Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί η καρδιά του κόσμου είναι ή Ελλάδα;

 Ελλάδα το κέντρο όλου του πλανήτη. Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί η καρδιά του κόσμου είναι ή Ελλάδα; Δεν ήταν τυχαίο που ο Παντοδύναμος διάλεξε να δημιουργήσει ένα όμορφο κόσμο, που η καρδιά του, να είναι το επίκεντρο και να κτυπά ΜΟΝΟ με παλμούς γαλανόλευκου χρώματος.
Ένας παράδεισος τόσο μικρός, λιτός, φτωχικός όπως οι Άγιες ψυχές των Αγγέλων. Από βορά μέχρι το νότο και από την δύση στην ανατολή , η γαλάζιες ακτίνες καλύπτουν και φωσφορίζουν στον ουρανό μας.
Ένα ουράνιο φωτοστέφανο λουσμένο με χρυσόσκονη καλύπτει το εμβαδόν της Ελλάδας. Προικισμένη με ψυχή, αγάπη, συναισθήματα, όμορφες οικογένειες, πίστη στην Θρησκεία και σεβασμό για όλα τα όντα που κατοικούν στον πλανήτη.
Γιατί την καταστρέφετε; Γιατί την τεμαχίζετε; Γιατί την αλλοιώνετε με βαρβάρους , άθεους και άπιστους. Που ποτέ δεν σεβάστηκαν την δική τους πατρίδα, θα σεβαστούν την δική μας;
Αγαπήστε την Ελλάδα γιατί είναι η ψυχή του Θεού αλλά και όλου του κόσμου.
Δείτε το χάρτη και σκεφθείτε γιατί εκεί;
Γιατί μιλάμε Ελληνικά ;
Αυτή η γλώσσα που γέννησε χιλιάδες άλλες γλώσσες. Κάποτε υπήρχε δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμός. Ένας πολιτισμός που διάπλατα μάγευε τον κόσμο. Γέννησε την φιλοσοφία, τον πολιτισμό, την τέχνη, τα γράμματα, την γεωργία , την θρησκεία και χιλιάδες , χιλιάδες όμορφες εικόνες ανθρώπινες με πρώτο γνώμονα τον σεβασμό στον Δημιουργό της και στον πλανήτη.
Αυτός είναι ο επίγειος παράδεισος που διάλεξε ο Δημιουργός για να παίρνουμε δυνάμεις όσο κατοικούμε στον πλανήτη Γη.
Δεν υπάρχει ομορφότερη χώρα σ όλο τον πλανήτη από την Ελλάδα…. Δόξα το Θεό γύρισα πολλά κράτη , είδα χιλιάδες χώρες, μα την ομορφιά της Ελλάδας δεν την είδα πουθενά.
Αυτή ήταν η αιτία που ήθελαν όλοι να την καταστρέψουν ή καλύτερα να την διαλύσουν.  Να την σπιλώσουν, να την βρομίσουν , να ταράξουν τα ήρεμα καταγάλανα νερά της.
Μπορεί να με θεωρούν εγωκεντρική, ρατσίστρια  ή ότι άλλο τρελό θέλουν να πουν για μένα, αλλά η αλήθεια φωτίζει μόνη της με τις πρώτες ακτίνες φωτός που μας χαρίζει η ανατολή του ηλίου, αστράφτει ο ουρανός της με πανέμορφα ουράνια χρώματα. Αφρίζουν οι θάλασσες μας και ξερνάνε σκουπίδια από αυτά που όλοι οι άλλοι πετάνε για την μαγαρίσουν, αυτοκαθαρίζονται.
Ένας παράδεισος γεννήθηκε για να υπάρχει στο κέντρο του πλανήτη Γη και λέγετε «Ελλάδα». Ότι και να κάνετε δεν τον αφήνει ο Θεός να καταστραφεί. Ευλογημένοι είμαστε όλοι εμείς οι Έλληνες , προικισμένοι με χίλια αγαθά σαν προίκα, με φιλότιμο,  με αγάπη, με κέφι,  με δημιουργία κλπ, κλπ…
Όλοι εσείς μάθατε στο να προσκυνάτε το χρήμα, την έλλειψη σεβασμού στα γυναικόπαιδα,  εμείς μάθαμε να ζούμε με τα αγαθά του παράδεισου.
Δεν μετράει εδώ το πλαστικό χρήμα, δεν μετράει εδώ η κακία, η διαφθορά και η έλλειψη σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. Μπορεί μερικοί από τους κατοίκους μας να θαμπώθηκαν από την δύναμη του χρήματος, από την δύναμη που πήραν από το λαό τους, αλλά γενικά όλοι εμείς το 95% του παραδείσου, όπου και να ζούμε πονάμε για όλους σας, αν πάθετε κάτι, σεβόμαστε τα παιδιά όλου του κόσμου, τις γυναίκες όλου του κόσμου, τις οικογένειές μας, την Θρησκεία μας, τα ζωάκια μας, τα πτηνά μας, την πατρίδα μας , χορεύουμε χωρίς λεφτά, γλεντάμε με το κεφάλι ψιλά, τρώμε ελιές και τυρί και δοξάζουμε το Θεό, προσκυνάμε στον Θεό, στην Ελευθερία, στην Οικογένεια, στα Πιστεύω μας. Αγαπάμε την ζωή με τα λίγα αλλά πλούσια ελέη του Παντοδύναμου, χαιρόμαστε τα αγαθά του παραδείσου , και χιλιάδες μικρά , μικροσκοπικά αγαθά που όλοι εσείς δεν τα φαντάζεστε, γιατί δεν σας αφήνει η απληστία να τα φανταστείτε.
Προσπαθείτε να διασπάσετε τον Έλληνα σαν οντότητα, ρίχνεται χιλιάδες άλλες φιλές να μας αφανίσουν και να σπάσουν την φιλί των Ελλήνων.
Μόνο που σας διαφεύγει κάτι σημαντικό…
Μπορεί να αφανίσατε φιλές σαν τους ινδιάνους μόνο το DNA του Έλληνα δεν αφανίζετε ποτέ…. Έχει τέτοια μεγάλη δύναμη που δεν μπορείτε να την καταστρέψετε. Χιλιάδες χρόνια να περάσουν, εκατοντάδες μίξεις να γίνουν επικρατεί και θα υπάρχει το DNA του Έλληνα.
Η Ελλάδα φιλοξενεί χιλιάδες μετανάστες, πληρώνουμε από το δικό μας υστέρημα για να ζήσετε στον παράδεισο Ελλάδα, σεβαστείτε την χώρα που σας μάζεψε, σας φρόντισε, τον λαό που στερήθηκε για σας και αποδώστε με τον τρόπο σας ένα μικρό ευχαριστώ που σας δέχθηκε ο Θεός στον παράδεισο του. Μην μαγαρίζετε την χώρα μας , απλά σεβαστείτε την Γη που σας ταΐζει.
Γι αυτό προσγειωθείτε λιγάκι, απολαύστε τον παράδεισο μας , δημιουργήστε προστατευτικά για όλους τους Έλληνες, αγαπήστε λίγο το λαό σας, έχουν φιλότιμο και αγάπη θα στο επιστρέψουν διπλό και τριπλό.
Αν μάθετε την δύναμη που κρύβει αυτή η Γη θα τρομάξετε …
Η ευλογία που έχουν τα χώματα της θα εκπλαγείτε...
Η ατέλειωτη καταγάλανη θάλασσα της έχει τέτοια μαγεία που θα σας σαγηνέψει...
Τα Βουνά της που κατοικούσαν κάποτε από τους δώδεκα θεούς του μύθου θα σας αποκαθηλώσουν...
Η δύναμη και λάμψη των αρχαίων ναών μας θα σας αφοπλίσουν....
Αλλά μην ξεχνάτε ποτέ την ψυχή του απλού Έλληνα λαού, ξέρη να γελάει, να κλαίει , να πονάει, να αγαπά και να πολεμά για τον δικό του παράδεισο.
Σεβασμό στην Ελλάδα και στον λαό της για να σεβαστούμε και εμείς Εσάς.
Κανείς δεν παίρνει τίποτα παραπάνω μαζί του, ένα μέτρο Γη, λίγο χώμα και τίποτα άλλο, αν είναι καλό παιδί παίρνει και την άφεση αμαρτιών προίκα …. 

