Η Ζωή δεν είναι τίποτα άλλο από μια περιπέτεια

                                                       Το βιβλίο της ζωής είσαι Εσύ
Η ζωή είναι για τον καθένα από εμάς μια περιπέτεια με πολλά σκαμπανεβάσματα. Όμως η ίδια η ζωής μας δίνει δύναμη και έμπνευση να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία που προκύπτει στη ζωή μας. Μερικές φορές, η ζωή μπορεί να μοιάζει τρομακτική. Ανάμεσα στις μεγάλες αλλαγές της ζωής μας, τους χωρισμούς, τις τραυματικές εμπειρίες, το πένθος και στις κακές μέρες όταν όλα μοιάζουν δύσκολα, είναι εύκολο να μας πάρει από κάτω και να μην μπορούμε να δούμε αισιόδοξα τα πράγματα.
Ακόμη και όταν γύρω όλα μοιάζουν σκοτεινά, αυτές οι θετικές εκφράσεις συμβάλλουν στο να βρείτε το δρόμο σας όταν συμβαίνει κάποια σημαντική αλλαγή στη ζωή σας. Όταν χρειάζεστε μια καλή κουβέντα για να νιώσετε καλύτερα, τότε ένα νέο χέρι που στέλνει η ζωή και η πίστη θα σας δώσουν κουράγιο και κίνητρο.

