Μάθε να προστατεύεις την φύση και να ζεις φιλικά μαζί της.

Το δάσος είναι η ζωή μας … Η αξία του δάσους
	Το δάσος δεν είναι μόνο δένδρα. Είναι ένα σύνολο διαφόρων φυτών - όπου βέβαια κυριαρχούν τα δένδρα - μαζί με τα διάφορα ζώα που συνυπάρχουν και με το έδαφος και το κλίμα που επικρατεί στην περιοχή. Όλες οι εκτάσεις που καλύπτονται από φυσική βλάστηση λέγονται δασικές, ανεξάρτητα από το αν κυριαρχούν δένδρα, θάμνοι ή φρύγανα και αποτελούν ένα πολυσύνθετο σύνολο με δική του ζωή και λειτουργίες. Αποτελούν το Δασικό Oικοσύστημα, που παίζει σημαντικό ρόλο στη βιολογική ισορροπία της φύσης.
Το Δάσος είναι πολύτιμο στη Ζωή στην Υγεία στον Πολιτισμό	Είναι ένα φυσικό αγαθό, με πολύπλευρη σημασία και ανυπολόγιστη αξία για τη ζωή, για τον άνθρωπο. Ένας ανανεώσιμος φυσικός πόρος με τεράστιες ανεξάντλητες δυνατότητες για την οικονομική, περιβαλλοντική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου, για τη δημιουργία καλυτέρων συνθηκών ζωής. Γι' αυτό εκτάσεις που καλύπτονται με πυκνή φυσική βλάστηση, συνοπτικά την λέμε «Δάσος». Δεν πρέπει να καίγονται ή να καταστρέφονται με οποιονδήποτε τρόπο αυτές οι εκτάσεις, γιατί απώτερος σκοπός μας είναι να γίνουν τελικά δάση, όπου να κυριαρχούν τα δένδρα.
	Παράγει το απαραίτητο και αναντικατάστατο για τη ζωή μας οξυγόνο ενώ δεσμεύει το επικίνδυνο για τη ζωή διοξείδιο του άνθρακα. Δάσος 1 στρέμματος σε ένα χρόνο δεσμεύει από την ατμόσφαιρα περίπου 400 κιλά διοξείδιο του άνθρακα και το μετατρέπει - με τη φωτοσύνθεση - σε 400 κιλά περίπου οξυγόνου, από το οποίο περισσότερο από το μισό (περίπου 250 κιλά) μένει ελεύθερο - όσο χρειάζεται (καταναλώνει) ένας άνθρωπος σε ένα χρόνο.
	Μειώνει την ένταση του φωτός και επιδρά στη σύνθεσή του, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο φωτοκλίμα. Η μείωση της έντασης είναι ανάλογη με το είδος των δένδρων και την πυκνότητά τους. Σε δάσος με πεύκα φτάνει το 50% ενώ σε δάσος με οξιές στο 90%. Το φύλλωμα του δάσους απορροφά πιο πολύ την ερυθρά και λιγότερο την πράσινη ακτινοβολία, με αποτέλεσμα το φως στο δάσος να είναι πιο πλούσιο σε πράσινη ακτινοβολία κι έτσι πιο ευχάριστο και ξεκούραστο, με ηρεμιστική δράση.
	Αμβλύνει τις ακραίες θερμοκρασίες: μειώνει τις μεγάλες, αυξάνει τις μικρές και παρεμποδίζει το σχηματισμό δροσιάς και πάχνης. Το δάσος συγκρατεί μεγάλο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας και παρεμποδίζει τη γήινη ακτινοβολία. Έτσι το καλοκαίρι π.χ. η θερμοκρασία στο δάσος μπορεί να είναι μικρότερη και πάνω από 10 βαθμούς Κελσίου από ό,τι στο ύπαιθρο.
	Απορροφά και εξουδετερώνει διάφορες επιβλαβείς ουσίες. Σ' ένα χρόνο: Ένα στρέμμα δάσους απορροφά πάνω από 400 κιλά διοξείδιο του άνθρακα και το μετατρέπει σε οξυγόνο. Ένα στρέμμα δάσους από πεύκα μπορεί να συγκρατήσει 3.200 κιλά και ένα στρέμμα δάσους οξιάς 6.400 κιλά στερεών σωματιδίων (σκόνης). Ένα στρέμμα δάσους ερυθρελάτης απορροφά 25 κιλά διοξείδιο του θείου και άλλων οξειδίων, ενώ ένα στρέμμα δάσους λεύκης μέχρι 19,3 κιλά.
	Μειώνει την ένταση του ανέμου. Σε απόσταση περίπου 150 μέτρων μέσα σε δάσος πεύκων η κίνηση του ανέμου σταματά τελείως, σε δάσος ελάτων η απόσταση φθάνει τα 120 μ. και σε δάσος ελάτης και ερυθρελάτης μόνο στα 40-50 μέτρα. Μετά από το δάσος (στην υπήνεμη πλευρά) η ένταση του ανέμου μειώνεται στο 12-15% της αρχικής (στο ύπαιθρο) σε απόσταση 400 περίπου μέτρων, δηλαδή περίπου σε απόσταση 15πλάσια του ύψους των δένδρων του δάσους.