          

Ζωγραφίζοντας αισθάνομαι όλο τον κόσμο δικό μου.

Τι ωραίο συναίσθημα να αποτυπώνεις το όνειρο, την ομορφιά της φύσης, πρόσωπα, ακόμα και παλιές φιγούρες κιτρινισμένες από τον την μηχανή του χρόνου και απλά το πινέλο και τα χρώματα χαρίζει όμορφες απομιμήσεις που είναι έτοιμες να μιλήσουν. 

 Στο σχολείο μου άρεσε να μουτζουρώνω τα τετράδια μου με διάφορες ζωγραφιές, από μικρή μου άρεσαν τα χρώματα, η ανάμιξή τους, η αποτύπωση στο χαρτί που μετά από μερικά χρόνια έγινε καμβάς με πιο σύνθετες ζωγραφιές.
Θέλω ζωγραφίζοντας να δείχνω αγάπη, σεβασμό στην φύση και αλληλεγγύη στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. 

  

Ο Παράδεισος ήταν το όνειρο όλων των ανθρώπων, ζηλεύοντας τα χρώματα που με αγάπη χαρίζει στην ανθρωπότητα, απλόχερη ελευθερία, κρυστάλλινες πηγές, ποτάμια, χιλιάδες όντα γεμάτα ζωή και όμορφα χρώματα αγκαλιάζουν την όμορφη φύση, χαρίζοντας χρώματα, ζωή και αρώματα.  

Θέλω να σταθώ ικανή να γυρίσω πίσω την αγάπη σ όλο τον κόσμο, που χάθηκε από την καρδιά μας. Το αίσθημα σεβασμού που μου έχουν δείξει κάποιοι άνθρωποι όταν τους χρειάστηκα και να τους βοηθήσω και εγώ με τον ίδιο τρόπο, με σεβασμό, με ζεστά χρώματα και όμορφα όνειρα.Όνειρα από άλλες εποχές μαγικές που επικρατούσε η αγάπη και ο σεβασμός ...

Θέλω με την τέχνη μου να βάλω το πρώτο λιθάρι σεβασμού στην όμορφη φύση που απλόχερα μας την δώρισε ο Παντοδύναμος για όλα τα παιδιά του.
Να γίνει παράδειγμα ότι πρέπει να υποστηρίζουμε όσους έχουν ταλέντο, θέλω να ζήσω σε έναν κόσμο που κανείς δεν θα πρέπει να κρύβει τα ταλέντα του, αλλά να είναι ελεύθερος και να σέβονται κάθε επιλογή του.
Θέλω να κλείσετε τα μάτια σας ταξιδεύοντας στον παράδεισο της φύσεις και είμαι σίγουρη θα ανακαλύψετε καινούργια θέματα, καινούργιες εικόνες και ιδέες.

 Γύρο μας υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, που κανείς δεν μοιάζει με εμάς, όλοι έχουν κάτι διαφορετικό και όμορφο, αλλά ταυτόχρονα όλοι έχουν ψυχή, καρδιά και ίδια συναισθήματα με όλους εμάς.