Αυτά δεν είναι φιλοσοφικά λόγια και δεν αφορούν μόνο τις άσχημες μέρες, αλλά μπορούν να γίνουν οδηγός για μια καλύτερη ζωή. Η μεγαλύτερη επιτυχία σε αυτή τη ζωή δεν είναι να μην αποτύχεις ποτέ, αλλά να σηκώνεσαι κάθε φορά που πέφτεις. Έχετε αντιληφθεί στην εκτόξευση κάθε πυραύλου προς το διάστημα, μετράν από το δέκα έως το μηδέν.. Γιατί;
Δεν είναι σωστή η μέτρηση από το 0 – 10; Όλοι αυτοί οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η νίκη είναι στο να εκτοξευτεί από το μηδέν και να φτάσει στο άπειρο. Άρα πολύ απλό παράδειγμα ήταν αυτό για να καταλάβετε ότι και ο απλώς άνθρωπος, θα πρέπει να σηκωθεί ψυχικά από το μαύρο σκοτάδι που είναι το (0) και να φτάσει στη ευτυχία που είναι (το άπειρο της ζωής). Δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο.  
Για να αλλάξετε τη ζωή σας πρέπει να σταματήσετε να χτυπιέστε και να ξεκινήσετε να κάνετε λίγα και απλά καθημερινά έργα.
Βρείτε σωστούς φίλους που πραγματικά θέλουν να είναι δίπλα σας αυτές τις δύσκολες στιγμές, μιλήστε αλλά ταυτόχρονα ανοίξτε την κλειδωμένη ψυχή σας και ακούστε τις εντολές της ζωής..
Ο χρόνος που έχουμε είναι λίγος, για αυτό δεν πρέπει να τον σπαταλάμε. Πρέπει να ζούμε τη ζωή μας χωρίς να μας ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Χωρίς να ντρέπεστε για την στιγμή αδυναμίας που εγκλωβιστήκατε από το ίδιο το μυαλό μας. Σας έχω αναφέρει σε πολλές άλλες αναρτήσεις μου, ότι, το μυαλό είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού μας. Η πίστη, η εθελοντική δύναμη των φίλων σας και η ανθρωπιά που κρύβετε μέσα σ όλους μας, θα σας λυτρώσει στο να φτάσετε στη αληθινή επιτυχία της ζωής. Αν μπορούσαμε να προβλέψουμε τη ζωή, τότε θα έπαυε να είναι ζωή και δεν θα είχε κανένα νόημα.
Αν κοιτάξεις όσα έχεις στη ζωή, θα έχεις πάντα περισσότερα. Αν κοιτάξεις όσα δεν έχεις στη ζωή, ποτέ δεν θα έχεις τίποτα. Η ζωή είναι αυτό που σου συμβαίνει όταν εσύ ο ίδιος μένεις απασχολημένος με την ζωή των άλλων. Μην ζηλεύεις την ζωή κάποιου άλλου ή τις επιτυχίες του. Όλα αυτά είναι μάταια, εγωιστικά και πάνω απ όλα μη πραγματικά. Κανείς δεν γνωρίζει τι κρύβουν μέσα τους.
Δυστυχώς πολύ απ αυτούς έχουν χάσει το νόημα της ζωής και νομίζουν αν μας παρουσιάζουν ένα εκθαμβωτικό τρόπο ζωής, με πολλά χρήματα, με πολυτελή σπίτια, εκδρομές, στιγμές αγάπης με συντρόφους τους ακόμα και γλέντια, θα μας κάνουν να ζηλέψουμε.  Όλα αυτά είναι δείγμα μη ανθρωπιάς προς τους γύρο τους. Ο Χριστός μας δίδαξε την λιτότητα την ανθρωπιά, την αγάπη και την προσφορά, έτσι μας μεγάλωσαν και με αυτά τα έργα πορευόμαστε στην ζωή.
Να ζούμε απλά, αγνά και με πολύ ανθρώπινη αγάπη. Δώσε απλόχερα την αγάπη όπου και αν πας, ένας συνάνθρωπος σου σίγουρα την χρειάζεται. Δεν χρειάζεται να εισπράττεις αυτά τα ψεύτικα μηνύματα που σου τρίβουν στην μούρη σου.
Πάντα να θυμάσαι ότι είσαι μοναδικός. Όπως και όλοι οι άλλοι.
Μην κρίνεις τη μέρα σου από τη σοδειά που θέρισες, αλλά από τους σπόρους που φύτεψες. Το μέλλον ανήκει σε όσους πιστεύουν στα όνειρά τους, στην αγάπη των ανθρώπων και στην πίστη.
Τα πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο δεν μπορούμε να τα δούμε ή να τα αγγίξουμε, απλά μπορούμε να τα αισθανθούμε.
Στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής μας είναι που πρέπει να μένουμε προσηλωμένοι στο φως. Ένα ουράνιο φως που απλόχερα υπάρχει γύρο μας. Όποιος νιώθει την ευτυχία, μπορεί να την μοιράσει απλόχερα στους άλλους. Όχι με τρόπους που σκανδαλίζουν, αλλά με πραγματική και ουσιώδη πράξη ανθρωπιάς. Μην πηγαίνεις πάντα εκεί που σε οδηγεί ένα μονοπάτι, πήγαινε εκεί που δεν υπάρχει δρόμος και χάραξε το δικό σου μονοπάτι το μονοπάτι της ζωής σου. Θα αντιμετωπίσεις πολλές ήττες στη ζωή σου, αλλά ποτέ μην αφήσεις τον εαυτό σου να νικηθεί. Στο τέλος, δεν είναι τα χρόνια που μετράνε στη ζωή σου αλλά η ζωή στα χρόνια σου. Τι να κάνω αν έφτασα 60 ή ακόμα 80 αιτών και δεν κατάλαβα το νόημα της πραγματικής ζωής πιο είναι.
Ποτέ μην αφήνεις το φόβο της αποτυχίας να σε αφήνει έξω από το παιχνίδι. Μπες και πάλεψε γενναία για την ζωή σου. Η ζωή είτε είναι μια τολμηρή περιπέτεια είτε δεν είναι τίποτα. Πολλές από τις αποτυχίες της ζωής προκύπτουν σε ανθρώπους που δεν συνειδητοποίησαν πόσο κοντά ήταν στην επιτυχία. Η ζωή δεν είναι ποτέ δίκαιη, και ίσως αυτό να είναι καλό για τους περισσότερους από εμάς, μας δίνει ώθηση να διορθώσουμε τα λάθη που πράξαμε. Το μόνο αδύνατο ταξίδι είναι αυτό που δεν ξεκίνησε ποτέ.
Σε αυτή τη ζωή δεν μπορούμε απλά να κάνουμε μεγάλα πράγματα. Μπορούμε να κάνουμε μικρά πράγματα με μεγάλη αγάπη. Ο σκοπός της ζωής μας είναι η ευτυχία. Η ευτυχία δεν είναι το χρήμα, ούτε οι έρωτες. Η ευτυχία είναι στιγμές και ανθρώπινες. Ζούμε μόνο μια φορά, αλλά αν το κάνουμε σωστά, μια φορά είναι αρκετή. Ακολούθησε με πίστη τα όνειρά σου. Ζήσε τη ζωή που έχεις ονειρευτεί. Αγάπησε τη ζωή που ζεις. Ζήσε τη ζωή που αγαπάς. Πίστεψε στον εαυτό σου, αγάπησε τα μικρά ερεθίσματα της ζωής. Η επιτυχία δεν θα έρθει σε μια νύχτα. Συνήθως χρειάζεται πολύς χρόνος. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να κάνεις κάτι συνηθισμένο ασυνήθιστα καλά. Όσο πιο σκληρά δουλεύεις, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχεις. Δεν έχει σημασία η αποτυχία, αλλά τα μαθήματα που παίρνεις από αυτή. Η ζωή μας δίνει ένα νέο μάθημα κάθε μέρα, αν δίνουμε προσοχή σε όσα συμβαίνουν, τότε απολαμβάνουμε μέρος της ευτυχίας. Μην περιμένεις, ο χρόνος δεν θα είναι ποτέ ο κατάλληλος. Μην περιμένεις από τους άλλους να φέρουν την αλλαγή. Γίνε εσύ η αλλαγή.
Η ευτυχία συχνά μπαίνει από μια πόρτα που δεν ήξερες πως έχεις αφήσει ανοιχτή. Όποιος δεν καταλαβαίνει τη σιωπή σου δεν θα καταλάβει ποτέ τα λόγια σου. Ανέλαβε την ευθύνη της δικής σου ευτυχίας, ποτέ μην της στηρίζεις στα χέρια άλλων. Το να ζεις είναι το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά υπάρχουν και πορεύονται με λάθος έργα.
Να είσαι ο εαυτός σου σε ένα κόσμο που συνεχώς προσπαθεί να σε κάνει κάτι άλλο. Εσύ να επιμένεις. Γίνε η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο. Ένας πρωταθλητής δεν καθορίζεται από τις νίκες του, αλλά από το πόσο γρήγορα ανακάμπτει από τις ήττες του.
Η ευτυχία δεν είναι θέμα τύχης, αλλά θέμα επιλογής. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε τη ζωή που έχουμε σχεδιάσει για να έχουμε τη ζωή που έχουμε ονειρευτεί. Όταν λες την αλήθεια, δεν είναι ανάγκη να θυμάσαι τίποτα ούτε να φοβάσαι. Η αλήθεια λάμπει στου Ήλιου το φως.
Η ζωή είναι σαν το ποδήλατο. Για να κρατήσεις την ισορροπία σου πρέπει να συνεχίσεις την κίνηση. Αν μάθεις τον τρόπο δεν το ξεχνάς ποτέ σε ακολουθεί.
Δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να γίνεις αυτό που επιθυμείς. Κάθε άγιος έχει ένα παρελθόν και κάθε αμαρτωλός έχει ένα μέλλον.
Η ζωή είναι πραγματικά απλή, αλλά επιμένουμε να την κάνουμε πολύπλοκη. Η ζωή δεν είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε, αλλά μια πραγματικότητα που πρέπει να βιώσουμε. Όταν κάποιος σε αγαπά σου δίνει δύναμη, όταν εσύ αγαπάς κάποιον βαθιά, σου δίνει θάρρος. Αρκεί να είναι αληθινά αισθήματα.
Ξεκίνα από εκεί που είσαι. Χρησιμοποίησε αυτά που έχεις. Κάνε αυτά που μπορείς. Δεν έχει σημασία πόσο αργά πηγαίνεις, αρκεί να μην σταματάς ποτέ. Μην γίνεις ένας άνθρωπος της επιτυχίας, αλλά ένας άνθρωπος της αξίας. Μια μικρή θετική σκέψη κάθε πρωί μπορεί να σου αλλάξει ολόκληρη την ημέρα.
Μην περιμένεις να αλλάξουν τα συναισθήματά σου για να αναλάβεις δράση. Ανέλαβε δράση και τα συναισθήματα θα αλλάξου, αυτό να το θυμάσαι.
Αν συνεχίσεις να κάνεις τα ίδια πράγματα, θα συνεχίσεις να έχεις τα ίδια αποτελέσματα. Για να επιτύχεις σπουδαία πράγματα, δεν αρκεί μόνο να κάνεις, αλλά να ονειρεύεσαι, όχι μόνο να σχεδιάζεις αλλά και να πιστεύεις. Ο καλύτερος τρόπος για να προβλέψεις το μέλλον είναι να το δημιουργήσεις. Οι προκλήσεις είναι αυτές που κάνουν την ζωή ενδιαφέρουσα. Η αντιμετώπισή τους κάνει τη ζωή ουσιαστική και αληθινή. Μην αναβάλεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα. Η ζωή είναι ένα καράβι και εσύ ο καπετάνιος. Αν θες να αλλάξεις τη ζωή σου θα βρεις τρόπο, αλλιώς θα βρεις μια δικαιολογία για να σε καθησυχάζει. Για τον καθένα μας, η ζωή είναι ένα και μοναδικό ταξίδι, με μοναδικές προκλήσεις, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ένα πολύτιμο δώρο στο οποίο θα υπάρξουν δύσκολες στιγμές. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να λυγίζουμε στις δυσκολίες και να τα παρατάμε. Αντίθετα, πρέπει να βρίσκουμε το κουράγιο και τη δύναμη να συνεχίζουμε και να απολαμβάνουμε κάθε στιγμή, καλή ή κακή. Οι εμπειρίες της ζωής μας χαρίζουν σοφία και ανοίγουν το δρόμο της αυτογνωσίας και της αυτοβελτίωσης. Η ανακάλυψη του εαυτού είναι μια συνεχής διαδικασία που απαιτεί προσπάθεια και δέσμευση. Η σωστή υγιή ψυχή είναι πολύτιμος σύμμαχος για την εξερεύνηση του εαυτού μας και μπορεί να προσφέρει όλα τα απαραίτητα εφόδια και τις δεξιότητες για την δημιουργία θετικών αλλαγών. Το φυσικό μας σώμα περιβάλλεται από ενεργειακά που δεν τα βλέπουμε αλλά υπάρχουν, αυτά είναι η λεγόμενη αύρα μας. Η αύρα μας είναι αυτή που επικοινωνεί με τους άλλους και δείχνει την αλήθεια μας άσχετα από το τι θέλουμε να παρουσιάσουμε εμείς, αυτός που ξέρει να την διαβάζει γνωρίζει.

                        Γιατί Εσύ δεν θέλεις να την διορθώσεις. 
 

Μάνα μια λέξη με δύο συλλαβές.

