Η γλώσσα της καρδιάς είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους

Γνωρίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 7.000 ζωντανές γλώσσες; Κάποιες μιλιούνται από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους ενώ κάποιες άλλες από μικρότερες κοινότητες. Είκοσι τρεις γλώσσες αντιστοιχούν σε πάνω από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού. Όλες οι γλώσσες έχουν τον ίδιο σκοπό και λειτουργία:

Την μεταφορά των σκέψεων, των νοημάτων και των συναισθημάτων μεταξύ ανθρώπων. Στον εξαιρετικά ποικίλο κόσμο των γλωσσών, εκφράζουμε τις ιδέες και τα συναισθήματά μας και λέμε κάτι στον εαυτό μας και στα υπόλοιπα ανθρώπινα όντα. Δηλώνουμε το νόημα των ενεργειών μας μέσα από λέξεις και προτάσεις. Στην ιδανική περίπτωση, επιλύουμε τις διαφορές μας μέσω της ορθολογικής επικοινωνίας. Αλλά το να μιλάμε την ίδια γλώσσα μας επιτρέπει πάντα να εκφράζουμε σωστά τις ιδέες μας;

  

 

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου να μιλάς στην ίδια γλώσσα αλλά δεν βοηθά να ξεπεραστούν διαμάχες και συγκρούσεις. Εκεί ακριβώς χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από γλωσσολογικές ικανότητες ώστε να αγγίξουμε το μυαλό και την καρδιά των συνανθρώπων μας.

«Καλύτερα να μιλάς την ίδια γλώσσα της καρδιάς, παρά να μιλάς την ίδια γλώσσα».

Σκέψεις σημαντικές που εκφράζονται με την γλώσσα, έχουν νόημα όταν φθάνουν όχι μόνο στο μυαλό αλλά και στην καρδιά των συνομιλητών μας. Έχουν αντίκτυπο στην ψυχή και στο μυαλό του καθενός μας όταν μεταφέρονται μέσω της γλώσσας της καρδιάς. Λόγια που λέγονται με την γλώσσα της καρδιάς, μπορούν να ακουστούν μόνο αν προέρχονται από μια άλλη καρδιά.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εκπαιδεύσουμε τις καρδιές μας για να μπορούν να μιλούν με άλλες καρδιές.

Η καρδιά δεν είναι μόνο η κατοικία των συναισθημάτων και αισθημάτων. Είναι παράλληλα ένα αποθετήριο σκέψεων, ιδεών και εννοιών. Το μυαλό και η καρδιά δεν είναι εχθροί μεταξύ τους. Αντιθέτως, συνθέτουν και ολοκληρώνουν τον ανθρώπινο εαυτό. Χωρίς ένα από αυτά, ο άνθρωπος γίνεται ατελής και σκληρός. Το μυαλό ή η λογική από μόνα τους δεν μπορούν να εκφράσουν όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας επειδή είμαστε κάτι παραπάνω από «μηχανές σκέψης». Είμαστε εξάλλου ανθρώπινα όντα που νιώθουν συμπάθεια για τους άλλους, που είναι άρρωστοι, που κλαίνε, που πεινάνε,  που απολαμβάνουν τα όμορφα πράγματα, που σκέφτονται το νόημα της ύπαρξής μας σε αυτόν τον εφήμερο κόσμο.

 Οι άνθρωποι του ίδιου γλωσσολογικού κόσμου μπορεί να έχουν διαφορετικές ιδέες, αλλά η καρδιά της γλώσσας ξεπερνά τις μικρές διαφορές και ανεβάζει την κατανόηση των ανθρώπων σε ένα υψηλότερο επίπεδο αντίληψης. Η γλώσσα της καρδιάς δεν έχει ανάγκη από λέξεις, είναι γραμμένη στα μάτια.

Το να αγαπάς είναι να παίρνεις μία γεύση από τον παράδεισο. Η καρδιά δύσκολα κάνει λάθη το μυαλό του ανθρώπου πολλές φορές παραπλανάν την γλώσσα της καρδιάς και τα συναισθήματά μας. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας των ανθρώπων είναι με την γλώσσα της καρδιάς! Η γλώσσα της καρδιάς είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους, είναι υπεράνω εθνών και φυλών. Δεν περιορίζεται σε γεωγραφικά σύνορα. Είναι η γλώσσα του παραδείσου, αυτή που επικοινωνούσαν οι πρωτόπλαστοι και άκουγε ο Θεός.