Όμορφα δένδρα, ψιλά, κοντά νωχελικά απλωμένα προς τον καταγάλανο ουρανό, απολαμβάνοντας τον ήλιο και το οξυγόνο σαν εμάς. Όμορφα λιβάδια, κήπους, χωράφια γεμάτα όμορφα πολύχρωμα λουλούδια, που απλώνονται σαν μαγικό χαλί, χαρίζοντας στην φύση το άρωμα τους, πανέμορφα χρώματα και μικρά πέταλα να σκιάζουν και να προστατεύουν τις νεράιδες από την βροχή και το σκοτάδι. Κλίνοντας τα πέταλά τους, κλίνουν τις ομορφιές της ζωής και υπομονετικά περιμένουν το χάραμα με τις δροσοσταλιές για να ανοίξουν, χαρίζοντας απίστευτα χρώματα, αρώματα, αγάπη και σεβασμό στην φύση. 

 Ωκεανούς, θάλασσες με αποχρώσεις του μπλέ και του άσπρου ατενίζουν στον δικό μας παράδεισο. Κύματα ψιλά, μικρά να αφρίζουν λέγοντας την δική τους ιστορία. Υπάρχει και εκεί ένας μαγικός κόσμος, που όλοι εμείς δεν τον γνωρίζουμε. Υπάρχει ζωή, ψυχή, αγάπη και σεβασμός. Απλώνονται χιλιάδες αποχρώσεις χρωμάτων και φιλοξενούν χιλιάδες μικρούς και μεγάλους οργανισμούς, καλούς αλλά και άγριους, όμως αρμονικά ζουν όλοι μαζί και χωρίς αστυνομίες και νόμους. 

  Όμορφα Βουνά απλώνονται γύρο μας γεμάτα δένδρα, ζώα, μελίσσια, βότανα και όμορφα ορεινά λουλούδια. Διασχίζουν τις πλαγιές τους ποτάμια, πηγές και καταρράκτες, χαρίζοντας μαγικές εικόνες στο μάτι μας , αλλά και φιλοξενεί χιλιάδες ελεύθερα ζώα, πουλιά και έντομα.

  Αχ τελικά όταν ζωγραφίζω, αισθάνομαι σαν βασίλισσα που δίνει εντολή στα χέρια μου να σκορπίσουν όμορφα φωτεινά χρώματα και στο μυαλό μου να συγκεντρωθεί σε κάτι και μετά τα δυο αυτά μαζί με κάνουν εκείνη τη στιγμή τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο. Είμαι σαν φύλλο που χορεύει στον αέρα, περιτριγυρισμένη από χρυσόσκονη.

 Ένα από τα κληρονομημένα δώρα μου για τα οποία μπορώ να πω ότι αισθάνομαι τυχερή, είναι το ότι μέσα σε όλα τα καλλιτεχνικά μικρόβια που κουβαλάω είμαι φορέας και της ζωγραφικής. Για να μην πω παθούσα. Σκιτσάρω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ χωρίς αιδώ και όπου βρω αρκεί να έχω εμπνευστεί έντονα από κάτι ή κάποιον. Βγάζω το άχτι μου σε οτιδήποτε χάρτινο πέσει στα χέρια μου με έναν οίστρο απροσδιόριστης πολλές φορές πηγής που ώρες-ώρες με κάνει να πιστεύω ότι το μολύβι καθοδηγεί το χέρι μου και όχι το αντίστροφο.

 Ομολογουμένως οι άνθρωποι που έχουν κλίση στη ζωγραφική είναι όντως πολύ τυχεροί. Η φύση τους προίκισε απλόχερα με την ικανότητα να δημιουργούν εικόνες με βάση τις δικές τους αισθήσεις, τις δικές τους εντυπώσεις και την καθαρά δική τους οπτική των πραγμάτων. Μπορούν να δώσουν ζωή στην πραγματικότητα και μορφή στη σκέψη και το συναίσθημα. Μπορούν να αποτυπώσουν τον αληθινό κόσμο αλλά και να ζωντανέψουν άλλους, φανταστικούς. Μπορούν να παραμορφώσουν, να αλλοιώσουν ή απλώς να αλλάξουν όλα όσα οι υπόλοιποι απλώς βλέπουν. Και όλα αυτά στην κυριολεξία με ένα κατάδικό τους στίγμα.

 Όταν αφήνεις το χέρι σου να γλιστρήσει πάνω στο χαρτί, στον καμβά και όχι μόνο ξεχύνονται κατευθείαν κομμάτια της ψυχής σου αναλλοίωτα. Αυτό που σε ενέπνευσε αποτυπώνεται ως μια μίξη τόσο των δικών σου συναισθημάτων για εκείνο όσο και των συναισθημάτων που καθρεφτίζονται και στα δικά του μάτια. Το μέρος που ξεσήκωσε τις αισθήσεις σου μπερδεύεται με τη δική σου ταυτότητα με βάση όσα σε έκανε να αισθανθείς. Κι έτσι οι σκέψεις, το υποσυνείδητο, τα αισθήματα και τα συναισθήματα βρίσκουν διέξοδο με τον πιο δημιουργικό τρόπο.

 Ο ζωγράφος είναι ένας μικρός θεός επί της γης όπως και κάθε καλλιτέχνης. Με την έννοια ότι είναι δημιουργός, είναι πλάστης. Κι εφόσον δημιουργεί μπορεί να κάνει ό,τι θέλει εκείνος. Να δώσει έμφαση όπου θέλει, να φωτίσει όποια πλευρά θέλει, να δώσει ό,τι μορφή θέλει και να ακολουθήσει όποια αισθητική του ταιριάζει.

 Πόσες φορές δεν έχουμε σταθεί μπροστά σε έναν σουρεαλιστικό πίνακα και χωρίς απαραιτήτως να βγάζουμε λογικό νόημα από όλα όσα βλέπουμε μπορούμε παρ’ όλα αυτά να ισχυριστούμε ότι κατάφερε να μας γεννήσει διάφορα συναισθήματα;
Διότι οι ζωγράφοι δημιουργούν και ατμόσφαιρες.