Μάνα = Μητρότητα: όλη η αγάπη αρχίζει και τελειώνει εκεί.
Η καρδιά της μάνας μοιάζει με άβυσσο που στον πυθμένα της θα βρεις πάντα συγχώρεση. Η αγάπη της μητέρας είναι μοναδική και δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτε άλλο. Οι μαμάδες προσφέρουν αγάπη άνευ όρων στα παιδιά τους και η σχέση που αναπτύσσουν είναι μοναδική. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τη σημασία της μητέρας στη ζωή των παιδιών.
Η αγάπη της μητέρας δεν μοιάζει με καμία άλλη καθώς είναι μια ατελείωτη πηγή δύναμης, κουράγιου, συμπόνιας και το καύσιμο που μας δίνει τη δυνατότητα να καταφέρουμε το αδύνατο.
Ο δεσμός με τη μητέρα υπερβαίνει τις λέξεις. Οι μαμάδες, οι αρχιτέκτονες των ονείρων και φύλακες των ψυχών, αποτυπώνουν στον καμβά της ζωής μας ανεξίτηλα σημάδια ανιδιοτέλειας και άνευ όρων αγάπης.
Η αγάπη της μητέρας είναι το καύσιμο που επιτρέπει σε έναν απλό άνθρωπο να πετύχει το ακατόρθωτο.
Να είσαι μητέρα σημαίνει να μαθαίνεις τις δυνάμεις που δεν ήξερες ότι έχεις και να αντιμετωπίζεις τους φόβους που δεν ήξερες ότι υπήρχαν. Δεν υπάρχει τρόπος να γίνεις μια τέλεια μητέρα, αλλά εκατομμύρια τρόποι να γίνεις μια καλή μητέρα. Για τον κόσμο είσαι απλά μια μητέρα. Για το παιδί σου είσαι ο κόσμος όλος. Όταν είσαι μητέρα, δεν είσαι ποτέ πραγματικά μόνη στις σκέψεις σου. Μια μητέρα πρέπει να σκέφτεται πάντα δύο φορές.
Μια για τον εαυτό της και μια για το παιδί της. Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το φωνάξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου.
Στα αυτιά ενός παιδιού, η λέξη «μητέρα» είναι μαγική σε όλες τις γλώσσες.
Η απόφαση να κάνεις παιδί είναι πραγματικά βαρυσήμαντη. Αποφασίζεις να αφήσεις την καρδιά σου να κυκλοφορεί έξω από το σώμα σου για πάντα. 
Την στιγμή που γεννιέται ένα παιδί, γεννιέται επίσης και η μητέρα. Δεν υπήρχε πριν, η γυναίκα υπήρχε αλλά ποτέ η μητέρα. Η μητέρα είναι μια νέα ύπαρξη.
Για την μητέρα τα πιο πολύτιμα κοσμήματα που θα έχει, είναι τα χέρια των παιδιών της γύρω από το λαιμό της.
Μητρότητα είναι η επιλογή που κάνει κάθε μέρα, να βάζει την ευτυχία και την ευημερία κάποιου άλλου πάνω από τη δική της, να διδάσκει τα δύσκολα μαθήματα, να κάνει το σωστό ακόμα κι αν δεν είναι σίγουρη ποιο είναι το σωστό… και να συγχωρεί τον εαυτό της, ξανά και ξανά, που τα κάνει όλα λάθος.
Μπορεί να φανταστεί κανείς τι είναι μάνα;
Θα σου πω εγώ τι είναι η μάνα, σαν τι μοιάζει. 
Σαν ένας σάκος του μποξ...
Ο σάκος του μποξ που χτυπάς ανελέητα καθημερινά...
Που χτυπάς όταν μαλώνεις με τις φίλες σου ή τους φίλους σου...
Που χτυπάς όταν κάτι στραβώσει στο σχολείο ή στην παρέα σου...
Που χτυπάς όταν δεν ξέρεις τι σου φταίει...
Που χτυπάς, χτυπάς και ξαναχτυπάς...ανελέητα.
Γιατί γνωρίζεις ότι αυτός ο σάκος του μποξ δεν θα σου γυρίσει την πλάτη του ποτέ, πάντα υπάρχει για σένα.
Χτυπάς γιατί ξέρεις, ότι και να του κάνεις θα είναι πάντα δίπλα σου, έτοιμος να σε προστατέψει και να σε βοηθήσει...
Χτυπάς γιατί ξέρεις ότι πάντα θα έχεις μια ζεστή αγκαλιά για σένα και σίγουρα σε αγαπάει…
Το μόνο που δεν μπόρεσες ποτέ να καταλάβεις είναι ότι αυτός ο σάκος του μποξ έχει καρδιά και αισθήματα και κάθε φορά που εσύ χτυπάς Αυτή πονάει. Πονάει πολύ, πιο πολύ από όσο μπορείς να φανταστείς. Κάθε φορά που εσύ ξεσπάς αυτός ο σάκος δακρύζει και αδειάζει. Αδειάζει και φοβάται μην αδειάσει για πάντα.
Όχι... δεν φοβάται μη πάθει τίποτα, δεν φοβάται για τον εαυτό της... Αλλά για σένα νοιάζεται. Φοβάται μη μείνεις χωρίς σάκο του μποξ... μη μείνεις μόνος και δεν έχεις που να χτυπήσεις... που να ακουμπήσεις... που να ξεσπάσεις…
Είδες πάλι εσένα σκέφτεται, έτσι είναι, είσαι κομμάτι από την σάρκα της.
Το δύσκολο είναι να το καταλάβεις, δεν μπορείς τώρα, μόνο όταν θα γίνεις και εσύ μάνα η αλλιώς ένας σάκος του μποξ...
Τότε θα καταλάβεις ότι αυτός ο σάκος του μποξ είναι ο μοναδικός άνθρωπος που θα είσαι απόλυτα σίγουρος/η ότι σε αγαπάει Αγνά, Ανιδιοτελή, Αληθινά, χωρίς να ζητάει τίποτα, πέρα από το να σε βλέπει γερό και ευτυχισμένο.
Γιατί να είστε σίγουροι ότι αυτός ο σάκος του μποξ ότι και να του κάνετε θα έχει πάντα την πιο μεγάλη, αληθινή και γεμάτη αγάπη αγκαλιά για σένα. 
Να θυμάσαι όμως ότι αυτός ο σάκος του μποξ είναι αναντικατάστατος.
Πρόσεχε τον… Για να μπορεί να σε προσέχει και εκείνη...
Η μητέρα είναι τα πάντα. Αυτή είναι η παρηγοριά μας στη θλίψη, η ελπίδα μας στη δυστυχία και η δύναμή μας στην απελπισία. Σ αυτήν τρέχουμε όταν συναντήσουμε εμπόδια στην ζωή μας, ή όταν πονάμε, η όταν έχουμε πρόβλημα..
Είναι η πηγή της αγάπης, του ελέους, της συμπόνιας και της συγχώρεσης.
Αυτός που χάνει τη μητέρα του χάνει μια αγνή ψυχή που τον ευλογεί και τον προστατεύει συνεχώς.

1.     Ο Θεός δεν μπορεί να είναι πανταχού παρών, για αυτό έπλασε τις μητέρες.

2.    Η μάνα δεν είναι το πρόσωπο που στηρίζεσαι πάνω του, αλλά εκείνη σε βοηθάει να μη χρειάζεσαι στηρίγματα στην ζωή σου, να ξέρεις να παλεύεις μόνος σου.

3.    Οι άνθρωποι διαμορφώνονται από τη μητέρα τους, θα έλεγα κατ εικόνα και καθ' ομοίωση της διδασκαλίας της.

4.    Το καλύτερο μέρος για να κλάψεις είναι η αγκαλιά της μάνας.

5.    Όλα όσα είμαι ή ελπίζω να γίνω, τα οφείλω στη μητέρα μου.

6.    Η μελλοντική τύχη ενός παιδιού είναι πάντα αποτέλεσμα της δουλειάς της.