	Μειώνει τους θορύβους. Ζώνη δάσους από κωνοφόρα δένδρα που έχει πλάτος 30 μ. μειώνει την ένταση του θορύβου κατά 5-6 decibels, ενώ σε ζώνη πλάτους 100 μ. η μείωση της έντασης μπορεί να φθάσει και τα 30 decibels.
	Αυξάνει τις βροχές, μετατρέπει σε βροχή (βροχοομίχλη) την υγρασία του αέρα και υγροποιεί την ομίχλη. Οι βροχές (ανάλογα με το ανάγλυφο του εδάφους) αυξάνονται από τα δάση μέχρι 6% ενώ η βροχοομίχλη μπορεί να ξεπεράσει και το ετήσιο ύψος βροχής.
	Συγκρατεί το νερό της βροχής και δεν το αφήνει να πέφτει με δύναμη στο έδαφος και να το διαβρώνει. Το φύλλωμα μπορεί να συγκρατήσει μέχρι και 3 χιλιοστά ή μέχρι και το 50% της βροχής ενώ ένα πολύ μικρό μέρος απορρέει επιφανειακά (περίπου 10-20%) αποτρέποντας έτσι το σχηματισμό πλημμύρων.
	Ενισχύει τα υπόγεια νερά. Το μεγαλύτερο μέρος του νερού της βροχής με τη βοήθεια της βλάστησης απορροφάται από το έδαφος και εμπλουτίζονται τα υπόγεια νερά (που παίρνουμε με τις πηγές και τα φρεάτια). Σ’ αυτό βοηθά το δάσος με το έδαφός του που είναι σαν σφουγγάρι και βοηθά στην απορρόφηση του νερού.
	Βελτιώνει την ποιότητα του νερού, ενεργεί σαν μικροβιολογικό χημικό και φυσικό φίλτρο του νερού. Το νερό από το δάσος έχει ευνοϊκότερη αντίδραση pH, μειωμένη συγκέντρωση αμμωνιακών και νιτρικών αλάτων και περισσότερα ωφέλιμα ιόντα ορυκτών ουσιών, και το σπουδαιότερο, πολύ λιγότερα κολοβακτηρίδια, π.χ. σε ένα λίτρο νερό από υπαίθριο περιβάλλον βρέθηκαν 920 σπόρια κολοβακτηριδίων ενώ από δάσος δρυός μόνο 9.
	Συγκρατεί το έδαφος και εμποδίζει τη διάβρωση. Σε δάσος φυλλοβόλων δένδρων παρατηρήθηκε διάβρωση 5 κιλά σε ένα στρέμμα, σε αναδάσωση με πεύκα 1 κιλό ενώ σε γεωργικό έδαφος 1.000 κιλά και σε βοσκότοπο 80 κιλά. Στη χώρα μας η καταστροφή από τη διάβρωση υπολογίζεται σε 50.000 - 100.000 στρεμ. το χρόνο δηλ. χάνουμε σε έκταση όση είναι η έκταση ενός μικρού νησιού μας.
	Εμποδίζει την εξάτμιση του εδάφους και αυξάνει την υγρασία του. Η μείωση της εξάτμισης του εδάφους κάτω από το δάσος φθάνει το 40-50% εκείνης του εξωδασικού εδάφους. Έτσι έχουμε και αυξημένη υγρασία στο έδαφος του δάσους (μέχρι και 24%).
	Δεν εξαντλεί το έδαφος και βοηθά στην δημιουργία εδάφους. Με τις βιολογικές λειτουργίες του δάσους έχουμε την ανακύκλωση των θρεπτικών συστατικών. Σε δάσος πλατύφυλλων δένδρων, από τα φύλλα που πέφτουν ενισχύεται το έδαφος με 250-450 κιλά ξηρή οργανική ουσία σε κάθε στρέμμα το χρόνο. Η οργανική ουσία επίσης που παράγεται από την υποβλάστηση σε δάση φυλλοβόλων δένδρων φθάνει τα 20 κιλά ενώ σε δάση κωνοφόρων 100 κιλά τέφρα το χρόνο σε κάθε στρέμμα.
	Εξασφαλίζει κατάλληλες συνθήκες για την προστασία, διατροφή και διατήρηση πολλών ζωικών οργανισμών. Ανάλογα με το δάσος, τις γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες, έχουμε και την ανάλογη παρουσία διαφόρων ζώων, μικρών και μεγάλων, τετράποδα και φτερωτά, ασπόνδυλα κ.ά. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι και η παρουσία διαφόρων μικροοργανισμών (μύκητες κλπ.), π.χ. σε ένα τετραγωνικό μέτρο φυλλάδας σε δάσος με πεύκα 35 εκατ., σε δάσος δρυός 84 εκ. και σε μικτό 240 εκατομμύρια.