Αν δεν μιλούμε με την καρδιά μας, ο Θεός δεν μπορεί να μας ακούσει, γιατί η φωνή μας είναι μπερδεμένη με τα βιοτικά, γίνεται ίσως από συμφέρον. Η καρδιακή επικοινωνία διακρίνεται από την καθαρότητά της, την αμεσότητα, την υπέρβαση, την αγάπη!

Και τελικά Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας που πρέπει να διαλέξουμε το δρόμο που θα τραβήξουμε και αυτή μας η επιλογή θα καθορίσει ολόκληρη την ζωή μας. Και σχεδόν πάντα αυτή η στιγμή έρχεται όταν δεν είμαστε καν σε θέση να επιλέξουμε.
Για να μιλήσουμε καρδιακά πρέπει να υπερβούμε τον εαυτό μας, αυτόν που μας εγκλωβίζει στις κακές συνήθειες του εγωισμού μας και δεν μας αφήνει να σηκώσουμε ικετευτικά το κεφάλι μας προς τον ουρανό, ζητώντας την πραγματική λύτρωση!

 Χωρίς υπέρβαση δεν νοείται αληθινή αγάπη! Η αγάπη είναι η δύναμη που μεταμορφώνει τον άνθρωπο, τον αλλάζει, του δίνει δύναμη να ξεπεράσει τις μικρότητές του, τις αδυναμίες και τα πάθη του. Η αγάπη υπερβαίνει το ανθρώπινο, το μετατρέπει σε καρδιακό, μετατρέπει την κοινωνία μας σε κοινωνία αγγέλων, οι οποίοι φτερουγίζουν ψηλά στον θρόνο του Θεού, με καρδιές αγγελικές και μόνη ασχολία την αέναη επικοινωνία μαζί Του.

Φτιάχνουμε όμορφο μέλλον αν ζούμε όμορφο σήμερα. Γιατί το σήμερα γίνετε δυνατό παρελθόν που επιστρέφει και επηρεάζει το αύριο..
Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι να ξέρεις πως σ' αγαπούν επειδή είσαι ο εαυτός σου, ή, σωστότερα ότι σ' αγαπούν παρ' όλο που είσαι ο εαυτός σου. Μην αφήνεις ποτέ σου το σήμερα να μαραίνεται. Μην αφήνεις τη ζωή να χάνεται σαν την άμμο μέσα από τα δάχτυλα σου. Ζήσε... Κατάλαβες; ... Ζήσε! Μην βάζεις το σήμερα ενέχυρο σ' αυτό που εννοούνε μερικοί μουχλιασμένοι αύριο!
Το σήμερα είναι δικό σου φίλε. Αγάπησε το!

 

Ντέμης Ρούσσος άλμπουμ μιας ζωής.

Με την ευκαιρία των γενεθλίων του σήμερα είπα να τον τιμήσω και να θυμηθούμε το δικό μας παιδί τον Ντέμη από Αλεξάνδρεια. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα του.
Ο Ντέμης Ρούσσος ή (Αρτέμιος Βεντουρής - Ρούσσος) γεννήθηκε 15 Ιουνίου 1946 και πέθανε 25 Ιανουαρίου 2015. Ήταν Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός, πρωτοέγινε γνωστός διεθνώς ως μέλος του συγκροτήματος Aphrodite's Child μαζί με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και γνώρισε πολλές επιτυχίες κατά τη διάρκεια της προσωπικής του σταδιοδρομίας, ιδίως τη δεκαετία του 1970. Πούλησε παγκοσμίως πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια - Αιγύπτου. Οι γονείς του Γεώργιος και Όλγα ήταν Έλληνες. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και κλασσικός κιθαρίστας, ήταν μέλη ερασιτεχνικού θεατρικού συλλόγου (ένας από τους τρείς που υπήρχαν στην Αλεξάνδρεια την εποχή εκείνη). Κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας ο Ντέμης μελέτησε μουσική και ήταν μέλος της βυζαντινής εκκλησιαστικής χορωδίας της Αλεξανδρείας. Κατά την κρίση του Σουέζ οι γονείς του έχασαν τα πάντα και η οικογένεια μετοίκησε στην Ελλάδα καθώς και του Δάκη. Ήταν δευτεροξάδελφος με τον τραγουδιστή Δάκη, μια που η μητέρα του Ντέμη με τον πατέρα του Δάκη, ήταν πρώτα ξαδέλφια.

Έκανε δύο γάμους, δύο παιδιά (Έμιλυ και Κύριλλος Ρούσσος), έζησε με πέντε γυναίκες. 