Ορισμένες φορές η δύναμη της μητρότητας είναι ισχυρότερη από τους φυσικούς νόμους. Τα χέρια μιας μητέρας είναι φτιαγμένα από τρυφερότητα. Γι’ αυτό τα παιδιά κοιμούνται βαθιά μέσα στην αγκαλιά της. Ο θυμός της μάνας είναι σαν το ανοιξιάτικο χιόνι, πέφτει πολύ, αλλά λιώνει γρήγορα.
Μια μητέρα μπορεί να πάρει τη θέση όλων των άλλων, αλλά κανείς δεν μπορεί να πάρει τη δική της θέση. Να θυμάστε ότι, οι μαμάδες κρατούν τα χέρια των παιδιών τους για λίγο, αλλά τις καρδιές τους για πάντα. Μια μητέρα συγχωρεί όλα τα λάθη των παιδιών της. Εκείνα άραγε θα μπορούν να την συγχωρέσουν;
Δεν είναι καθόλου εύκολο να είναι μια γυναίκα μητέρα, δεν υπάρχει σχολείο, ούτε εγχειρίδιο…
Μαμά σημαίνει ζωή. Η μαμά δίνει πνοή ζωής στο παιδί και το παιδί δίνει νόημα στην ύπαρξη της.
Μια μητέρα είναι το καταφύγιο, το στήριγμα και το λιμάνι ενός παιδιού. Γνωρίζει ακόμη και αυτά που δεν μπορεί να πει το παιδί της. 
Το να είσαι μαμά είναι η πιο καλοπληρωμένη δουλειά του κόσμου, γιατί η αμοιβή της είναι Αγνή, καθαρή Αγάπη, Αποδοχή, Αντοχή, Κουράγιο, Συμπόνια. Είναι κάποια πράγματα που μας τα δίδαξε η μητέρα μας.
Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερο ηρωισμό από την μητρότητα.
Οι μαμάδες μέσα από τα μάτια των παιδιών τους βλέπουν το αύριο, το μέλλον τους. Η μητέρα είναι η ρίζα, το θεμέλιο της ζωής.
Φύτεψε τον σπόρο στον οποίο βασίζει τη ζωή του παιδιού της, και αυτή είναι η πεποίθηση που μας έμαθε και η ικανότητα να πετύχουμε στην ζωή.

Μητέρα - Μάνα το άτομο που αν έγραφε αυτοβιογραφία δε θα ανέφερε καν τον εαυτό της, ούτε τι πρόσφερε.
Τελικά μόνο μια σωστή Μάνα μπορεί να δώσει στα παιδιά της, τον ορισμό για μια χαρούμενη μητέρα που αγαπάει τη ζωή. Η μητέρα δεν ήταν παρά μια τράπεζα στην οποία καταθέταμε όλους μας τους πόνους και τις ανησυχίες.
Η μητέρα είναι το όνομα του Θεού στα χείλη και τις καρδιές των μικρών παιδιών. Στον πόνο καλούμε τον Θεό και μετά την Μάνα.
Όταν η μητέρα λέει «Θες μία συμβουλή;» η ερώτηση είναι εντελώς τυπική. Ότι και να απαντήσεις, θα ακούσεις τη συμβουλή θέλεις δε θέλεις. Μόνο οι μητέρες σκέφτονται πραγματικά το μέλλον, γιατί του δίνουν ζωή μέσω των παιδιών τους.
Αυτή είναι η Ελληνίδα μάνα, πού σπάνια την συναντάμε σ άλλες χώρες, να κρατάει το παιδί της και να μπορεί να το βλέπει ακόμα παιδί μέχρι τα βαθιά γεράματα της.
Θυμάμαι την γιαγιά μου που έλεγε «Μια μάνα μεγαλώνει όλα τα παιδιά της, τα φροντίζει, τα πονάει, τα αγκαλιάζει στα δύσκολα και στα εύκολα, τα βοηθάει να σταθούν στις κακοτοπιές της ζωής. Ένα παιδί μπορεί να σταθεί στην μάνα όταν γεράσει;» 

 

 

Μην Προσπαθείς να αλλάξεις τους ηλίθιους είναι μάταιο

 

Καλησπέρα Φίλες και Φίλη μου,
Παρασκευή σήμερα και είπα να γράψω κάτι επίκαιρο και πραγματικό την ίδια στιγμή. Ο κόσμος μετά την κλεισούρα του Covid 
απομονώθηκε, έχασε την επικοινωνία με τον έξω κόσμο, χάθηκε από τις καθημερινές επικοινωνίες που είχε, γενικώς βγήκε από τα νερά του…
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνουμε πιο αγρίμια , απάνθρωποι και να μην ενδιαφερόμαστε για τίποτα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχασε τα ερεθίσματα του, την ευγένεια του, την καλοσύνη του και στράφηκε ενάντια όλων και όλα.
Θέλεις ότι έγινε άθεος , απομακρύνθηκε από την Θρησκεία του.
Θέλεις ότι η οικογένεια απομακρύνθηκε, χώρισαν γονείς από τα παιδιά τους και χάθηκε αυτό το δέσιμο.
Θέλεις οι φιλίες αραίωσαν την καθημερινότητα τους που άλλαζαν απόψεις και γνώμες, και τώρα είναι πιο σκληροί, πυρηνικοί εγκεφαλικά.
Θέλεις ότι έγινε ο άνθρωπος ένα κλιστώ, μίζερο όν , να μην σέβεται κανέναν και τίποτα.
Το βασικό όμως πολύ από αυτούς κλίστηκαν τόσο πολύ σαν στρείδια. 
Πρόκειται για ανθρώπους που είναι πέρα για πέρα δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους, έχουν πρόβλημα με αυτή και το ξέρουν. Μέχρι εδώ καλά. 
Γιατί κανένας μας δεν είναι ποτέ τελείως καλά.  
Το θέμα των ανθρώπων αυτών είναι το εξής. Αντί να ψάξουν να βρουν την άκρη τους μέσα από το να δουν τι κάνουν λάθος, προτιμούν να αγνοούν τη ζωή τους και να ασχολούνται με άλλα πράγματα που στα κυπριακά το λένε «ΔΕΝΝΕΝ ΠΟΥ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ» (δε θα έπρεπε να τους απασχολούν, none of them business, που λένε και στα χωριά). Αυτό μπορεί να είναι είτε η ζωή των άλλων, είτε η ανάγκη να εκφέρουν άποψη σε θέμα που δεν έχουν ιδέα. 
Μερικές φορές, πάλι, δεν είναι καν τα λεγόμενά τους, αλλά οι πράξεις τους που είναι τόσο εγωιστικές που σε κάνει να διερωτάσαι αν στα αλήθεια νιώθουν τον κόσμο δικό τους.
Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Από αυτούς που σταθμεύουν στις θέσεις αναπήρων, αυτούς που αγνοούν επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία, αυτούς που αρνούνται και χλευάζουν το διπλανό τους,  ή αυτούς που πάντα θα κάνουν κάτι για να μην είναι οι άλλοι πιο χαρούμενοι από αυτούς.
Άδικα κατηγοριοποιώ τα ακατηγοριοποίητα (λεξούλα μου αυτή) αφού, αντιλαμβάνεσαι πάρα πολύ καλά σε ποιους ανθρώπους αναφέρομαι.
Αρχαίος Έλλην φιλόσοφος, ο Δημόκριτος έλεγε:
«Ανοήμονες βιούσι ου τερπόμενοι βιούν.» δηλαδή , Οι ανόητοι ζουν χωρίς να είναι ευχαριστημένοι που ζουν.
Ο δε αρχαίος ποιητής και συγγραφέας επιγραμμάτων Σιμωνίδης ο Κείος έλεγε: «Των γαρ ηλιθίων απείρων γένεθλα.» δηλαδή, Άπειρη η γενιά των ηλιθίων.
Πώς να αλλάξεις  τους ηλίθιους, τους παντογνώστες ή εκκεντρικούς ανθρώπους;
Δυστυχώς ΔΕΝ αλλάζουν , αλλά τα βήματα που εφαρμόζω εγώ με όση πείρα έχω στο πεδίο μέχρι τώρα είναι.
Μην του δίνεις τόση πολλή σημασία, μην σπαταλάς φαιά ουσία και χρόνο, είναι μάταιο.
Αν θέλεις τόσο πολύ να του εξηγήσεις την οπτική σου και το κάνεις, αλλά αυτός συνεχίζει, απλά παρ τον/την στην πλάκα, μη χαλάμε και τις καρδιές μας για έναν ηλίθιο.
Αν σου λέει μπούρδες, πες κι εσύ. ΑΜAN ΠΙΑ! (Personal favourite).
Το νόημα ωστόσο, είναι ένα. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑΞΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΟ.