  Όταν αντικρίζεις έναν πίνακα δεν είναι πάντα απαραίτητο να σταθείς στην πιστή απόδοση των χαρακτηριστικών του μοντέλου. Αυτό που θα σε κεντρίσει γιατί θα μιλήσει στη συναισθηματική σου πλευρά είναι η απόδοση της αύρας του. Των δικών του συναισθημάτων, της έντασης του βλέμματός του, της εκφραστικότητας του, μιας χαρακτηριστικής του κίνησης.
Εκεί ο ζωγράφος θα έχει κρύψει και τη δική του υπερένταση σε σχέση με το πρόσωπο που απεικονίζεται. Και αυτό είναι ταλέντο.

 Δεν υπάρχει πιο εκτονωτική ικανότητα από την καλλιτεχνική. Τι πιο άμεσο από το νιώθω, κάνω; Τι πιο έντονο από το να ξεσπάς τα κρεσέντο της ψυχής σου σ’ έναν καμβά κι όλα όσα θέλησες, αγάπησες ή θαύμασες να αναμειγνύονται με την ίδια σου την ύπαρξη πριν αποκτήσουν υπόσταση και χρώμα;

Οι επιθυμίες σου γίνονται παράλληλα δικά σου παιδιά. Μπορεί να μην έχεις πρακτικά στη ζωή σου εκείνο το οποίο πόθησες αλλά η έμπνευση που σου χάρισε αυτό, έγινε λάβα και ξεχύθηκε με όποια μορφή μπόρεσες να της δώσεις. Γι’ αυτό και όσοι ζωγραφίζουν είναι λίγο πιο τυχεροί από τους υπόλοιπους. Γιατί όσα θέλουν και όσα νιώθουν περνάνε πρώτα από την καρδιά και τα χέρια τους πριν γίνουν μέσα από αυτούς εικόνες.

 Αυτή η μαγεία της φύσεις αξίζει απ όλους μας να την προστατεύσουμε και να την μοιραστούμε και με τις επόμενες γενιές. Ο παράδεισος της φύσης και των χρωμάτων μας χαρίζει διπλή αγάπη απ αυτή που εμείς του χαρίζουμε.
Σκεφτείτε τα όμορφα λυγερά δένδρα πόσο οξυγόνο και σκιά μας χαρίζουν, και εμείς τι κάνουμε τα καίμε; δεν είναι αμαρτία;

 Σκεφτείτε την μαγεία που μας χαρίζει η θάλασσα με τα όμορφα παιχνιδιάρικα κύματα της, τις ομορφότερες βουτιές που όλοι μας απολαμβάνουμε, τις φανταστικές παραλίες της που μας φιλοξενούν όλες τις ώρες, εμείς τι κάνουμε; δεν σεβόμαστε ούτε την ομορφιά της, ούτε τους οργανισμούς που φιλοξενεί .. γιατί;
Αν μοιράσετε αγάπη στην φύση θα στην επιστρέψει διπλή και τριπλή. Προσωπικά έχω πάρει τόσο πολύ αγάπη από την φύση που μου είναι αδύνατον να πάω ενάντια της.

Σκεφτείτε μόνο τι μαγεία είναι να πίνεις τον πρωινό καφέ σου και να καμαρώνεις στην βεράντα σου τα όμορφα λουλούδια σου ανθισμένα, αλλά και όσοι ξυπνούν νωρίς το πρωί έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν το μελωδικό πρωινό κελάηδημα των πουλιών. Μελωδίες που θα σας συναρπάσουν και θα σας ταξιδέψουν σε όμορφα, ανοιξιάτικα πρωινά. 

 Δεν υπάρχει ομορφότερο ξύπνημα από το κελάηδημα του φίλου μου του κότσυφα κάθε πρωί για καλημέρα και πριν κοιμηθεί να σου χαρίσει το παιχνιδιάρικο σκοπό για μια γλυκιά καληνύχτα. Γιατί λοιπόν τα κυνηγάμε; αυτά μας χαρίζουν μελωδίες, όμορφους σκοπούς, κελάηδημα μαγικό από μικρές καρδερίνες, αηδόνια και χιλιάδες πανέμορφα ουράνια όντα.

 Αγάπη στην φύση και μόνο αγάπη και αυτή θα είναι η μούσα σας για κάθε όμορφο ξεκίνημα μιας καινούργιας μέρας γεμάτη από αγάπη, χρώμα, φως και μελωδία. 

 

Το Αιγυπτιακό μου ζώδιο και η σημασία του για τη ζωή μας

Όπως το Δυτικό, έτσι και το Αιγυπτιακό Ωροσκόπιο αποτελείται από 12 ζώδια, τα οποία αντιστοιχούν σε συγκεκριμένους θεούς και θεές, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι επηρέαζαν κάθε πτυχή της ζωής τους. Έτσι, ο χαρακτήρας ενός ατόμου, η ζωή και η επιτυχία του διέπεται από τις συγκεκριμένες επιρροές της θεότητας που ήταν κυρίαρχη κατά περίοδο στην οποία γεννήθηκαν.