	Παράγει σημαντικές ποσότητες βιομάζας, μας προσφέρει διάφορα δασικά προϊόντα και δεσμεύει ενέργεια. Κατά μέσο όρο ένα στρέμμα δάσους, στην εύκρατη ζώνη παράγει 600-2.500 κιλά το χρόνο. Σε δάσος φυλλοβόλων έχουμε 1.600 γραμ. και σε δάσος κωνοφόρων 800 γραμ. βιομάζας το χρόνο για κάθε τετραγωνικό μέτρο και αντίστοιχη ενέργεια 6.600 και 3.400 Kcal. Τα δάση στη χώρα μας, μας δίνουν το χρόνο πάνω από 3.000.000 κυβικά μέτρα ξύλο, 2.500.000 κυβικά μέτρα καυσόξυλα, 13.000 τόνους ρετσίνι κ.ά..
	Δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες διατήρησης διαφόρων φυτικών ειδών. Οι πληθυσμοί των δένδρων προσδιορίζουν τη φυσιογνωμία του δάσους και αποτελούν το βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα των δασικών οικοσυστημάτων. Αλλά και η υποβλάστηση χαρακτηρίζεται συνήθως από μεγάλη ποικιλία φυτικών ειδών που διατηρούν την ικανότητα αφομοίωσης με φως μέχρι και 5-10% του φωτός της υπαίθρου.
	Γενικά το δάσος με τις διάφορες λειτουργίες του: Δημιουργεί υγιεινές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Προσφέρει ευκαιρίες απασχόλησης, δημιουργίας, άθλησης, ψυχαγωγίας. Εμποδίζει τη δημιουργία χειμάρρων και πλημμύρων. Βοηθά στη διατήρηση της βιολογικής ισορροπίας στη φύση. Εξασφαλίζει κατάλληλες συνθήκες διατήρησης πλούσιας χλωρίδας και πανίδας. Προσφέρει πολύτιμα προϊόντα (ξύλο κλπ.) για τη ζωή και την πρόοδο. Συμβάλλει στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη.
	Η χώρα μας διατηρούσε απέραντα και πλούσια δάση κατά τη μακρινή αρχαιότητα. Οι πολλές και συχνές όμως καταστροφές που υπέστησαν στο πέρασμα του χρόνου (όπως ληστρικές υλοτομίες, εκτεταμένες εκχερσώσεις, αλόγιστη υπερβόσκηση και κυρίως πυρκαγιές) είχαν σαν αποτέλεσμα τη συνεχή υποβάθμιση και περιορισμό των δασών. Σήμερα τα δάση μας καλύπτουν έκταση 33.590.000 στρεμμάτων που αναλογεί στο 25,5% της συνολικής έκτασης της Χώρας. Οι εκτάσεις που καλύπτονται με άλλες μορφές δασικής βλάστησης (θάμνους, φρύγανα κλπ.) ανέρχονται σε 31.540.000 στρέμματα δηλαδή 23,9% της συνολικής έκτασης της χώρας. Δηλαδή το σύνολο των δασών και άλλων δασικών εκτάσεων ανέρχεται σε 65.130.000 στρέμματα, ή ποσοστό 49,4% της συνολικής έκτασης της Χώρας. Τα δασικά δένδρα από τα οποία συγκροτούνται κυρίως τα δάση μας είναι η δρυς, το έλατο, το πεύκο, η οξιά κ.ά. Ενώ αξιόλογη είναι η παρουσία και άλλων δασικών δένδρων, όπως είναι η καστανιά, το κυπαρίσσι, το πουρνάρι, το σφεντάμι κ.ά.
	Ο άνθρωπος συνδέθηκε με το δάσος από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του πάνω στη γη και μάλιστα στενότατα. Το δάσος, του εξασφάλισε τροφή, στέγη, προστασία, ψυχαγωγία και εργασία. Του πρόσφερε την απαραίτητη ξυλεία, τα καυσόξυλα και τα άλλα δασικά προϊόντα (καρπούς, ρετσίνι κ.ά.) για τη διαβίωση και την πρόοδό του. Επίσης, το δάσος, του έδωσε τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες για κοινωνικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές και άλλες εκδηλώσεις και απασχολήσεις για την πνευματική, κοινωνική και πολιτιστική του άνοδο. Στο πέρασμα των αιώνων το δάσος συνεχίζει να προσφέρει και ο άνθρωπος βρίσκει τρόπους να αξιοποιεί πολύπλευρα την πολύτιμη αστείρευτη, φυσική πηγή ζωής, προόδου και πολιτισμού. Έτσι, το δάσος ταυτίζεται με την ίδια τη ζωή και την ιστορία του ανθρώπου πάνω στη γη.