 

Συναλλαγή με τράπεζα

Διάβασα μια ιστορία που αξίζει να την διαβάσετε την δημοσίευσε η «Online, Social Media news», αξίζει να την διαβάσετε.

Έχετε πάει σε ΤΡΆΠΕΖΑ τον τελευταίο καιρό ???
Νιώσατε τουλάχιστον σαν καθυστερημένος ή σαν ενοχλητική μύγα κολλημένη στο τζάμι του υποκαταστήματος ???
Νιώσατε πως για να μπεις σε τράπεζα πλέον πρέπει να έχεις τουλάχιστον μάστερ στην πληροφορική;;
Αν ΝΑΙ σας ενδιαφέρει το παρακάτω κείμενο.
Σήμερα ήρθε ο διευθυντής της τράπεζας που με εξυπηρετεί στην περιοχή μου να ψωνίσει από το κρεοπωλείο μου.
Πρώτα τον έβαλα να κάτσει σε μια καρέκλα για 30 λεπτά.
Όταν ευκαίρησα, τον ρώτησα τι θέλει και απάντησε ότι θέλει μπιφτέκια για χάμπουργκερ.
Του είπα ότι τώρα πουλάμε μπιφτέκια για μπέργκερ μόνο τις Παρασκευές.
Εναλλακτικά παρήγγειλε λουκάνικο αλλά του είπα ότι λουκάνικα πουλάμε από 8:30 έως 10:00 μόνο Τρίτη και Πέμπτη.
Είδε και απ είδε, παρήγγειλε ένα κοτόπουλο κομμένο στα τέσσερα.
Του έδωσα το κοτόπουλο, τα μαχαίρια και το ψαλίδι και του είπα να το κόψει μόνος του.
Όπως το περίμενα, απάντησε ότι δεν ήξερε πώς να το κάνει και ότι δεν ήταν δικιά του δουλειά.
Του απάντησα ευγενικά:
Αφού είναι η πρώτη φορά, θα σας βοηθήσω αλλά από εδώ και πέρα, θα πρέπει να το κάνετε μόνος σας, καθώς οι οδηγίες για τον τρόπο είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα μας και στην αντίστοιχη εφαρμογή για κινητά.
Με κοίταξε αποσβολωμένος και μου ζήτησε να σοβαρευτώ και να κάτσουμε να μιλήσουμε λογικά.
Του είπα ότι αν δεν ζητούσε ραντεβού, θα ήταν εντελώς αδύνατο να μου μιλήσει.
Τελικά πήρε το κοτόπουλο, το οποίο του ετοίμασα αλλά του εξήγησα ότι πέραν του κόστους, πρόσθεσα και τα τέλη συντήρησης του εξοπλισμού για το κόψιμο του κοτόπουλου.
Κατόπιν του επέστησα την προσοχή ότι στα πλαίσια της συνεργασίας μας αν θέλει να συνεχίσει να εξυπηρετείται από εμάς, θα πρέπει να προμηθευτεί την κάρτα της επιχείρησής μας που τον δεσμεύει να αγοράζει δύο κιλά παϊδάκια κάθε 15 μέρες ειδάλλως θα έχει προσαύξηση 3% στις τιμές λιανικής στις υπόλοιπες συναλλαγές.
Μου ψέλλισε ένα κοσμητικό επίθετο και έφυγε μουρμουρίζοντας αλλά μετά από λίγο το ξανασκέφτηκε και επέστρεψε να πάρει το κοτόπουλο γιατί ήταν αργά να πάει αλλού και θα έμενε νηστικός.
Η ιστοριούλα μας είναι φανταστική αλλά φαντάζεστε να υπήρχε αυτό το φέρσιμο σε ένα κρεοπωλείο που ψωνίζατε για χρόνια και ξαφνικά να σας έθεταν αυτούς τους όρους;
Λοιπόν έτσι και χειρότερα μας φέρονται οι τράπεζες.
Εκτός από το να τους εμπιστευόμαστε τα λεφτά μας με τα οποία δουλεύουν, όταν αποτυγχάνουν, πρέπει να τις βοηθήσουμε να επανακάμψουν και πάλι με τα δικά μας λεφτά.
Μας παρέχουν όλο και λιγότερες υπηρεσίες με εξυπηρέτηση από υπαλλήλους στα καταστήματα, αναγκάζοντάς μας να κάνουμε εμείς την δουλειά τους, ενώ πληρώνουμε και προμήθεια σε κάθε συναλλαγή με το ποσό αυθαίρετα και μονομερώς επιβεβλημένο.
Αν δεν μπορούμε να αντιδράσουμε αλλιώς, τουλάχιστον ας το κυκλοφορήσουμε...

 

Τα αδέλφια είναι σχέσεις Ζωής.