Όμως, παρότι χρησιμοποιούσαν τους ίδιους αστερισμούς, δεν τους ερμήνευαν με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, το έτος τους ήταν χωρισμένο σε 36 δεκαήμερα και αν και κάθε ζώδιο θεότητα περιλάμβανε όπως και τώρα 30 μέρες, θα δούμε παρακάτω ότι ήταν «σπαστά» καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Πολύ αργότερα, κατά την Ελληνιστική περίοδο και τις επιδράσεις που δέχτηκαν οι Αιγύπτιοι από τους Έλληνες, προσάρμοσαν κατά κάποιο τρόπο την αστρολογία τους στην Δυτική και τα ζώδια τους θεοί αποδόθηκαν και στα κλασικά ζώδια όπως τα ξέρουμε

Σεχμέτ:
Ιούλιος 29 έως Αύγουστος 11,
Οκτώβριος 30 έως Νοέμβριος 7

Οι άνθρωποι που ανήκουν σε αυτό το ζώδιο είναι και οι πιο προσγειωμένοι. Είναι ευφυείς και προορισμένοι για θέσεις εξουσίας.
Έχουν αίσθηση της δικαιοσύνης και απεχθάνονται την αδικία.
Θα ήταν καλοί σε θέσεις δικαστή ή και CEO μιας εταιρίας.
Το όνομά της που προέρχεται από τη λέξη «ισχυρή», η Σεχμέτ (Sekhmet) ήταν μια από τις πιο εξέχουσες θεές στο αιγυπτιακό πάνθεον.
Σύμφωνα με τον μύθο, ήταν θεά του πολέμου και της θεραπείας, θα μπορούσε να εξαπλώσει μία ασθένεια και να τη θεραπεύσει, και ευρύτερα να δημιουργήσει ακραία καταστροφή ή να προσφέρει προστασία.
Η Σεχμέτ απεικονίζεται συνήθως ως λέαινα ή γυναίκα με κεφάλι λιονταριού και η εικόνα της χρησιμοποιήθηκε συνήθως ως διακριτικά μάχης, ως ηγέτης στον πόλεμο και ως προστάτης των Φαραώ.

Ιδιαίτερα φοβισμένη και δοξασμένη εξίσου, αναφέρεται μερικές φορές στα αιγυπτιακά κείμενα ως «Αυτή ενώπιον της οποίας το κακό τρέμει», «Η ερωμένη του τρόμου», ή η «Κυρία της Σφαγής».

Λοιπόν, ποια ήταν πραγματικά η Σεχμέτ;

Η Σεκχμέτ (αλλιώς Σέκμετ, Σεκμέτ ή Σεχμέτ) συμβολίζει των αγώνα των θετικών και αρνητικών στοιχείων του σύμπαντος, της ζωής και του θανάτου, το σταθερό, το αμετάβλητο, το αιώνιο, της καθολικής τάξης και της αρμονίας του ουρανού και της Γης. Είναι η δημιουργική φωτιά, η ενεργοποίηση και η δύναμη της ζωής. Απεικονίζεται με ένα ηλιακό φίδι στο κεφάλι της, που είναι σύμβολο της αναγέννησης και ζωοποιού ρεύματος, έναν ήλιο επίσης στο κεφάλι της που είναι το σύμβολο της προσφοράς, αυτό που δίνει φως. Κρατά επίσης ένα σκήπτρο, δηλώνοντας την καθετότητα, την τιμή στα λόγια και στις πράξεις και το Ανκχ = ( κλειδί της ζωής, κλειδί του Νείλου)  ως σύμβολο αναγέννησης, ανανέωσης, και το πέρασμα σε άλλους κόσμους.

Η Σέκχμετ είναι θεματοφύλακας του κόσμου ενάντια στο κακό. Απεικονίζεται συχνά ως φύλακας του σπιτιού που είναι ήρεμη και ήσυχη αλλά αν χρειαστεί γίνεται άγρια σαν οργισμένο λιοντάρι. Μερικές φορές σχετίζεται με το φίδι.
Το φίδι είναι ένα σύμβολο θεραπευτή, οραματιστή και φύλακα των πυλών της ζωής και του θανάτου.

 

Η γλώσσα της καρδιάς είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους

Γνωρίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 7.000 ζωντανές γλώσσες; Κάποιες μιλιούνται από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους ενώ κάποιες άλλες από μικρότερες κοινότητες. Είκοσι τρεις γλώσσες αντιστοιχούν σε πάνω από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού. Όλες οι γλώσσες έχουν τον ίδιο σκοπό και λειτουργία:

Την μεταφορά των σκέψεων, των νοημάτων και των συναισθημάτων μεταξύ ανθρώπων. Στον εξαιρετικά ποικίλο κόσμο των γλωσσών, εκφράζουμε τις ιδέες και τα συναισθήματά μας και λέμε κάτι στον εαυτό μας και στα υπόλοιπα ανθρώπινα όντα. Δηλώνουμε το νόημα των ενεργειών μας μέσα από λέξεις και προτάσεις. Στην ιδανική περίπτωση, επιλύουμε τις διαφορές μας μέσω της ορθολογικής επικοινωνίας. Αλλά το να μιλάμε την ίδια γλώσσα μας επιτρέπει πάντα να εκφράζουμε σωστά τις ιδέες μας;

  

 

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου να μιλάς στην ίδια γλώσσα αλλά δεν βοηθά να ξεπεραστούν διαμάχες και συγκρούσεις. Εκεί ακριβώς χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από γλωσσολογικές ικανότητες ώστε να αγγίξουμε το μυαλό και την καρδιά των συνανθρώπων μας.

«Καλύτερα να μιλάς την ίδια γλώσσα της καρδιάς, παρά να μιλάς την ίδια γλώσσα».

Σκέψεις σημαντικές που εκφράζονται με την γλώσσα, έχουν νόημα όταν φθάνουν όχι μόνο στο μυαλό αλλά και στην καρδιά των συνομιλητών μας. Έχουν αντίκτυπο στην ψυχή και στο μυαλό του καθενός μας όταν μεταφέρονται μέσω της γλώσσας της καρδιάς. Λόγια που λέγονται με την γλώσσα της καρδιάς, μπορούν να ακουστούν μόνο αν προέρχονται από μια άλλη καρδιά.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εκπαιδεύσουμε τις καρδιές μας για να μπορούν να μιλούν με άλλες καρδιές.