Μάλιστα είπε «Υπήρξε μια περίοδος που έζησα τρομερή επιτυχία, μου ήρθαν όλα στη ζωή ξαφνικά. Έζησα όλη τη χλιδή της showbiz που εκείνη την εποχή ήταν ασύλληπτη, λεφτά, εταιρείες, μάνατζερ». Απόλυτη αποθέωση από τους φανς του ανά τον κόσμο, άφθονο χρήμα, αμέτρητες γυναίκες. «Έχω κάνει πολύ σεξ στη ζωή μου και με επώνυμες και με άγνωστες γυναίκες και το ευχαριστήθηκα».

 

Τα μεγέθη που χαρακτηρίζουν τον Ρούσσο, απερίγραπτα. Από το λιοντάρι που… έκανε βόλτες στα πίσω δωμάτια του ιδιόκτητου πύργου του μέχρι  τα κολλητιλίκια με τον Τσαρούχη ή τον Νταλί, τις επιθέσεις λατρείας αλλά και το γεγονός ότι είχε ζήσει ακόμη και… αεροπειρατεία.

Κατά τη διάρκεια της πτήσεως 847 της TWA, από την Αθήνα στη Ρώμη στις 14 Ιουνίου 1985, ο Ντέμης Ρούσσος, όντας επιβάτης, έπεσε θύμα αεροπειρατείας. Οι Λιβανέζοι αεροπειρατές γιόρτασαν ακόμη και τα γενέθλιά του όταν τον αντιλήφθηκαν ανάμεσα στους ομήρους και ήταν από τους πρώτους που απελευθέρωσαν.

Για πολλά χρόνια ο Ντέμης Ρούσσος έδινε μάχες με την παχυσαρκία που τον ταλαιπωρούσε. Τον Ιούνιο του 1980, όταν ζύγιζε 147 κιλά, ξεκίνησε ένα αυστηρό πρόγραμμα δίαιτας, με αποτέλεσμα μέσα σε δέκα μήνες να χάσει 50 κιλά. Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο «A Question of Weight» («Είναι θέμα βάρους»), μαζί με τη φίλη του φωτογράφο Βερονίκ Σκαβίνσκα, στο οποίο με πάσα ειλικρίνεια περιέγραψε το πρόβλημά του με την παχυσαρκία και πώς την καταπολέμησε.

Πέρα από το μούσι, τα μακριά μαλλιά του, τα εκφραστικά του μάτια και αυτή τη γνώριμη βραχνάδα του, ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της τυποποιημένης του εικόνας ήταν η …. κελεμπία.

«Έκανα περιοδεία στην Ιταλία και ήταν μια πολύ ζεστή ημέρα. Το μεσημέρι βρήκα ένα κατάστημα που πουλούσε κελεμπίες. Την αγόρασα μεταξύ σοβαρού κι αστείου, αλλά εκείνη τη μέρα με είχε σώσει. Πήγα στη συναυλία με την κελεμπία, ο κόσμος ενθουσιάστηκε και η κελεμπία… έμεινε», είχε πει ο ίδιος σε συνέντευξή του στην Καθημερινή για το πώς ξεκίνησε να φορά το ρούχο αυτό που έγινε ταυτόσημο με την εικόνα του.

Βέβαια, κάποια στιγμή έπαψε να τις φοράει και το έκοψε μαχαίρι. «Έφτασε μια στιγμή που τις πούλησα και τις πούλησα σε πολύ καλή τιμή. Όλα τα χρήματα πήγαν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Τώρα στο σπίτι μου δεν θα βρείτε ούτε μισή. Από τη στιγμή που τελειώνει κάτι, τελειώνει. Επιβιώνει ως ανάμνηση αλλά μέχρις εκεί, δεν έχει νόημα να κάθεσαι πάνω τους».

Συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους The Idols σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα πήγε με τους We Five χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα Aphrodite’s Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα ως μπασίστας. Το διακριτικό φωνητικό του ύφος προώθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα με τη συμμετοχή του στον δίσκο 666, ο οποίος έγινε κλασική επιτυχία.

Ο Ντέμης Ρούσσος άρχισε σόλο καριέρα μετά από τη διάλυση των Aphrodite’s Child, αρχίζοντας με το τραγούδι “We Shall Dance”. Αρχικά χωρίς ανταπόκριση, περιόδευσε στη νότια Ευρώπη και έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. 

Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του ’70 με πολλούς δίσκους που έγιναν επιτυχίες. Το “Forever and Ever” ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά charts το 1973.