Τα μεγαλύτερα αδέλφια διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή των νεότερων αδελφών τους.
Όπως οι γονείς, οι μεγαλύτεροι αδελφοί και οι αδελφές ενεργούν ως πρότυπα και δάσκαλοι, βοηθώντας τα μικρότερα αδέλφια τους να μάθουν για τον κόσμο. Αυτή η θετική επιρροή θεωρείται ότι επεκτείνεται στην ικανότητα των νεότερων αδελφών να αισθάνονται φροντίδα και συμπάθεια για όσους έχουν ανάγκη.
Τα παιδιά των οποίων τα μεγαλύτερα αδέλφια είναι καλοί, ζεστοί και υποστηρικτικοί είναι πιο εν συναίσθηση από τα παιδιά των οποίων τα αδέλφια δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά.
Η παρουσία μιας αδερφής προστάτευε τους εφήβους «από το να αισθάνονται μοναξιά, αδικία, ενοχή, φόβο ή την έλλειψη αγάπης» ενώ δεν είχε σημασία αν η αδερφή ήταν μικρότερη ή μεγαλύτερη, ή πόση απόσταση υπήρχε μεταξύ των αδερφών ηλικιακά. Πάντα η αδελφή είχε ανοιχτή την αγκαλιά της για τα αδέλφια της.
Ακόμα και όταν ληφθεί υπόψη η επιρροή των γονέων, τα αδέλφια έχουν μοναδική σημασία με τον δικό τους τρόπο, διότι προσφέρουν στα παιδιά κάτι που οι γονείς δεν μπορούν.
Οι αδερφές συχνά γίνονται οι σύμμαχοι και το ψυχολογικό καταφύγιο για τα αδέλφια τους  ειδικά όταν αυτά είναι καταβεβλημένα συναισθηματικά ή ανήσυχα. Οι αδερφές παίζουν ρόλο στην προώθηση της θετικής ψυχικής υγείας.
Το γεγονός ότι οι αδερφές λειτουργούν ως προσωπικοί θεραπευτές έχει σαφώς τεράστιο αντίκτυπο στην ψυχική υγεία των παιδιών, μειώνοντας τις πιθανότητες κατάθλιψης.
Αν και πολλές φορές η καθημερινότητα μπορεί να απομακρύνει τα αδέλφια, η σύνδεση μεταξύ τους παραμένει ισχυρή, και η παρουσία τους στη ζωή ένας «αθόρυβος» παράγοντας που ενισχύει την ψυχική και σωματική υγεία για πάντα. Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, θα αποκτήσουμε πολλών ειδών και ποιοτήτων σχέσεις, με την αδελφική να είναι πιθανόν η πιο μακροχρόνια για τους περισσότερους ανθρώπους. Η ταυτότητα ενός παιδιού διαμορφώνεται από την καθημερινή του αλληλεπίδραση με τα αδέρφια του. Ιδιαίτερα στα δίδυμα φαίνεται να υπάρχει μια δική τους «γλώσσα» επικοινωνίας, που κανείς άλλος δεν μπορεί να καταλάβει.
Φυσικά, οι αδερφικές σχέσεις αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ζωής. Κύρια σημεία μετάβασης η απομάκρυνση του πρώτου παιδιού από την οικογενειακή εστία για σπουδές, ή ο γάμος και η δημιουργία οικογένειας. Τα αδέλφια, που έως εκείνη τη στιγμή ήταν συνοδοιπόροι στο ταξίδι της ζωής, καλούνται να αντιμετωπίσουν μια πρόκληση. Η δυναμική της σχέσης αλλάζει, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι χάνεται. Ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για τα αδέλφια να επανεκτιμήσουν και να επανεπενδύσουν στη μεταξύ τους σχέση. Αν καταφέρουν να τη βοηθήσουν να εξελιχθεί σε κάτι διαφορετικό, βαθύ και αληθινό, τότε ενδέχεται να κρατήσει για μια ζωή.
«Να τον αγαπάς τον αδερφό σου. Είστε οικογένεια. Μην το ξεχνάς αυτό»
Πολλοί άνθρωποι που έχουν αδέρφια έχουν ακούσει επαναλαμβανόμενα αυτές τις φράσεις από τους γονείς τους.
Πόσο εύκολο είναι να τις εφαρμόσουν στην πράξη;
Όλοι οι γονείς έχουν στο μυαλό τους την ιδανική οικογένεια. Να έχουν δυο παιδιά κατά προτίμηση ένα αγόρι και ένα κορίτσι, σαν παραγγελία, να είναι καλά παιδιά, να αγαπάνε τους γονείς τους και να είναι αγαπημένα μεταξύ τους. Το κλασικό μοτίβο που ακούμε από κάθε νέο ζευγάρι.
Οι γονείς φεύγουν νωρίς, οι οικογένεια μπορεί να έρθει αργά, όμως τα αδέλφια ξέρουν πότε είσαι ατελής και είναι πάντα εκεί αν είστε τυχεροί, και στα πολύ βαθιά γεράματα! Η σχέση αυτή δεν αντιγράφεται με κανέναν τρόπο.
Συνήθως τα κορίτσια που μεγαλώνουν με αδελφούς είναι κάπως πιο «τραχιά» και λιγότερο καθώς πρέπει. Τα αγόρια που μεγαλώνουν με αδελφές είναι λίγο πιο ευαίσθητα και έχουν μάθει να ακούν περισσότερο. Τα αγόρια που μεγάλωσαν με αδελφές καταφέρνουν να επικοινωνήσουν καλύτερα με τα κορίτσια και έτσι έχουν και περισσότερες επιτυχίες αργότερα στην ζωή τους! Ισχύει, φυσικά, και το αντίστροφο, ωστόσο καθώς τα αγόρια είναι συνήθως πιο συνεσταλμένα η διαφορά φαίνεται περισσότερο.
Τα μικρότερα αδέλφια είναι πιο ικανά σε ζητήματα μικροστρατηγικής, γιατί έχουν τον τρόπο να μπαίνουν στο μυαλό των άλλων και να τους γοητεύουν, επειδή είναι τα νεώτερα μέλη της οικογένειας. Όταν δεν μπορείς να επιβληθείς στους μεγαλύτερους για να πάρεις αυτό που θέλεις, μαθαίνεις να τους αφοπλίζεις με το να είσαι αστείος ή να έχεις καλύτερη διαίσθηση. Επίσης, το μικρότερο παιδί κάποια στιγμή που θα φύγουν τα μεγαλύτερα, θα νιώσει σαν μοναχοπαίδι.
Και μετά έρχεται η ζωή και τα κάνει σχεδόν όλα μαντάρα… Ας δείξουμε λίγη κατανόηση τόσο στα παιδιά που παλεύουν με τις προσδοκίες των γονιών τους, όσο και στους γονείς που έρχονται αντιμέτωποι με τα δικά τους άλυτα θέματα.
Για την ακρίβεια, όταν πεθάνει ένας γονιός συνήθως επεμβαίνει ο μεγαλύτερος αδερφός / αδελφή για να αναλάβει τα ηνία και να φροντίσει την οικογένεια. Και το κάνει με τρομερή επιτυχία σας πληροφορώ.
Είναι πολύ δύσκολο να είσαι γονέας. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι και παιδί. Γενικά είναι δύσκολο να είσαι Άνθρωπος.

 

Η ελιά ή ελαιόδενδρο ή λιόδεντρο

Καλημέρα σας να έχετε ένα όμορφο ευλογημένο Σαββατοκύριακο.
Η ελιά αποτελεί ιερό δέντρο από τα αρχαία χρόνια και βρίσκεται υπό την προστασία της θεάς Αθηνάς. Όπως μας θυμίζει ο αρχαίος μύθος, στον αγώνα μεταξύ των θεών. Η Αθηνά δώρισε στους Αθηναίους την πρώτη ελιά του κόσμου, η οποία φύτρωσε εκεί όπου χτύπησε το δόρυ της, κατά τον αγώνα μεταξύ των θεών για την ανάδειξη του προστάτη των Αθηνών. Οι Μυκηναίοι προσέφεραν ελαιόλαδο στους Θεούς, ενώ ο Όμηρος ονόμαζε την ελιά «το υγρό χρυσάφι της διατροφής»
Υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά νοήματα για αυτό το ξεχωριστό δέντρο, αλλά για εμάς  συμβολίζει την οικογενειακή κληρονομιά και παράδοση. Μία παρακαταθήκη που μας οδηγεί μπροστά, ώστε να συνεχίσουμε τον κύκλο της ζωής εμποτίζοντας λίγο απ’ την ψυχή μας στη διαδικασία. Σύμβολο ευημερίας, πλούτου, εξαγνισμού, μυστικισμού, δύναμης, εξουσίας, θρησκείας, ελπίδας. Επίσης συμβολίζει το αθλητικό ιδεώδες, την ειρήνη, την σοφία, την γονιμότητα, την ευφορία, την τύχη και την νίκη.
Κανένα καρποφόρο δέντρο στον τόπο μας ,δεν υμνήθηκε, δεν ζωγραφίστηκε, δεν τραγουδήθηκε  όσο το ελαιόδεντρο. Αυτό το δέντρο που αγαπάει την θάλασσα και τον μεσογειακό ήλιο, μεγαλώνει ακόμα και σε άγονα, πετρώδη εδάφη και αντέχει σε συνθήκες ανομβρίας και δυνατών ανέμων.
Συντρόφεψε τους κατοίκους αυτών των περιοχών τόσο σε εποχές ευμάρειας , όσο και σε εποχές στέρησης, αφήνοντας το αποτύπωμά του σε κάθε πολιτισμική παράδοση των λαών της Μεσογείου.
Κατά την ελληνική παράδοση, με την γέννηση ενός παιδιού φυτεύεται μια ελιά .Η ελιά και το παιδί θα μεγαλώσουν ταυτόχρονα και όταν το παιδί θα γίνει 6 ετών η ελιά θα δώσει τους πρώτους της καρπούς. Θα επιζήσει και θα βρίσκεται εκεί πολλές γενιές αργότερα για να θυμίζει την συνέχεια και την εξέλιξη της ζωής.
Οι Αρχαίοι Έλληνες αγάπησαν την ελιά και θεοποίησαν την καταγωγή της, προσδίδοντάς της λατρευτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα, καταδικάζοντας σε θάνατο όποιον κατέστρεφε ένα ελαιόδεντρο. Με κλάδο ελιάς ερχόταν οι αγγελιοφόροι για σύναψη ειρήνης, ενώ στους ολυμπιακούς αγώνες μοναδικό βραβείο για τους νικητές ήταν ένα στεφάνι από την άγρια ελιά της Ολυμπίας, ο κότινος.
Πολλοί ήταν οι Έλληνες φιλόσοφοι που μελέτησαν τις θεραπευτικές ιδιότητες του ιερού αυτού δέντρου. Διοσκουρίδης, Διοκλής, Αναξαγόρας, Εμπεδοκλής, Ιπποκράτης. Ο Αριστοτέλης μελέτησε το ελαιόδεντρο και ανήγαγε την καλλιέργειά του σε επιστήμη. Ο Σόλων πρώτος νομοθέτησε την προστασία του. Ο Όμηρος το παρομοίασε με υγρό χρυσό.  Από το 4000 π.χ. ήταν γνωστή η χρήση του ελαιόλαδου για θεραπευτικούς σκοπούς. Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής, το περιγράφει σαν τέλειο θεραπευτικό. Χαρακτηριστικά στον Ιπποκράτειο κώδικα αναφέρονται περισσότερες από 60 φαρμακευτικές και ιατρικές χρήσεις του ελαιόλαδου.
Η ελιά, το ιερό αυτό δέντρο, με την αέναη και αειθαλή παρουσία της ανά τους αιώνες στον ελλαδικό χώρο, φέρει ακέραιη την μνήμη και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο του παρελθόντος με το παρόν….
Είναι δέντρα σ΄ όλη την γη , μα σαν την ελιά δεν είναι, λιάζει, χιονίζει, βρέχεται , μα πάντα δροσερή  είναι.