Η καρδιά δεν είναι μόνο η κατοικία των συναισθημάτων και αισθημάτων. Είναι παράλληλα ένα αποθετήριο σκέψεων, ιδεών και εννοιών. Το μυαλό και η καρδιά δεν είναι εχθροί μεταξύ τους. Αντιθέτως, συνθέτουν και ολοκληρώνουν τον ανθρώπινο εαυτό. Χωρίς ένα από αυτά, ο άνθρωπος γίνεται ατελής και σκληρός. Το μυαλό ή η λογική από μόνα τους δεν μπορούν να εκφράσουν όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας επειδή είμαστε κάτι παραπάνω από «μηχανές σκέψης». Είμαστε εξάλλου ανθρώπινα όντα που νιώθουν συμπάθεια για τους άλλους, που είναι άρρωστοι, που κλαίνε, που πεινάνε,  που απολαμβάνουν τα όμορφα πράγματα, που σκέφτονται το νόημα της ύπαρξής μας σε αυτόν τον εφήμερο κόσμο.

 Οι άνθρωποι του ίδιου γλωσσολογικού κόσμου μπορεί να έχουν διαφορετικές ιδέες, αλλά η καρδιά της γλώσσας ξεπερνά τις μικρές διαφορές και ανεβάζει την κατανόηση των ανθρώπων σε ένα υψηλότερο επίπεδο αντίληψης. Η γλώσσα της καρδιάς δεν έχει ανάγκη από λέξεις, είναι γραμμένη στα μάτια.

Το να αγαπάς είναι να παίρνεις μία γεύση από τον παράδεισο. Η καρδιά δύσκολα κάνει λάθη το μυαλό του ανθρώπου πολλές φορές παραπλανάν την γλώσσα της καρδιάς και τα συναισθήματά μας. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας των ανθρώπων είναι με την γλώσσα της καρδιάς! Η γλώσσα της καρδιάς είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους, είναι υπεράνω εθνών και φυλών. Δεν περιορίζεται σε γεωγραφικά σύνορα. Είναι η γλώσσα του παραδείσου, αυτή που επικοινωνούσαν οι πρωτόπλαστοι και άκουγε ο Θεός.

Αν δεν μιλούμε με την καρδιά μας, ο Θεός δεν μπορεί να μας ακούσει, γιατί η φωνή μας είναι μπερδεμένη με τα βιοτικά, γίνεται ίσως από συμφέρον. Η καρδιακή επικοινωνία διακρίνεται από την καθαρότητά της, την αμεσότητα, την υπέρβαση, την αγάπη!

Και τελικά Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας που πρέπει να διαλέξουμε το δρόμο που θα τραβήξουμε και αυτή μας η επιλογή θα καθορίσει ολόκληρη την ζωή μας. Και σχεδόν πάντα αυτή η στιγμή έρχεται όταν δεν είμαστε καν σε θέση να επιλέξουμε.
Για να μιλήσουμε καρδιακά πρέπει να υπερβούμε τον εαυτό μας, αυτόν που μας εγκλωβίζει στις κακές συνήθειες του εγωισμού μας και δεν μας αφήνει να σηκώσουμε ικετευτικά το κεφάλι μας προς τον ουρανό, ζητώντας την πραγματική λύτρωση!

 Χωρίς υπέρβαση δεν νοείται αληθινή αγάπη! Η αγάπη είναι η δύναμη που μεταμορφώνει τον άνθρωπο, τον αλλάζει, του δίνει δύναμη να ξεπεράσει τις μικρότητές του, τις αδυναμίες και τα πάθη του. Η αγάπη υπερβαίνει το ανθρώπινο, το μετατρέπει σε καρδιακό, μετατρέπει την κοινωνία μας σε κοινωνία αγγέλων, οι οποίοι φτερουγίζουν ψηλά στον θρόνο του Θεού, με καρδιές αγγελικές και μόνη ασχολία την αέναη επικοινωνία μαζί Του.

Φτιάχνουμε όμορφο μέλλον αν ζούμε όμορφο σήμερα. Γιατί το σήμερα γίνετε δυνατό παρελθόν που επιστρέφει και επηρεάζει το αύριο..
Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι να ξέρεις πως σ' αγαπούν επειδή είσαι ο εαυτός σου, ή, σωστότερα ότι σ' αγαπούν παρ' όλο που είσαι ο εαυτός σου. Μην αφήνεις ποτέ σου το σήμερα να μαραίνεται. Μην αφήνεις τη ζωή να χάνεται σαν την άμμο μέσα από τα δάχτυλα σου. Ζήσε... Κατάλαβες; ... Ζήσε! Μην βάζεις το σήμερα ενέχυρο σ' αυτό που εννοούνε μερικοί μουχλιασμένοι αύριο!
Το σήμερα είναι δικό σου φίλε. Αγάπησε το!

 

Ντέμης Ρούσσος άλμπουμ μιας ζωής.

Με την ευκαιρία των γενεθλίων του σήμερα είπα να τον τιμήσω και να θυμηθούμε το δικό μας παιδί τον Ντέμη από Αλεξάνδρεια. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα του.
Ο Ντέμης Ρούσσος ή (Αρτέμιος Βεντουρής - Ρούσσος) γεννήθηκε 15 Ιουνίου 1946 και πέθανε 25 Ιανουαρίου 2015. Ήταν Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός, πρωτοέγινε γνωστός διεθνώς ως μέλος του συγκροτήματος Aphrodite's Child μαζί με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και γνώρισε πολλές επιτυχίες κατά τη διάρκεια της προσωπικής του σταδιοδρομίας, ιδίως τη δεκαετία του 1970. Πούλησε παγκοσμίως πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια - Αιγύπτου. Οι γονείς του Γεώργιος και Όλγα ήταν Έλληνες. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και κλασσικός κιθαρίστας, ήταν μέλη ερασιτεχνικού θεατρικού συλλόγου (ένας από τους τρείς που υπήρχαν στην Αλεξάνδρεια την εποχή εκείνη). Κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας ο Ντέμης μελέτησε μουσική και ήταν μέλος της βυζαντινής εκκλησιαστικής χορωδίας της Αλεξανδρείας. Κατά την κρίση του Σουέζ οι γονείς του έχασαν τα πάντα και η οικογένεια μετοίκησε στην Ελλάδα καθώς και του Δάκη. Ήταν δευτεροξάδελφος με τον τραγουδιστή Δάκη, μια που η μητέρα του Ντέμη με τον πατέρα του Δάκη, ήταν πρώτα ξαδέλφια.