 Το 1974 κυκλοφορεί το “White Sails”, μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού “Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε” και ο οποίος θα ακολουθήσει στη συνέχεια ένα μοναχικό μουσικό σταυροδρόμι με έντονες επιρροές από βετεράνους της rock και της folk, όπως ο Eric Clapton, η Joni Mitchell και ο Paul Simon. Ακολούθησαν τα “My Friend the Wind”, “My Reason”, “Velvet Mornings”, “Goodbye My Love, Goodbye”, “Someday Somewhere” και “Lovely Lady of Arcadia”. Το 1980 είχε επιτυχία με το “Lost in Love” των Air Supply που το τραγούδησε ντουέτο μαζί με την Florence Warner και με τον Dick Morrissey στο σαξόφωνο.

Επανακυκλοφόρησε τα τραγούδια του σε διάφορες γλώσσες και είχε επιτυχία στις χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Στην Αμερική το LP Demis έγινε χρυσός δίσκος.

Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο ‘A Question of Weight’ (“Είναι θέμα βάρους”), μαζί με την Veronique Skawinska, στο οποίο ασχολήθηκε αμερόληπτα με το θέμα της παχυσαρκίας.

Μετά από μια περίοδο σιωπής και κλινικής κατάθλιψης τη δεκαετία του ’80, επανήλθε το 1993 με το Insight (γνωστό και ως Morning has Broken) και συνεργάστηκε με την ολλανδική εταιρεία BR Music για την παραγωγή των δίσκων Immortel, Serenade και In Holland, χρησιμοποιώντας ποικίλα εθνικά και ηλεκτρονικά στυλ.

Συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες, την άνοιξη του 2002 έκανε μια επιτυχημένη περιοδεία στην Αγγλία.

Η υπερπολυτελής βίλα του Ντέμη Ρούσσου, που βρίσκεται στην Άνω Βούλα αποτέλεσε το τελευταίο ησυχαστήριο του πρόσφατα θανόντος δημοφιλούς τραγουδιστή. Ο Ντέμης Ρούσσος αγόρασε το οικόπεδο της συγκεκριμένης κατοικίας στις αρχές της δεκαετίας του 90 και στη θέση του έχτισε ένα σπίτι τεσσάρων επιπέδων.

Από το 2012 και μετά, που τα προβλήματα υγείας έγιναν εντονότερα, ο Ντέμης Ρούσσος περνούσε περισσότερο καιρό στην οικεία του μαζί με την οικογένεια και τις γάτες του, που τόσο πολύ λάτρευε.  Αγαπημένα σημεία του σπιτιού ήταν η αίθουσα μπιλιάρδου και η βεράντα με θέα το Σαρωνικό.

Τα ξημερώματα της Κυριακής του 2015 ο αγαπημένος μας Ντέμης Ρούσσος πέθανε στο ιδιωτικό νοσοκομείο Υγείας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο Ντέμης Ρούσσος ήταν βαριά άρρωστος και το τελευταίο χρονικό διάστημα νοσηλευόταν στο συγκεκριμένο νοσοκομείο.

Η Έμιλυ Ρούσσος είπε ότι ο πατέρας της έπασχε από καρκίνο πέθανε στις 9:30 τοπική ώρα της Κυριακής. Λέγεται ότι ο καλλιτέχνης έπασχε από καρκίνο του στομάχου, του παγκρέατος και του ήπατος για μεγάλο χρονικό διάστημα.

«Τα μέλη της οικογένειάς μας, συμπεριλαμβανομένου και Έμιλυ, σοκαρίστηκαν. Αν και ήξερα ότι ήταν άρρωστος τους τελευταίους μήνες, και ήξερα πολύ καλά ότι μια μέρα θα ερχόταν και αυτή η στιγμή. Ο αδερφός μου, η μητέρα μου και εγώ ήμασταν μαζί του τις τελευταίες ώρες της ζωής του», είπε η κόρη για τον θάνατο του πατέρα της Ντέμη Ρούσσου. Είπε επίσης ότι η νεκρώσιμος τελετή θα τελεστεί την Παρασκευή σε ένα από τα μεγαλύτερα νεκροταφεία της Αθήνας. Πρόσθεσε ότι ο καθένας από τους θαυμαστές του τραγουδιστή μπορεί να έρθει στην τελετή και να αποτίσει φόρο τιμής και σεβασμό στον καλλιτέχνη. «Η τελετή θα είναι ανοιχτή σε δημοσιογράφους, και θαυμαστές. Θα είναι παρόντες φίλοι του πατέρα μου, άλλοι μουσικοί και άλλα άτομα που τον σέβονταν».