 

 

Σαν σήμερα έχασα τον πατερούλη μου 26.08.2011

Σαν σήμερα έχασα τον πατερούλη μου πάνε κιόλας 9 ολόκληρα χρόνια και σκέφτομαι... Τι μου έμαθε ο πατέρας μου…
Μπορώ να γράψω πολλά για την σχέση ενός πατέρα και ενός παιδιού, μέσα στην πάροδο του χρόνου από την πρώτη φορά που μας κρατάει στα χέρια του μέχρι την μέρα που του ρίχνεις το πρώτο γείωμα για να βγεις με τους φίλους σου ή την μέρα που θα σε καμαρώσει κι εσένα με ένα παιδί στην αγκαλιά σου..
Έμαθα πολλά από τον πατέρα, πρώτο και καλύτερο ήταν
Ότι πραγματικός άντρας είναι αυτός που πιάνουν τα χέρια του... μας έφτιαχνε από τα πάντα σπίτι μας, μέχρι μηχανές στο εργοστάσιο. Ακόμη και αν εγώ … από πνεύμα αντίδρασης, ποτέ δεν αξιώθηκα να τον αφήσω να μου μάθει ούτε καν πώς να αλλάζω μπαταρίες στο τηλεκοντρόλ.
Ότι αυτός που έχει την δύναμη, δεν υψώνει ποτέ την φωνή του. Πόσο μάλλον το χέρι του.
Ότι το πιο φυσιολογικό κάθε φορά που είσαι έξω με τους φίλους σου, είναι να πληρώσεις εσύ το μερίδιο σου και ποτέ να μην περιμένεις από τους άλλους να το πληρώσουν.
Ότι το να δουλεύεις 50 χρόνια σαν το σκυλί και σχεδόν 12-15 ώρες την μέρα δεν σου εξασφαλίζει τίποτα παραπάνω από μια σχετικά καλή σύνταξη (προ κρίσης φυσικά).
Σχεδόν 12-15 ώρες τη μέρα είναι αυτό που ΠΡΈΠΕΙ να κάνεις για να μην λείψει τίποτα στην οικογένειά σου, και άρα αυτό θα κάνεις χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Ο πατέρας μου είναι ο ίδιος άνθρωπος που έφτιαχνε από τα χαλασμένα μας ποδήλατα μέχρι το σπίτι που έζησα μέχρι τα 20.
Τι εννοώ έφτιαξε το σπίτι';
Αυτό ακριβώς που παίρνεις ως υπερβολή.
Από τις σκάλες μέχρι τα κρεβάτια(!), από το καζανάκι μέχρι την βρύση(!).
Αυτός, μόνος του.
Μου έμαθε να παίζω τάβλι. Κι αυτό ήταν το λάθος σου μπαμπά.
Γιατί ποτέ δεν βρήκα κανέναν να παίξει μαζί μου εδώ και 9 χρόνια.
Ότι υπάρχουν δύσκολες δουλειές και ότι κάποιος πρέπει να τις κάνει.
Δεν υπάρχει, δηλαδή, αυτό που λένε "εύκολος δρόμος".
Ότι πρέπει να μαγειρεύεις, πριν πεινάσεις. Κυριολεκτικά και κυρίως μεταφορικά. Να κοιτάς, δηλαδή, ένα βήμα μπροστά.
Ότι υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι:

1. Αυτοί που πιάνουν τα χέρια τους
2. Αυτοί που δεν πιάνουν τα χέρια τους
3. Και αυτοί που δεν θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχει το (2) κοινός οι Ξερόλες.
   