 

Ο σκοπός του ταξιδιού μου σ αυτόν τον κόσμο.

Ένα δύσκολο κείμενο για πολλούς για να αφιερώσουν χρόνο να το διαβάσουν, αλλά και να το καταλάβουν, όμως μου ζητήθηκε να γράψω γιατί αρνούμαι το παρελθών μου, γιατί δεν το συζητάω… Για μένα απλώς δεν το θυμάμαι …

Οι ευτυχισμένοι πρέπει να ξέρουν πως όσο πιο γεμάτο είναι ένα ποτήρι, τόσο πιο εύκολα χύνεται. Δηλαδή,
Όσο περισσότερη προσοχή δίνεις στο παρελθόν, τόσο το ενεργοποιείς και χάνεις τον εσωτερικό σου κόσμο. Χάρισα πολύτιμο χρόνο για να το μάθω. 

Πολλές φορές αναρτιόμουνα γιατί ο κόσμος ψάχνει και αναπολεί το παρελθόν του, ενώ πάει πέρασε και πρέπει να ζητάμε το μέλλον μας τώρα.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε ένα σκοπό στο τα­ξίδι της ζωής μας διαφορετικά, απλώς περιπλανιόμαστε άσκοπα, και σκοπός σημαίνει μέλλον…  Σωστά;
Πώς το συμβιβάζουμε αυτό, με το να ζούμε στο παρόν;
Όταν κάνεις ένα ταξίδι, είναι βέβαια χρήσιμο να ξέρεις που πας ή τουλάχιστον τη γενική κατεύθυνση προς την οποία κινείσαι, αλλά μην ξεχνάς, το μόνο πράγμα που τελικά είναι αληθινό σε σχέση με το ταξίδι σου είναι το βήμα που κάνεις ετούτη τη στιγμή.
Αυτό είναι το μόνο που υπάρχει.
Το ταξίδι της ζωής σου έχει έναν εξωτερικό και έναν εσώτερο σκοπό.
Ο εξωτερικός σκοπός είναι να φτάσεις στο στόχο σου ή στον προορισμό σου, να επιτύχεις αυτό που ξεκίνησες να κάνεις, να κα­τορθώσεις αυτό ή εκείνο, πράγμα που, φυσικά, προϋποθέτει μέλλον.
Αν όμως ο προορισμός σου ή τα βήματα που πρόκειται να κάνεις στο μέλλον απασχολούν ένα τόσο μεγάλο μέρος της προσοχής σου ώστε να γίνονται πιο σημαντικά από το βήμα που κάνεις τώρα, τότε χάνεις εντελώς τον εσώτερο σκοπό του ταξιδιού σου, που δεν έχει κα­μιά σχέση με το πού πας ή το τι κάνεις, αλλά έχει μεγάλη σχέση με το πώς.
Δεν έχει καμιά σχέση με το μέλλον, αλλά μεγάλη σχέση με την ποιότητα της συνειδητότητάς σου ετούτη τη στιγμή.
Ο εξωτερικός σκοπός ανήκει στην οριζόντια διάσταση του χώ­ρου και του χρόνου, ο εσώτερος σκοπός αφορά το βάθεμα της Ύ­παρξής σου στην κατακόρυφη διάσταση του άχρονου «Τώρα».

Το ε­ξωτερικό ταξίδι μπορεί να περιέχει ένα εκατομμύριο βήματα, το ε­σώτερο ταξίδι έχει μόνο ένα. «Το βήμα που κάνεις αυτή τη στιγμή».
Καθώς αποκτάς βαθύτερη επίγνωση αυτού του ενός βήματος, συνει­δητοποιείς ότι ήδη περιέχει μέσα του όλα τα άλλα βήματα, καθώς και τον προορισμό.
Αυτό το ένα βήμα έχει μεταμορφωθεί σε μια έκφραση τελειότητας, σε μια πράξη μεγάλης ομορφιάς και ποιότητας.
Σε έχει πάει μέσα στην Ύπαρξη, και το Φως της θα λάμπει μέσα απ’ αυτό. Αυτός είναι τόσο ο σκοπός όσο και η πραγμάτωση του εσώτε­ρου ταξιδιού σου, του ταξιδιού μέσα στον εαυτό σου.
Έχει καμία σημασία αν θα πετύχω τον εξωτερικό μου σκοπό, αν θα πετύχω ή θα αποτύχω στον κόσμο;
Θα έχει σημασία για σένα εφόσον δε θα έχεις πραγματοποιήσει τον εσώτερο σκοπό σου.
Είναι επίσης δυνατόν να αποτύχεις εντελώς στον εξωτερικό σου σκοπό και ταυτόχρονα να πετύχεις εντελώς τον εσώτερο σκοπό σου ή και το αντίστροφο, που στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο συνηθισμένο. Εξωτερικά πλούτη και εσωτερική φτώχεια ή «να έχεις κερδίσει τον κόσμο και να έχεις χάσει την ψυχή σου».
Τελικά, κάθε εξωτερικός σκοπός είναι καταδικασμένος να «αποτύχει» αργά ή γρήγορα, μόνο και μόνο επειδή υπόκειται στο νόμο της παροδικότητας όλων των πραγμάτων.
Όσο πιο γρήγο­ρα αντιληφθείς ότι ο εξωτερικός σου σκοπός δεν μπορεί να σου δώσει διαρκή ικανοποίηση, τόσο το καλύτερο.
Όταν έχεις δει τα ό­ρια του εξωτερικού σου σκοπού, τότε παραιτεί σαι από τη προσδοκία σου ότι θα πρέπει να σε κάνει ευτυχισμένο, και έ­τσι τον κάνεις υπηρέτη του εσώτερου σκοπού σου.