Έκανε δύο γάμους, δύο παιδιά (Έμιλυ και Κύριλλος Ρούσσος), έζησε με πέντε γυναίκες. 

Μάλιστα είπε «Υπήρξε μια περίοδος που έζησα τρομερή επιτυχία, μου ήρθαν όλα στη ζωή ξαφνικά. Έζησα όλη τη χλιδή της showbiz που εκείνη την εποχή ήταν ασύλληπτη, λεφτά, εταιρείες, μάνατζερ». Απόλυτη αποθέωση από τους φανς του ανά τον κόσμο, άφθονο χρήμα, αμέτρητες γυναίκες. «Έχω κάνει πολύ σεξ στη ζωή μου και με επώνυμες και με άγνωστες γυναίκες και το ευχαριστήθηκα».

 

Τα μεγέθη που χαρακτηρίζουν τον Ρούσσο, απερίγραπτα. Από το λιοντάρι που… έκανε βόλτες στα πίσω δωμάτια του ιδιόκτητου πύργου του μέχρι  τα κολλητιλίκια με τον Τσαρούχη ή τον Νταλί, τις επιθέσεις λατρείας αλλά και το γεγονός ότι είχε ζήσει ακόμη και… αεροπειρατεία.

Κατά τη διάρκεια της πτήσεως 847 της TWA, από την Αθήνα στη Ρώμη στις 14 Ιουνίου 1985, ο Ντέμης Ρούσσος, όντας επιβάτης, έπεσε θύμα αεροπειρατείας. Οι Λιβανέζοι αεροπειρατές γιόρτασαν ακόμη και τα γενέθλιά του όταν τον αντιλήφθηκαν ανάμεσα στους ομήρους και ήταν από τους πρώτους που απελευθέρωσαν.

Για πολλά χρόνια ο Ντέμης Ρούσσος έδινε μάχες με την παχυσαρκία που τον ταλαιπωρούσε. Τον Ιούνιο του 1980, όταν ζύγιζε 147 κιλά, ξεκίνησε ένα αυστηρό πρόγραμμα δίαιτας, με αποτέλεσμα μέσα σε δέκα μήνες να χάσει 50 κιλά. Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο «A Question of Weight» («Είναι θέμα βάρους»), μαζί με τη φίλη του φωτογράφο Βερονίκ Σκαβίνσκα, στο οποίο με πάσα ειλικρίνεια περιέγραψε το πρόβλημά του με την παχυσαρκία και πώς την καταπολέμησε.

Πέρα από το μούσι, τα μακριά μαλλιά του, τα εκφραστικά του μάτια και αυτή τη γνώριμη βραχνάδα του, ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της τυποποιημένης του εικόνας ήταν η …. κελεμπία.

«Έκανα περιοδεία στην Ιταλία και ήταν μια πολύ ζεστή ημέρα. Το μεσημέρι βρήκα ένα κατάστημα που πουλούσε κελεμπίες. Την αγόρασα μεταξύ σοβαρού κι αστείου, αλλά εκείνη τη μέρα με είχε σώσει. Πήγα στη συναυλία με την κελεμπία, ο κόσμος ενθουσιάστηκε και η κελεμπία… έμεινε», είχε πει ο ίδιος σε συνέντευξή του στην Καθημερινή για το πώς ξεκίνησε να φορά το ρούχο αυτό που έγινε ταυτόσημο με την εικόνα του.

Βέβαια, κάποια στιγμή έπαψε να τις φοράει και το έκοψε μαχαίρι. «Έφτασε μια στιγμή που τις πούλησα και τις πούλησα σε πολύ καλή τιμή. Όλα τα χρήματα πήγαν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Τώρα στο σπίτι μου δεν θα βρείτε ούτε μισή. Από τη στιγμή που τελειώνει κάτι, τελειώνει. Επιβιώνει ως ανάμνηση αλλά μέχρις εκεί, δεν έχει νόημα να κάθεσαι πάνω τους».

Συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους The Idols σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα πήγε με τους We Five χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα Aphrodite’s Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα ως μπασίστας. Το διακριτικό φωνητικό του ύφος προώθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα με τη συμμετοχή του στον δίσκο 666, ο οποίος έγινε κλασική επιτυχία.

Ο Ντέμης Ρούσσος άρχισε σόλο καριέρα μετά από τη διάλυση των Aphrodite’s Child, αρχίζοντας με το τραγούδι “We Shall Dance”. Αρχικά χωρίς ανταπόκριση, περιόδευσε στη νότια Ευρώπη και έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. 

Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του ’70 με πολλούς δίσκους που έγιναν επιτυχίες. Το “Forever and Ever” ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά charts το 1973.