Η κηδεία του έγινε στις 30 Ιανουαρίου στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών με την παρουσία της οικογένειάς του αλλά και πολλών celebrities που έσπευσαν να του πουν το τελευταίο αντίο.

Τέσσερις μήνες μετά όμως οι εικόνες από τον τάφο του – βρίσκεται δίπλα στους τάφους των Σωτηρία Μπέλλου, Στράτο Διονυσίου και Θανάση Βενέτη– προκαλούν μεγάλη θλίψη, μια και κανείς δεν φρόντισε να τον ολοκληρώσει. Μόνο χώμα, λίγα λουλούδια από τους θαυμαστές του μια αφιέρωση.

 Μετά από λίγους  μήνες κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ολοκληρώσει τον τάφο του. Και αυτό πραγματικά προκαλεί εκτός από θλίψη και ντροπή και αγανάκτηση.

Μετά από τόσο καιρό στη θέση που ετάφη παραμένει ένας πρόχειρος τάφος με χώμα και μερικές πέτρες να «κοσμούν» τον χώρο που αναπαύεται ο Έλληνας που δόξασε την χώρα μας σε όλο τον πλανήτη και αυτές από λίγους θαυμαστές του Ντέμη μας.

Πόσο οδυνηρό είναι να κλίνουν οι κιτρινισμένες σελίδες από τον χρόνο της πολυτάραχης ζωής του διεθνώς φήμη Ντέμης Ρούσου και να μην συγκινήσει καν τα παιδιά του, να των σεβαστούν. Λυπηρό !!! 

Steve Jobs αξίζει να μάθεις εμπειρίες ανθρώπων αρκεί να διαβάσεις

 Η Apple ιδρύθηκε ως Apple Computer Company την 1η Απριλίου 1976, από τους Steve Jobs, Steve Wozniak και Ronald Wayne για την ανάπτυξη και την πώληση του προσωπικού υπολογιστή Apple .
Η Apple Inc. είναι μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία τεχνολογίας που ειδικεύεται σε ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, λογισμικό και διαδικτυακές υπηρεσίες με έδρα το Κουπερτίνο της Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Apple είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τεχνολογίας πληροφοριών σε έσοδα (συνολικά 365,8 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2021) και από τον Μάιο του 2022, είναι η δεύτερη πιο πολύτιμη εταιρεία στον κόσμο,  ο τέταρτος μεγαλύτερος προμηθευτής προσωπικών υπολογιστών ανά μονάδα πωλήσεων και ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής κινητών τηλεφώνων. Είναι μία από τις πέντε μεγάλες αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας πληροφοριών, μαζί με την Alphabet, την Amazon, τη Meta και τη Microsoft.

Πέθανε δισεκατομμυριούχος σε ηλικία 56 ετών από καρκίνο στο πάγκρεας. Και τα τελευταία του λόγια (Steve Jobs) σε κάνουν να σκεφτείς το νόημα της ζωής.

"Τελικά, ο πλούτος είναι απλά ένα γεγονός της ζωής που έχω συνηθίσει. Αυτή τη στιγμή, όταν ξαπλώνω στο άρρωστο κρεβάτι μου αναπολώντας όλη μου τη ζωή, συνειδητοποιώ ότι όλη η αναγνώριση και ο πλούτος που διαθέτω είναι ανούσια και στερούνται του υψηλότερου νοήματος μπροστά στον επικείμενο θάνατο.

Χαρίστε στον εαυτό σας ένα καλό και να σέβεσαι τους άλλους. Όσο μεγαλώνουμε, τόσο πιο έξυπνοι γινόμαστε, και σταδιακά συνειδητοποιούμε ότι ένα ρολόι των $30 και ένα αντίστοιχα ρολόι των $300 και τα δύο την ίδια ώρα δείχνουν.
Είτε έχουμε πορτοφόλι των $30 είτε πορτοφόλι $300, και τα δύο έχουν την ίδια αξία και σκοπό.

Είτε οδηγούμε αυτοκίνητο $150.000 είτε αυτοκίνητο $30.000, ο δρόμος και η απόσταση είναι ίδια, φτάνουμε στον ίδιο προορισμό.

Αν έχεις 300 τετραγωνικά σπίτι ή 3000 τετραγωνικά σπίτι στο οποίο ζούμε και στα δύο εξίσου μόνοι. Η αληθινή εσωτερική σου ευτυχία δεν προέρχεται από τα υλικά πράγματα αυτού του κόσμου.

