορές τα μάτια του ανθρώπου είναι ο καθρέφτης της ψυχής και καθορίζουν την ειλικρίνεια και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Μην κρίνεις για να μην κριθείς, ούτε η εξωτερική εμφάνιση, ούτε η μόρφωση κάνει τον άνθρωπο. Άτομα που λαμπυρίζει η αλήθεια στο βλέμμα τους αλλά και στο λόγο τους είναι οι καλύτεροι φίλοι και αξίζει να παλεύεις για αυτούς και να είσαι ευγνώμον που η ζωή τους έστειλε δίπλα σου την κατάλληλη στιγμή.

      

Εγκάρδια ευχή για Καληνύχτα

 Με την ωραιότερη καληνύχτα όπως κάθε φορά γνωρίζοντας ότι αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.

Όπως και η Ελλάδα μας δεν θα αλλάξει ποτέ…
Θα έχει πάντα την αγάπη στον πλησίον της, θα έχει την ωραιότερη θάλασσα, τον πιο λαμπερό ήλιο που θα φωτίζει την χώρα, θα φιλοξενεί το ελληνικό τραγούδι, τραγούδι της αγάπης, της μοναξιάς αλλά και της ξενιτιάς, θα χορεύει με κέφι, χαρά αλλά και λύπη… 

Θα έχει το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα του κόσμου, θα στολίζεται με τα πιο λαμπερά αστέρια στον ουρανό της και θα γεμίζει τις νύχτες της με το ωραιότερο χρυσό φεγγάρι , χρωματίζοντας από την Θεϊκή παλέτα με τα πιο ωραιότερα φανταχτερά χρώματα του ουράνιου πλανήτη.

Τι να κάνω που λατρεύω τα παραμύθια...
Λατρεύω την μαγεία που κλείνουν στις σελίδες τους...
Λατρεύω τον ονειρικό τους κόσμο... Με ταξιδεύουν...
Κάθε φορά που παίρνω στα χέρια μου ένα παραμύθι, αισθάνομαι πως γαληνεύει η καρδιά μου... Κάθε φορά που ξεφυλλίζω το παραμύθι, αισθάνομαι πως γίνομαι και πάλι παιδί...

Μου αρέσει να βυθίζομαι στο μαγικό τους κόσμο και είμαι πάντα πανέτοιμη να γίνω φίλη με όλες τις μικρές πριγκίπισσες, να θαυμάσω όλους τους μικρούς πρίγκιπες, να βρεθώ ακόμα και στο πιο μακρινό κάστρο να πολεμήσω με δράκους, να φορέσω μέχρι και πανοπλία, σαν τους θαρραλέους ιππότες, προκειμένου να κερδίσω την μάχη και να εξολοθρεύσει την κακία, το ψέμα και την αχαριστία.

Φυσικά εννοείται πως έχω μεγάλη αδυναμία και σε όλες τις νεράιδες οι οποίες έτσι απλά με ένα χρυσό ραβδί "τσίκι τιγκλον" μπορούν να βρίσκουν εύκολα λύση για όλα τα προβλήματα.
Μου αρέσει το ψηλό τους καπέλο, το ραβδάκι με το αστεράκι τους και το συνήθως φουσκωτό φουστάνι τους.
Και παρά το γεγονός ότι μέχρι τώρα είχα πιστέψει πως είχα γνωρίσει πια όλες τις νεράιδες του παραμυθένιου κόσμου μου, έκανα μεγάλο λάθος.

Υπάρχουν χίλιες άλλες νεράιδες και καλές και κακές που μέρα με την μέρα μου δίνουν τα δικά τους νοήματα στην ζωή...
Έτσι και εγώ σας διάλεξα από τις δικές μου καλές νεράιδες να σας χαρίσουν μια σπάνια γλυκιά και αληθινή καληνύχτα, γεμάτη αλήθειες, αγάπη , ηρεμία στην ψυχή και πολύ σεβασμό.
Καληνύχτα λοιπόν με μια ευχή.

«Να έχετε όνειρα παραμυθένια , γεμάτα φως αλήθειας, υγεία πάν απ’ όλα, γεμάτα αγάπη για την ζωή, Ελπίδα για το αύριο, φίλους αληθινούς και εγκάρδιους και καλές νεράιδες να σας φωτίζουν σε κάθε βήμα στην ζωή σας. Όνειρα γλυκά και καλό ξημέρωμα Καλή εβδομάδα για όλο τον κόσμο.