Ότι για να κάνεις πλάκα, πρέπει να δέχεσαι την πλάκα και εσύ πρώτα
Ότι δεν υπάρχουν φράσεις όπως "έχω άδικο", "έχεις δίκιο", "άλλαξα γνώμη" ή "δεν μπορώ" ή "δεν θέλω" ή "βαριέμαι"
Ότι δεν χρειάζεται να μιλάς αν δεν έχεις κάτι να πεις τεκμηριωμένα και σωστά …
Ότι υπάρχουν ωραίες βρισιές εκεί έξω, αλλά εσύ δεν βρίζεις ποτέ.
Φαντασία να' χεις στην ζωή σου για να είναι ωραία και να ονειρεύεσαι αυτά που θέλεις εσύ να πραγματοποιηθούν ..
Ότι ξέρω να κάνω τα πάντα κι ας μην το ξέρεις, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο θα αναγκαστείς να το κάνεις, διότι ο λόγος του σωστού ανθρώπου είναι συμβόλαιο.
Ότι ο αθλητισμός μπορεί να μη σε κάνει, απαραίτητα πιο πλούσιο άνθρωπο, αλλά θα σε κάνει καλύτερο.
Ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη κληρονομιά, από ένα καλό και καθαρό όνομα.
Ότι το να είσαι καλός, κάποιοι το εκμεταλλεύονται, αλλά στο τέλος πάλι κερδισμένη είσαι.
Ότι τα ομορφότερα μέρη αυτού του πλανήτη μπορεί να μην τα ανακαλύψεις με ένα ταξίδι σου, αλλά σίγουρα η ζωή η ίδια θα στα χαρίσει αν εσύ πιστεύεις στα ωραία και όμορφα δημιουργήματα του Θεού.
Να πορεύομαι στην ζωή μου χωρίς βύσματα. Κυρίως για να μην έχω ποτέ υποχρέωση σε κανέναν.
Να σέβομαι το γράμμα του Νόμου. Όχι επειδή είμαι πρόβατο αλλά γιατί έτσι λειτουργούν οι κοινωνίες.
Ότι πρέπει να αντιμετωπίζεις τα πάντα με χιούμορ.
Πως ότι μάθεις καλό είναι. Το να μαθαίνεις είναι σκοπός, δεν είναι ανάγκη.
Πως είναι χρυσός το να πιάνουν τα χέρια σου.
Ότι πρέπει να ψάχνω να ανακαλύπτω αυτό που εγώ γουστάρω, κι όχι απαραίτητα να αρκούμαι σε αυτό που μου προσφέρουν έτοιμο.
Να είμαι εντάξει στους λογαριασμούς μου
Να είμαι εντάξει απέναντι σε όλους όσους το αξίζουν.
Όταν απλά αισθανθείς την αληθινή αγάπη θα δεις ότι τότε και μόνο δεν θα υπάρχουν μάτια για τίποτα γύρο σου, παρά μόνο γι’ αυτόν που αγαπάς. Θα σε γεμίζει , θα σε συμπληρώνει και προπάντων θα γίνεται ένα.
Όταν είσαι μόνη να δημιουργείς το όνειρό σου ζωγραφίζοντας, πλάθοντας μικρά όνειρα γύρο σου, έτσι δημιουργείς τον ωραιότερο παράδεισο που θα σε γεμίζει χαρά.
Να σέβεσαι τον εαυτό σου για να σε σέβονται και αν ποτέ δεν σεβαστούν τις επιθυμίες σου, δεν χρειάζονται στην ζωή σου, θα σε δηλητηριάζουν κάθε μέρα.
Τελικά πατέρα έφυγες και αυτό δεν μου έμαθες ποτέ …
Πώς να ξεπεράσω το χαμό σου...

Σε σκέφτομαι και μου έλειψες πάρα μα πάρα πολύ πατέρα.
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα σου και έλα στα όνειρα μου για μια αγκαλιά όπως πάντα απλόχερα μου την χάριζες..
Σ αγαπώ μπαμπά !!! 

 

«Πάσχα του καλοκαιριού»..

 Δεκαπενταύγουστος, το «Πάσχα του καλοκαιριού».. 

 Έτσι απλά θα το έλεγα. Σε κάθε σπίτι σχεδόν υπάρχει κάποιος που γιορτάζει και σε κάθε χωριό, νησί και πόλη, μια εκκλησία που τιμάται. Ο Δεκαπενταύγουστος είναι μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και γιορτάζεται σε όλη τη χώρα με ιδιαίτερη λαμπρότητα.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και μια από τις επίσημες αργίες στην Ελλάδα, καθώς είναι η μεγαλύτερη γιορτή του καλοκαιριού στη χώρα μας. Σε πόλεις και χωριά, νησιά, μοναστήρια και ξωκλήσια, λαμβάνουν χώρα πολλά έθιμα και παραδόσεις και κάθε μέρος έχει να αφηγηθεί τη δική του ιστορία για την προστάτιδά του Παναγία.
Είναι η μέρα που χιλιάδες πιστοί με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας για να μαρτυρήσουν την πίστη τους στο πρόσωπο της Μητέρας του Θεανθρώπου και να Την ικετέψουν να μεσολαβήσει στον Υιό Της για τη σωτηρία της ψυχής τους, αφού, σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, η Παναγία λίγο πριν τη μετάστασή Της στους Ουρανούς υποσχέθηκε ότι δεν θα σταματήσει να φροντίζει για όλον τον κόσμο και θα γίνει η μεσίτρια στον Υιό Της για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Αχ Παναγιά μου προστάτεψε όλους εμάς από την αδικία και την σημερινή μάστιγα κατά της ανθρωπότητας. Χρόνια πολλά φίλοι μου και η Χάρη Της να ζεστάνει το σπιτικό μας και τις καρδιές μας.

 Στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου, η Μεγαλόχαρη απεικονίζεται σε στάση προσευχής να προφέρει τα λόγια από ένα ανοιχτό βιβλίο. Απέναντί της είναι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ που κρατάει στα χέρια του έναν κρίνο ο οποίος συμβολίζει την αγνότητα, ενώ το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού κατεβαίνει από τον ουρανό... 