Αν πετάξεις με αεροπλάνο πρώτης θέσης ή οικονομική και πέσει το αεροπλάνο, πηγαίνεις μαζί του. Λοιπόν... 

Ελπίζω να συνειδητοποιείς ότι το να έχεις φίλους ή κάποιον να μιλήσεις είναι αληθινή ευτυχία!
Πέντε αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
Μην τρέφετε την επιθυμία να είστε πλούσιοι στα παιδιά σας. Μεγαλώστε τα για να προσπαθήσουν να είναι ευτυχισμένοι. Έτσι όταν μεγαλώσουν, θα γνωρίζουν την αξία των πραγμάτων, όχι την τιμή.

"Τρώτε το φαγητό ως φάρμακο. Διαφορετικά, θα πρέπει να τρώτε φάρμακα ως τροφή. " Αυτοί που σε αγαπούν δεν θα σε αφήσουν ποτέ, ακόμα κι αν έχουν 100% λόγους να σε εγκαταλείψουν. Αυτός ή αυτή θα βρίσκει πάντα έναν λόγο να είναι δυνατοί και να μην σε αφήσουν.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ, του να είσαι Άνθρωπος και του να είσαι άνθρωπος. Αν θες να πας γρήγορα, πήγαινε μόνος σου! Μα αν θες να πας μακριά, πηγαίνετε μαζί"

 

Πώς να βοηθήσεις το παιδί σου να καταλάβει την αξία της αποταμίευσης

Χτίσε έξυπνα τη σχέση του παιδιού σου με τα χρήματα.
Η αξία του κουμπαρά:
Βοηθήστε το παιδί από νωρίς να καταλάβει την αξία της αποταμίευσης με τη βοήθεια ενός κουμπαρά. Η προσχολική ηλικία θεωρείται η ιδανική για να το κάνετε αυτό.  Αγοράζοντας στο μικρό σας έναν κουμπαρά και την επόμενη φορά που θα σας ζητήσει κάποιο παιχνίδι, πείτε του την τιμή, δείξτε του σε πόσα κέρματα ή χαρτονομίσματα αντιστοιχεί και παρακινήστε το να αρχίζει να μαζεύει λεφτά στον κουμπαρά του ώστε να το αγοράσει μόνο του.

Εσείς βέβαια θα πρέπει να το βοηθήσετε να συγκεντρώσει το ποσό δίνοντάς του λίγα – λίγα τα χρήματα για να τα βάζει στον κουμπαρά του.
Η αποταμίευση δεν έχει αξία αν δεν θέτονται στόχοι. Θέτοντας έναν στόχο π.χ την αγορά ενός παιχνιδιού μπορείτε να κινείτε το ενδιαφέρον του παιδιού. Οι στόχοι βέβαια θα πρέπει να είναι εφικτοί και με συγκεκριμένο χρόνο ολοκλήρωσης ο οποίος πρέπει να είναι πιο σύντομο όσο πιο μικρή είναι η ηλικία τους.
Η διαδικασία με την οποία ένα παιδί αντιλαμβάνεται τη σημασία και τη χρησιμότητα των χρημάτων ξεκινά σταδιακά από μικρή ηλικία και ολοκληρώνεται μέχρι να ενηλικιωθεί. Αυτό που πρέπει να καταλάβει ένα παιδί ιδανικά από την προσχολική ηλικία είναι ότι το χρήμα έχει αξία και το χρησιμοποιούμε ως μέσο συναλλαγής για να αποκτήσουμε αγαθά.
Είναι σημαντικό δηλαδή το παιδί να καταλάβει κάτι απλό: « ότι τα χρήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό αλλά ότι εργαζόμαστε για να τα αποκτήσουμε και πως το ίδιο θα κάνει και εκείνο όταν μεγαλώσει.»
Βοηθήστε τα μικρά παιδιά να γνωρίσουν τα χρήματα και να εξοικειωθούν με τη χρήση τους μέσα από το παιχνίδι. Αγοράστε μία παιδική μονόπολη ή μια παιδική ταμειακή μηχανή και προσποιηθείτε ότι βρίσκεστε στο super market, την τράπεζα, το βενζινάδικο ή το φούρνο όπου ο ένας είναι ο πελάτης και ο άλλος ο πωλητής. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει το μικρό σας να κατανοήσει σταδιακά και ευχάριστα την χρήση αλλά και την ανταλλακτική αξία των χρημάτων.