Το παρελθόν δεν μπορεί να επιβιώσει όταν είσαι παρών στο τώρα…
Όμως, πέρα από το παρελθόν που θυμόμαστε και με το οποίο ίσως ταυτιζόμα­στε, δεν υπάρχει άλλο ένα επίπεδο παρελθόντος μέσα μας, που είναι πολύ πιο βαθιά εδραιωμένο;
Μιλάω για το ασυνεί­δητο παρελθόν που καθορίζει τη ζωή μας, ιδιαίτερα μέσα α­πό τις εμπειρίες της πρώιμης παιδικής ηλικίας, ίσως και από εμπειρίες περασμένων ζωών.
Έπειτα υπάρχει και η πολιτισμική μας εκπαίδευση, που έχει να κάνει με το πού ζούμε, γεωγραφικά, καθώς και με την ιστορική χρονική περίοδο στην οποία ζούμε.
Όλα αυτά καθορίζουν το πώς βλέπουμε τον κόσμο, πώς αντιδρούμε, τι σκεφτόμαστε, τι είδους σχέσεις έχουμε, πώς ζούμε γενικά τη ζωή μας.
Θα με ρωτήσετε και με το δίκιο σας…
Πώς είναι δυνατόν να τα συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά ή να απαλλαγούμε απ’ αυτά;
Πόσος καιρός θα χρειαζόταν για κάτι τέτοιο;
Κι ακόμα κι αν το καταφέρναμε, τι θα α­πέμενε τελικά;
Τι απομένει όταν τελειώνει η ψευδαίσθηση;
Δεν είναι ανάγκη να ερευνήσεις το ασυνείδητο παρελθόν μέσα σου, παρά μόνο καθώς εκδηλώνεται ετούτη τη στιγμή σαν σκέψη, σαν συναίσθημα, επιθυμία, αντίδραση ή σαν ένα εξωτερικό γεγο­νός που σου συμβαίνει.
Οτιδήποτε χρειάζεται να ξέρεις γύρω από το ασυνείδητο παρελθόν μέσα σου, θα το φέρουν στην επιφάνεια οι προκλήσεις του παρόντος. 

Αν αρχίσεις να σκαλίζεις το παρελθόν, θα γίνει ένα απύθμενο πηγάδι, υπάρχει πάντα κι άλλο.
Μπορεί να πιστεύεις ότι χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο για να καταλάβεις το παρελθόν και να ελευθερωθείς απ’ αυτό, με άλλα λό­για, ότι το μέλλον θα σε λυτρώσει τελικά από το παρελθόν.
Αυτό εί­ναι πλάνη.
Μόνο το παρόν μπορεί να σε ελευθερώσει από το παρελ­θόν.
Ο περισσότερος χρόνος δεν μπορεί να σε ελευθερώσει από το χρόνο.
Προσέγγισε τη δύναμη του Τώρα. Αυτό είναι το κλειδί.
Τι είναι η δύναμη του Τώρα;
Δεν είναι άλλη από τη δύναμη της παρουσίας σου, είναι η συνειδητότητά σου απαλλαγμένη από σκεπτομορφές.
Ασχολήσου λοιπόν με το παρελθόν στο επίπεδο του παρόντος. Όσο περισσότερη προσοχή δίνεις στο παρελθόν, τόσο περισσότερο το ενεργοποιείς, και τόσο περισσότερο είναι πιθανό να κατασκευά­σεις έναν «εαυτό» απ’ αυτό.
Μην παρανοήσεις αυτό που σου λέω, η προσοχή είναι ουσιαστικής σημασίας, αλλά όχι για το παρελθόν ως παρελθόν.
Δώσε προσοχή στο παρόν, δώσε προσοχή στη συμπεριφορά σου, στις αντιδράσεις, τις διαθέσεις, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τους φόβους και τις επιθυμίες σου, όπως εκδηλώνονται στο παρόν. Εκεί είναι το παρελθόν σε σένα.
Αν μπορείς να είσαι αρκετά παρών ώστε να τα παρατηρείς όλα αυτά, όχι επικριτικά ή αναλυτικά, αλλά χωρίς κρίσεις, τότε αντιμετωπίζεις με επιτυχία το παρελθόν και το διαλύεις με τη δύναμη της παρουσίας σου.
Δεν μπορείς να βρεις τον εαυτό σου με το να μπαίνεις στο παρελθόν. Βρίσκεις τον εαυτό σου με το να έρθεις στο παρόν.
Το να καταλάβω το παρελθόν δε με βοηθάει να καταλάβω γιατί κάνω ορισμένα πράγματα, γιατί αντιδρώ με ορισμένους τρόπους ή γιατί δημιουργώ ασυνείδητα το δικό μου «δράμα», τα πρότυπά μου στις σχέσεις και τα λοιπά;
Για παράδειγμα, γιατί οι σχέσεις σου ακο­λουθούν ορισμένα πρότυπα και μπορεί να θυμηθείς κάποια γεγο­νότα που συνέβησαν στο παρελθόν ή να τα δεις πιο καθαρά. Αυτό ίσως σε βοηθήσει, αλλά δεν είναι ουσιαστικής σημασίας.
Αυτό που είναι ουσιαστικό είναι η συνειδητή σου παρουσία. Αυ­τή διαλύει το παρελθόν. Αυτή είναι ο μεταμορφωτικός παράγοντας.
Έτσι, μην επιδιώκεις να καταλάβεις το παρελθόν, αλλά γίνε όσο πιο παρών μπορείς. Το παρελθόν δεν μπορεί να επιβιώσει όταν είσαι παρών. Μπορεί να επιβιώσει μόνο όταν είσαι απών.
«Η δύναμη του Τώρα» είναι αυτή που μεταμορφώνει τον εσωτερικό κόσμο σ ένα χείμαρρο, έτοιμος να κατακτήσεις με σωστή έννοια το ταξίδι σου σ αυτό τον κόσμο,  δεν σ ενδιαφέρουν τα υλικά αγαθά αλλά μόνο ο εσωτερικός σου κόσμος και η ψυχική του γαλήνη. Οι ρυτίδες μου θα πρέπει απλώς να υποδεικνύουν από πού έχουν περάσει σ αυτή την ζωή, και όχι αν πέρασα όμορφα ή είχα αποτυχίες. Πέθανε το παρελθών μου όλο με ένα μαγικό κουμπί, «διαγραφή μνήμης». Έμαθα να ακούω την φύση και το κάλεσμά της, να σέβομαι τους ανήμπορους και ηλικιωμένους, να σέβομαι την ανέχεια του κόσμου και να ταξιδεύω αθόρυβα δίπλα τους, να αδιαφορώ στα πολυτελή καλέσματα, να αγνοώ το παρελθόν και να δίνω σημασία στα μικρά καλέσματα,  θυμήσου ότι ο Πολιτισμός είναι ο ασταμάτητος πολλαπλασιασμός μη αναγκαίων αναγκών σ αυτή την ζωή.

Ο φόβος για τον θάνατο είναι επακόλουθο του φόβου για τη ζωή. Όποιος ζει μια γεμάτη εσωτερική ζωή, είναι έτοιμος να πεθάνει ανά πάσα στιγμή.

Ο καλύτερος σύμμαχος να βρεις την εσωτερική γαλήνη , είναι η θάλασσα, ταξίδεψε νοερά μόνος σου πάνω στα νερά της, μίλα της και πες της όλους τους φόβους σου, άσε τα κύματα να καθαρίσουν το πνεύμα σου και ρίξε μια ματιά στο φως του ουρανού και θα με θυμηθείς … ένας νέος άνθρωπος θα γίνεις, με γεμάτα πνευμόνια οξυγόνου ζωής, αληθινή ζωή, χωρίς παρελθών , χωρίς άγχος και έννοιες να σκαλίζω στο μυαλό μου για ένα παρελθών που πέρασε κάτι χρόνια πριν… ήρθες στην Γη για να εκπληρώσεις το ταξίδι σου το πέτυχες; Τουλάχιστον προσπάθησε για την μισή διαδρομή. 

Αυτό το βίντεο Το Αυγό, μια καταπληκτική ιστορία από τον «Andy Weir» σε λίγα λεπτά δείχνει το ταξίδι ζωής που αξίζει να κάνεις, στον αληθινό κόσμο του Τώρα …