 Τη θεματολογία της εικόνας τη γνωρίζουμε από αντίγραφο, αφού η αυθεντική εικόνα είναι σκεπασμένη από πολύτιμα πετράδια, αφιερώματα που καλύπτουν την παράσταση του Ευαγγελισμού και όχι της Κοιμήσεως, όπως ίσως θεωρούν κάποιοι εξαιτίας της γιορτής τον Δεκαπενταύγουστο. Η άποψη ότι η Ιερή Εικόνα είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά εδράζεται στην τεχνοτροπία της που θεωρείται παλαιότερη της βυζαντινής περιόδου και ανάγεται στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Αρκετοί εκτιμούν ωστόσο ότι είναι μεταγενέστερη....
Κάθε χρόνο συρρέουν χιλιάδες πιστοί στον ιερό ναό της Παναγίας της Ευαγγελίστρια Παναγιά της Τήνου. Μπαίνοντας κανείς στον ναό αντικρίζει την εικόνα στα αριστερά σε ένα μαρμάρινο προσκυνητάρι και εντυπωσιάζεται. 

 Την ίδια εντύπωση προκαλούν και τα τάματα των πιστών που μαρτυρούν σε πολλές περιπτώσεις τις παρακλήσεις τους, κυρίως για θέματα υγείας. Αφιερώματα σε πολύτιμα μέταλλα σε σχήματα από καρδίας, ζωτικών οργάνων, άκρων ή οφθαλμών. Καράβια, βάρκες, σπίτια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκεφτεί ανθρώπου νους. Απεικόνιση της θαυματουργής εικόνας Απεικόνιση της θαυματουργής εικόνας Το όραμα της Πελαγίας Οι πιστοί προσβλέπουν σε ένα θαύμα, μια ανώτερη επέμβαση της Μεγαλόχαρης για να πραγματωθεί η ελπίδα τους. Σε ένα θαύμα σαν αυτό που συνέβη το 1823 και εντοπίστηκε η σπάνια εικόνα, μόλις δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης. Η παράδοση θέλει τον εντοπισμό της εικόνας να αποδίδεται στο όραμα μιας μοναχής. Το 1822 η αδελφή Πελαγία από την Ιερά Μονή Κεχροβουνίου είδε την Παναγία να της ζητά να βρει μια θαυματουργή εικόνα που ήταν χρόνια θαμμένη στη γη. Λέγεται ότι είδε τρεις Κυριακές το ίδιο όνειρο και παρακίνησε τον Μητροπολίτη της Τήνου Γαβριήλ να οργανώσει ανασκαφές στον αγρό του Αντωνίου Δοξαρά, στη Χώρα. Οι πιστοί ανταποκρίθηκαν και στις αρχές Σεπτεμβρίου 1822 ξεκίνησαν οι ανασκαφές κατά τις οποίες ήρθαν στο φως τα ερείπια παλαιού ναού του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Εικόνα δεν βρέθηκε και οι εργασίες σταμάτησαν προσωρινά. Όμως άρχισαν και πάλι λίγους μήνες αργότερα και στις 30 Ιανουαρίου 1823 η αξίνα του εργάτη Δημήτριου Βλάσσι από τον Φαλατάδο σπάει στα δύο την εικόνα ανάμεσα στη Θεοτόκο και τον Αρχάγγελο. Λέγεται ότι η Παναγιά είχε φανερωθεί δύο χρόνια νωρίτερα στον κηπουρό Μιχάλη Πολυζώη και του υπέδειξε το χωράφι του Αντώνιου Δοξαρά, αλλά το εικόνισμα δεν βρέθηκε. Η ανακάλυψη της πολύτιμης εικόνας μετά το όραμα της μοναχής θεωρήθηκε μεγάλο θαύμα που συνδέθηκε αναπόφευκτα με την Επανάσταση. Άλλωστε έσπευσαν στο νησί για να την προσκυνήσουν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Ανδρέας Μιαούλης, ο Νικηταράς και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης. Η εικόνα βγαίνει από τον ναό για την περιφορά της τον Δεκαπενταύγουστο Η εικόνα βγαίνει από τον ναό για την περιφορά της τον Δεκαπενταύγουστο Στο σημείο που βρέθηκε η εικόνα οικοδομήθηκε ο μεγαλοπρεπής ναός, που αποτελεί το πρώτο σπουδαίο αρχιτεκτονικό έργο του νεοσυσταθέντος ελληνικού κράτους. Μεταφέρθηκαν μάρμαρα από τη Δήλο και κάθε φορά που οι εργασίες πάγωναν εξαιτίας του κόστους, έφθανε σαν μάννα εξ ουρανού μια προσφορά από την Τήνο, την υπόλοιπη Ελλάδα ή τους Έλληνες της διασποράς. Έως το 1832 είχε ολοκληρωθεί η ανατολική πτέρυγα και τα τμήματα ανατολικά του καμπαναριού και της κεντρικής εισόδου, ενώ ο ναός περατώθηκε το 1880. Ο ναός συνδέθηκε από την αρχή με τις θαυματουργές ιδιότητες της εικόνας. Χιλιάδες λαού συνέρρεαν από κάθε μέρος της Ελλάδας ή ακόμη και από περιοχές όπως η Μικρασία, που το ελληνικό στοιχείο ήταν κυρίαρχο, αλλά όχι ανεξάρτητο. Κάθε χρόνο στις 23 Ιουλίου, επέτειο της ημέρας που είδε το όραμα η Πελαγία στο κελί της, η Εικόνα μεταφέρεται στο μοναστήρι της «Κυρίας των Αγγέλων» στη Χώρα και το απόγευμα γίνεται περιφορά της στην πόλη. Ακολουθεί δέηση στην εξέδρα της παραλίας και αργά το βράδυ η Ιερή Εικόνα επιστρέφει στον Ναό...