24-02-2022 Ρωσική Εισβολή στην Ουκρανία

Καληνύχτα για Ανθρώπους που πιστεύουν σ ένα Θεό χωρίς σύνορα …

Βαρέθηκα να βλέπω παιδιά ορφανά, γυναίκες να φέρνουν ζωές στο πάτωμα, μάνες να χάνουν παιδιά, οικογένειες να χωρίζονται και, και…. 

Την ίδια ώρα να ακούω και να διαβάζω ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, στο διάγγελμά του, ανακοίνωσε..

«Τα σχέδιά μας δεν είναι να καταλάβουμε την Ουκρανία, δεν σκοπεύουμε να επιβληθούμε σε κανέναν». 

Τότε τι κάνεις μια εβδομάδα τώρα? 

Παίζεις κρυφτό με τον λαό σου?

Χτυπάτε ανελέητα όλες τις πόλεις της Ουκρανίας μία – μία, σκοτώνουν, λεηλατούν, καταστρέφουν, την πληρώνουν αθώα παιδιά, απλοί άνθρωποι, ξεσπιτώνεις οικογένειες μέσα στο κρύο, χωρίς νερό, ρεύμα, απλή άνθρωποι πληρώνουν με το αίμα τους για μια αλαζονεία? Για ένα «ΕΓΩ είμαι η δύναμη» και κανείς δεν με αγνοεί… Αν είχες τα κότσια να τα βάλεις με αυτούς που σου φταίνε, όχι με τον άμαχο πληθυσμό τα γυναικόπαιδα που βομβάρδισες σήμερα δίπλα στο τρένο του Κίεβο, και στα καταφύγια παιδιών, και κάθε μέρα αίμα – αίμα ... Ντροπή σου…

Έχεις καταλάβει ότι κτυπάς αδελφική χώρα, γείτονα , ομόθρησκοι?
Δηλαδή τι να περιμένουμε από τους άλλους?
Πού πας με τέτοιο εξοπλισμό ?
Και τι θα κάνεις? 

Θα πάρεις την Ουκρανία?
Θα την διοικήσεις ?

Θα ανοίξεις άλλο χρόνιο μέτωπο που δεν θα κλίνει ποτέ….

Ένα δεύτερο Ισραήλ – Συρία που χρόνια ματώνει και κυριεύει το μίσος και η αγανάκτηση.. Πράξεις ψυχωτικές, τσαρικές συμπεριφορές, αρρωστημένες φιλοδοξίες… Τι να περιμένουμε από μία χώρα που ζούσε και θα ζει με συμπλέγματα δικτατορικά ή καλύτερα Τσαρικά από πάππου προς πάππου. 

 Ακούς τι λες? Μας είπες ότι ...
«Στόχος της επιχείρησης σου είναι να προστατεύσεις ανθρώπους που έχουν υποστεί κακοποίηση, γενοκτονία από το καθεστώς του Κιέβου για οκτώ χρόνια, και γι' αυτό θα προσπαθήσουμε να αποστρατικοποιήσουμε και να αποναζιστικοποιήσουμε την Ουκρανία, καθώς και να προσαγάγουμε στη δικαιοσύνη όσους διέπραξαν πολλά αιματηρά εγκλήματα κατά ειρηνικών κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων πολιτών της Ρωσικής Ομοσπονδίας»… 

Δεν υπάρχουν λέξεις να τον περιγράψω… Φτωχό το Ελληνικό λεξιλόγιο μπρος στο μεγαλείο του ναρκισσισμού… 

Το αίμα που χύνετε εδώ και 7 ημέρες από άμαχους ανθρώπους που δεν φταίνε για τίποτα, θα το κουβαλάς πάνω σου μέχρι τον άλλο κόσμο, μάνες που έχασαν τα παιδιά τους, θα σας καταριούνται μέχρι και μετά θάνατο.

Ένα κράτος που δημιουργεί τον Θάνατο 500 στρατιωτών και βάλε τι άλλο μας κρύβουν, είναι ένα κράτος που δεν γνωρίζει τι σημαίνει Δημοκρατία – Ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα. 

Αυτό ισχύει και για χιλιάδες άλλα κράτη που σπέρνουν την καταστροφή με τα σιδερένια όπλα ή καλύτερα, τα χημικά όπλα που σκοτώνουν τον απλό άμαχο πληθυσμό, για το χρήμα, την ενέργεια, τα κοιτάγματα, αλλά που έκαναν το λάθος, αυτοί οι άμαχοι άνθρωποι, να σας δώσουν το κύρος, την καρέκλα και την δύναμη για να τους χτυπάτε ανελέητα όπως κάνετε και τώρα στην Ουκρανία.