 Το 1974 κυκλοφορεί το “White Sails”, μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού “Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε” και ο οποίος θα ακολουθήσει στη συνέχεια ένα μοναχικό μουσικό σταυροδρόμι με έντονες επιρροές από βετεράνους της rock και της folk, όπως ο Eric Clapton, η Joni Mitchell και ο Paul Simon. Ακολούθησαν τα “My Friend the Wind”, “My Reason”, “Velvet Mornings”, “Goodbye My Love, Goodbye”, “Someday Somewhere” και “Lovely Lady of Arcadia”. Το 1980 είχε επιτυχία με το “Lost in Love” των Air Supply που το τραγούδησε ντουέτο μαζί με την Florence Warner και με τον Dick Morrissey στο σαξόφωνο.

Επανακυκλοφόρησε τα τραγούδια του σε διάφορες γλώσσες και είχε επιτυχία στις χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Στην Αμερική το LP Demis έγινε χρυσός δίσκος.

Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο ‘A Question of Weight’ (“Είναι θέμα βάρους”), μαζί με την Veronique Skawinska, στο οποίο ασχολήθηκε αμερόληπτα με το θέμα της παχυσαρκίας.

Μετά από μια περίοδο σιωπής και κλινικής κατάθλιψης τη δεκαετία του ’80, επανήλθε το 1993 με το Insight (γνωστό και ως Morning has Broken) και συνεργάστηκε με την ολλανδική εταιρεία BR Music για την παραγωγή των δίσκων Immortel, Serenade και In Holland, χρησιμοποιώντας ποικίλα εθνικά και ηλεκτρονικά στυλ.

Συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες, την άνοιξη του 2002 έκανε μια επιτυχημένη περιοδεία στην Αγγλία.

Η υπερπολυτελής βίλα του Ντέμη Ρούσσου, που βρίσκεται στην Άνω Βούλα αποτέλεσε το τελευταίο ησυχαστήριο του πρόσφατα θανόντος δημοφιλούς τραγουδιστή. Ο Ντέμης Ρούσσος αγόρασε το οικόπεδο της συγκεκριμένης κατοικίας στις αρχές της δεκαετίας του 90 και στη θέση του έχτισε ένα σπίτι τεσσάρων επιπέδων.

Από το 2012 και μετά, που τα προβλήματα υγείας έγιναν εντονότερα, ο Ντέμης Ρούσσος περνούσε περισσότερο καιρό στην οικεία του μαζί με την οικογένεια και τις γάτες του, που τόσο πολύ λάτρευε.  Αγαπημένα σημεία του σπιτιού ήταν η αίθουσα μπιλιάρδου και η βεράντα με θέα το Σαρωνικό.

Τα ξημερώματα της Κυριακής του 2015 ο αγαπημένος μας Ντέμης Ρούσσος πέθανε στο ιδιωτικό νοσοκομείο Υγείας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο Ντέμης Ρούσσος ήταν βαριά άρρωστος και το τελευταίο χρονικό διάστημα νοσηλευόταν στο συγκεκριμένο νοσοκομείο.

Η Έμιλυ Ρούσσος είπε ότι ο πατέρας της έπασχε από καρκίνο πέθανε στις 9:30 τοπική ώρα της Κυριακής. Λέγεται ότι ο καλλιτέχνης έπασχε από καρκίνο του στομάχου, του παγκρέατος και του ήπατος για μεγάλο χρονικό διάστημα.

«Τα μέλη της οικογένειάς μας, συμπεριλαμβανομένου και Έμιλυ, σοκαρίστηκαν. Αν και ήξερα ότι ήταν άρρωστος τους τελευταίους μήνες, και ήξερα πολύ καλά ότι μια μέρα θα ερχόταν και αυτή η στιγμή. Ο αδερφός μου, η μητέρα μου και εγώ ήμασταν μαζί του τις τελευταίες ώρες της ζωής του», είπε η κόρη για τον θάνατο του πατέρα της Ντέμη Ρούσσου. Είπε επίσης ότι η νεκρώσιμος τελετή θα τελεστεί την Παρασκευή σε ένα από τα μεγαλύτερα νεκροταφεία της Αθήνας. Πρόσθεσε ότι ο καθένας από τους θαυμαστές του τραγουδιστή μπορεί να έρθει στην τελετή και να αποτίσει φόρο τιμής και σεβασμό στον καλλιτέχνη. «Η τελετή θα είναι ανοιχτή σε δημοσιογράφους, και θαυμαστές. Θα είναι παρόντες φίλοι του πατέρα μου, άλλοι μουσικοί και άλλα άτομα που τον σέβονταν».

Η κηδεία του έγινε στις 30 Ιανουαρίου στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών με την παρουσία της οικογένειάς του αλλά και πολλών celebrities που έσπευσαν να του πουν το τελευταίο αντίο.

Τέσσερις μήνες μετά όμως οι εικόνες από τον τάφο του – βρίσκεται δίπλα στους τάφους των Σωτηρία Μπέλλου, Στράτο Διονυσίου και Θανάση Βενέτη– προκαλούν μεγάλη θλίψη, μια και κανείς δεν φρόντισε να τον ολοκληρώσει. Μόνο χώμα, λίγα λουλούδια από τους θαυμαστές του μια αφιέρωση.

 Μετά από λίγους  μήνες κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ολοκληρώσει τον τάφο του. Και αυτό πραγματικά προκαλεί εκτός από θλίψη και ντροπή και αγανάκτηση.

Μετά από τόσο καιρό στη θέση που ετάφη παραμένει ένας πρόχειρος τάφος με χώμα και μερικές πέτρες να «κοσμούν» τον χώρο που αναπαύεται ο Έλληνας που δόξασε την χώρα μας σε όλο τον πλανήτη και αυτές από λίγους θαυμαστές του Ντέμη μας.

Πόσο οδυνηρό είναι να κλίνουν οι κιτρινισμένες σελίδες από τον χρόνο της πολυτάραχης ζωής του διεθνώς φήμη Ντέμης Ρούσου και να μην συγκινήσει καν τα παιδιά του, να των σεβαστούν. Λυπηρό !!!