Λίβανο το διαμάντι της Μεσογείου.

Δυστυχώς ένα όμορφο και ζηλευτό κρατίδιο, που δεν το άφησαν ποτέ να ζήσει και να αναπτυχθεί … Μου θυμίζει την Ελλάδα..

Ο Λίβανος είναι χώρα της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Έχει συνολική έκταση 10.400 τ. χλμ. και πληθυσμό περίπου 4.017.095 κ. Έχει πρωτεύουσα τη Βηρυτό. Ήταν πατρίδα του αρχαίου λαού των Φοινίκων.

Ο Λίβανος έχει πάρει το όνομά του από την ομώνυμη οροσειρά 3.083 μ. Ανατολικά της οροσειράς του Λιβάνου υψώνεται το βουνό Αντιλίβανος και ανάμεσα στους δυο αυτούς ορεινούς όγκους σχηματίζεται η κοιλάδα Μπεκάα, που διαρρέεται από τον ποταμό Λιτάνι.

Η περιοχή όπου βρίσκεται ο Λίβανος αποτέλεσε στην αρχαιότητα αντικείμενο ανταγωνισμού ανάμεσα στους διάφορους ναυτικούς λαούς, τους Έλληνες, τους Φοίνικες και τους Αιγύπτιους, γεγονός που οφειλόταν κυρίως στις προϋποθέσεις που παρουσίαζε η περιοχή για αποικιοποίηση «πλούσιο έδαφος, καλό κλίμα, καλό εμπορικό πέρασμα κ.λ.π.». Έτσι πέρασε σταδιακά κάτω από την κυριαρχία μιας σειράς εθνών.

Σημαντικές περίοδοι στην ιστορική πορεία της περιοχής υπήρξαν η ελληνιστική και η ρωμαϊκή. Τους επόμενους αιώνες η χώρα καταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς και τον 7ο αιώνα πέρασε κάτω από την κυριαρχία των Αράβων, που σε σύντομο χρονικό διάστημα πέτυχαν τον εξισλαμισμό των κατοίκων και την οργάνωση μιας καθαρά μουσουλμανικής εξουσίας.

Στη διάρκεια των Σταυροφοριών, ο Λίβανος καταλήφθηκε αρκετές φορές από τους Φράγκους, που προσπάθησαν να ανατρέψουν τη μουσουλμανική συγκρότηση της κοινωνίας με διοικητικά μέτρα, συνάντησαν, όμως, τη σφοδρή αντίσταση των κατοίκων, και ιδιαίτερα των Δρούζων, που κατοικούσαν στις ορεινές περιοχές.

Οι διαμάχες μεταξύ Ευρωπαίων και Αράβων τερματίστηκαν στις αρχές του 16ου αιώνα, όταν ο Λίβανος καταλήφθηκε από τους Τούρκους και ενσωματώθηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Το 1860, μετά από εμφύλιες διαμάχες που είχαν για στόχο τη χριστιανική κοινότητα του Λιβάνου, η Γαλλία προχώρησε σε στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή, που είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή καθεστώτος αυτονομίας στο Λίβανο, κάτω από την επίβλεψη του σουλτάνου 1861, τη δημιουργία της «ζώνης της Βηρυτού» και την παροχή αυξημένων προνομίων στους Χριστιανούς απέναντι στους μουσουλμάνους 1864. Το ειδικό αυτό καθεστώς διατηρήθηκε μέχρι τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, οπότε ο Λίβανος και η Συρία καταλήφθηκαν από τις γαλλικές δυνάμεις και η Γαλλία ανέλαβε, με την έγκριση των χωρών μελών της Αντάντ, τη διοίκησή τους.

Το 1924, ο Λίβανος αποσπάστηκε από τη Συρία και το 1926 αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη Δημοκρατία.

Η αναγνώριση αυτή είχε περισσότερο τυπικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, γιατί τη διακυβέρνηση της χώρας συνέχισαν να την έχουν στα χέρια τους οι Γάλλοι.

Το 1941, στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου, η χώρα κηρύχτηκε για δεύτερη φορά ανεξάρτητη. Ο Λίβανος ανέπτυξε την οικονομία του με γρήγορα βήματα αλλά οι φυλετικές, θρησκευτικές και κοινωνικές αντιθέσεις οξύνθηκαν, ιδιαίτερα μετά τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1967.

Το 1975 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε φαλαγγίτες (Χριστιανούς Μαρωνίτες) και Λιβανέζους Μουσουλμάνους, κατά τη διάρκεια του οποίου δεκάδες χιλιάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν.