Τελικά όλοι σας στο ίδιο καζάνι βαφτιστήκατε, με την αλαζονεία, φιλάργυροι, παιδιά ενός κατώτερου Θεού… Ανάξιοι να λέγεστε παιδιά του Παντοδύναμου που χάρισε απλόχερα την Ειρήνη, την Αγάπη και τον Αυτοσεβασμό.

«Εἰρήνη ὑμῖν» Αν τρέχει στην Φλέβα σου λίγο από το Χριστιανικό Αίμα μέσα σου Πούτιν …. Λυπάμαι για τα πιστεύω σου.

Ένας «Μάρτης» να ξορκίσει τα κακά!

 

Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.

 Από την 1η έως τις 31 του Μάρτη τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.

 Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.

 Το έθιμο του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στα Σκόπια με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε. Οι κάτοικοι των δυο γειτονικών μας χωρών φορούν βραχιόλια από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην τους «πιάσει» ο ήλιος, τα οποία και βγάζουν στα τέλη του μήνα ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι. Άλλοι πάλι, δένουν τον Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή.

Τηρώντας παραδόσεις και έθιμα αιώνων, οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα» (Μπάμπα Μάρτα, στα βουλγαρικά), που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μαρτενίτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού ως φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία.

Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτιζόρ.
Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.
Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του λέει ο μύθος έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.

 

Το μυαλό μας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μας.

 Οι άνθρωποι συνηθίζουν να πιστεύουν πως ελέγχουν το μυαλό τους και το σώμα τους. Ωστόσο, το μυαλό είναι περίπλοκο και ιδιαίτερο, ενώ πολλά μυστικά του δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί. Επιπλέον, μπορεί και να μας χειριστεί. Το μυαλό μας είναι το πιο ύπουλο πράγμα. 

 Μπορεί να μας παίξει χίλια δυο παιχνίδια και τα σενάρια που θα φτιάχνει να είναι, όντως πειστικά. Όταν το μυαλό λοιπόν ξεκινήσει να παίζει μαζί σου, δεν μπορείς να κανείς τίποτα για να το σταματήσεις. Είναι πάνω και πέρα απ’ τις δυνάμεις σου. Μπορεί πραγματικά να σου αλλάξει ριζικά τη γνώμη σου. 

Το μυαλό συνεχίζει να μη σε αφήνει σε ησυχία όταν οι μέρες είναι συναισθηματικά και ψυχολογικά φορτισμένες. Θα επεκταθεί και σε άλλους τομείς, πχ. Όμορφες στιγμές από το παρελθών ή στο θέμα της φιλίας ή για το σύντροφό μας ή ότι μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα και πολλά άλλα... 

Θα ξεκινήσει να σκέφτεται για την παρέα σου διάφορα, όμορφες στιγμές από το παρελθών που έζησες. Και να σε βγάλει από το παρών, απλά να ζεις σε ψευδαισθήσεις που πάει πέρασαν και δυστυχώς δεν έρχονται ξανά. Σαν να σε κρατά αιώνια σ ένα ψεύτικο πλασματικό κόσμο που δεν υπάρχουν είναι απλές αναμνήσεις εγκεφαλικές… Το μυαλό πάντα θα παίζει τα παιχνίδια του. Είναι σαν την καρδιά που κι εκείνη με τη σειρά της πάντα θα κάνει αυτό που θέλει. Κι εσύ το μόνο που θα μπορείς είναι το να παρακολουθείς σαν απλός θεατής.
Μην αφήνεις το μυαλό σου να σε κυβερνά, απλά κυβέρνα το Εσύ. 

Χαλάρωσε και παρακολούθησε το μυαλό σου που εξακολουθεί να προσπαθεί να σε ξεγελάσει. Που εξακολουθεί να παίζει κρυφτό και κυνηγητό με την πραγματικότητα. Βρες μια ισορροπία ανάμεσα στη ζωή και τη σκέψη σου, βάλε όρια και μην το αφήσεις να σε ξεγελάσει ξανά. Του έδωσες το δικαίωμα να το κάνει πολλές φορές. Καιρός να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου και να επιβάλεις ως τελική λύση πάντα τη φωνή της λογικής. Και η λογική δεν σε οδηγεί ποτέ σε λάθος πράγματα, ούτε συναισθηματισμούς από το παρελθών, ούτε παιδικές χαρές. Σε οδηγεί στο τώρα στην σωστή οδό για να ελέγχεις την ζωή σου και ποτέ να μην είσαι ξανά ευάλωτος και θύμα του ίδιου του μυαλού σου.