Το 1981 ξέσπασαν διαμάχες μεταξύ συριακών στρατευμάτων και Χριστιανών, αλλά και μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών Μουσουλμάνων. Ακόμη και σήμερα η περιοχή αυτή παραμένει μια διαρκής εστία έντασης μεταξύ των Μουσουλμάνων και των Ισραηλινών δυνάμεων.

Πάντα από μικρή ήθελα να επισκεφθώ το Λίβανο και αξιώθηκα να πάω και να το δω πριν το καταστρέψουν.  

Αναφέροντας το Λίβανο στο μυαλό μας έρχεται η ποικιλία των φαγητών, τα υπέροχα γλυκά, ο κέδρος που είναι «σήμα κατατεθέν» της χώρας και απεικονίζεται στη σημαία, ίσως ο πόλεμος της Μέσης Ανατολής.

Η Παναγία της Χαρίσσα που βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βόρεια της Βηρυτού, λίγο πιο έξω από την Πρωτεύουσα Βηρυτό βρίσκεται το παραθαλάσσιο προάστιο Jounieh ενώ στο βουνό υπάρχει το χωριό Χαρίσσα με υπέροχη θέα. Παίρνοντας το τελεφερίκ σε 15 λεπτά, έχεις φτάσει στο σημείο που είναι ένα τεράστιο άγαλμα της Παναγίας.

Ο χώρος βρίσκεται σε υψόμετρο 650m και ανήκει μαζί με την εκκλησία στους μαρωνίτες χριστιανούς, δέχεται πολλούς επισκέπτες όχι μόνο για να προσκυνήσουν αλλά και για να θαυμάσουν την υπέροχη θέα. 

Από εκεί φαίνεται όλος ο κόλπος και η ανοιχτή Μεσόγειος θάλασσα.

Το άγαλμα είναι από μπρούτζο, ζυγίζει 15 τόνους, έχει ύψος 8,5 μέτρα και είναι βαμμένο λευκό.

Η Παναγία έχει τα χέρια της απλωμένα ανοικτά. Κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αρχές 20ου αιώνα.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι το τελεφερίκ περνά πολύ κοντά από τα σπίτια και μπορείς να δεις ακόμα και μέσα στα δωμάτια. Γι' αυτό ίσως και τα δρομολόγια σταματούν νωρίς.

Από ό,τι έμαθα όμως τα σπίτια κτίστηκαν μετά την κατασκευή του τελεφερίκ.

Δυστυχώς αυτό το όμορφο κράτος δεν κατάφερε ποτέ να ζήσει ελεύθερο και να σταματήσει το ποτάμι αίματος που πληρώνουν χιλιάδες αθώοι κάτοικοι.

Οι πολύνεκρες εκρήξεις στη Βηρυτό την Τρίτη 04.08 το απόγευμα, αποτέλεσμα όπως φαίνεται των 2.750 τόνων νιτρικής αμμωνίας που είχαν κατασχεθεί το 2014 και βρίσκονταν αποθηκευμένοι από τότε σε αποθήκη του λιμανιού της λιβανικής πρωτεύουσας, προκαλώντας δεκάδες θανάτους, χιλιάδες τραυματισμούς και ζημιές άνευ προηγουμένου στην πρωτεύουσα του Λιβάνου, στηλίτευσε ο πρωθυπουργός της χώρας Χασάν Ντιάμπ.

«Είναι απαράδεκτο το ότι φορτίο νιτρικού αμμωνίου, ποσότητα που εκτιμάται πως ανερχόταν σε 2.750 τόνους, βρισκόταν επί έξι χρόνια παρατημένο σε αποθήκη χωρίς μέτρα προφύλαξης»;

Το νιτρικό αμμώνιο είναι χημικό λίπασμα, που όμως χρησιμοποιείται επίσης για την κατασκευή βομβών.

«Δεν θα αναπαυτούμε προτού βρούμε τον υπεύθυνο για αυτό που έγινε ώστε να λογοδοτήσει» για την πολύνεκρη καταστροφή, δεσμεύθηκε ο πρωθυπουργός του Λιβάνου, σε διάγγελμά του.

Ο Χασάν Ντιάμπ απηύθυνε έκκληση στις «φίλες χώρες» να βοηθήσουν τον Λίβανο. «Απευθύνω κατεπείγουσα έκκληση σε όλες τις φίλες και αδελφές χώρες που αγαπούν τον Λίβανο να σταθούν στο πλευρό του και να μας βοηθήσουν να γιατρέψουμε τις βαθιές πληγές μας», είπε χαρακτηριστικά.

Λυπηρό και θα έλεγα άδικο αυτό το χτύπημα στο Λίβανο που μου θυμίζει τρομοκρατία ή καλύτερα πισώπλατα χτύπημα στο Λίβανο.

Η Παναγιά που αγνά σηκώνει τα χέρια στον ουρανό ας βοηθήσει τον άμαχο πληθυσμό που δοκιμάζεται αυτές τις δύσκολες ώρες.